{"id":1654,"date":"2010-04-16T08:00:23","date_gmt":"2010-04-16T06:00:23","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1654"},"modified":"2010-04-14T21:40:04","modified_gmt":"2010-04-14T19:40:04","slug":"samochodem-do-toskanii-%e2%80%93-drogowskaz-dla-przyjaciol","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/04\/16\/samochodem-do-toskanii-%e2%80%93-drogowskaz-dla-przyjaciol\/","title":{"rendered":"Autem do Toskanii: drogowskaz dla przyjaci\u00f3\u0142"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Pod krzyw\u0105 wie\u017c\u0105 Fot. P.Ad.<\/em><\/p>\n

Zbli\u017caj\u0105 si\u0119 wakacje. Uprzedzam wi\u0119c pytania o to jak wyjecha\u0107 do Italii. To proste.
\nZ Warszawy katowick\u0105 do Cieszyna. Z Cieszyna na O\u0142omuniec\u00a0– Brno i austriacki Poysdorf (drogowskazy na Wiede\u0144) My nocujemy zwykle w Poysdorfie w Hotelu Veltlin po\u015br\u00f3d p\u00f3l golfowych i winnic,(\u015bwietna kuchnia z dziczyzny) ale s\u0105 te\u017c inne miejsca dobrych nocleg\u00f3w.
\nWiede\u0144\u00a0– Graz (przez Wiede\u0144 leci autostrada na Graz bardzo dobrze oznakowana i prowadz\u0105ca przez miasto bezkonfliktowo)\u00a0– Klagenfurt\u00a0– Villach i do granicy W\u0142och w kierunku Udine\u00a0– Padwa\u00a0– (i teraz mo\u017cna rozmy\u015bla\u0107 o noclegu w Padwie, Vicenzy, Veronie lub Ferrarze w zale\u017cno\u015bci od tego, do kt\u00f3rej cz\u0119\u015bci Toskanii jedziesz).
\nDalej do wyboru (odradzam sta\u0142e stacjonowanie we Florencji, bo za du\u017ca. Lepiej\u00a0 w Sienie albo w jeszcze mniejszych miasteczkach jak Piza, Luca, Pistola lub San Giminiano, Montepulciano, Poggibonsi, Greve, Marina di Massa lub Talamone. Dwie ostatnie miejscowo\u015bci to kurorty nadmorskie.
\nW drodze powrotnej na nocleg i pi\u0119kne zwiedzanie Treviso (nad Wenecj\u0105 a te\u017c pe\u0142ne kana\u0142\u00f3w i gondoli).
\nRezerwacja hoteli (je\u015bli jeste\u015b przezorny) przez adres www.alberghi.it<\/a>
\nAle mo\u017cna i w ciemno byle nie w sierpniu, bo to w\u0142oski szczyt sezonu i jest du\u017co trudniej, aczkolwiek nie znam przypadku, \u017ce nie znaleziono noclegu. Nie nale\u017cy te\u017c w maju wybiera\u0107 si\u0119 do Florencji, bo ZAWSZE pada deszcz. Sprawdzone przez nas a przestroga pochodzi od Tessy Capponi (florentynki\u00a0– ale nie ciasteczka).<\/p>\n

\"\"
\nPod zamkiem w Fosdinovo<\/em><\/p>\n

We W\u0142oszech, a zatem i w Toskanii, nale\u017cy je\u015b\u0107 wszystko co podaj\u0105. Tam nie ma kiepskich potraw. Nad morzem , to jasne,\u00a0 wszelkie ryby i owoce morza. Najpyszniejsza jest dorada z grilla. Z mi\u0119s oczywi\u015bcie fiorentina czyli befsztyk z ko\u015bci\u0105 po florencku. Doskona\u0142e s\u0105 flaki czyli trippa alla fiorentina. Z zup (niekoniecznie wszystko) ribollita czyli jarzynowo-chlebowa.
\nUwielbiam papardelle alla lepre czyli makaron w sosie z duszonego zaj\u0105ca. Baccala to suszony dorsz gotowany z czosnkiem i pomidorami. Nad morzem koniecznie cacciucco czyli gulasz z pi\u0119ciu gatunk\u00f3w ryb, m\u0105tw, o\u015bmiornic. W g\u0142\u0119bi l\u0105du\u00a0 pollo alla diavola czyli kurcz\u0119 po diabelsku pieczone w oliwie z oliwek na ogniu z w\u0119gla drzewnego z pieprzem i peperoncino.
\nA teraz knajpy. We Florencji\u00a0– Za Za (Piazza del Mercato Centrale), Cibreo (Via de’Macci 118) flaki, m\u00f3\u017cd\u017cek barani, nereczki, grzebie\u0144 koguta, Alle Murate (Via Ghibellina 52) ravioli di gamberi. W Pizie Al Ristoro ei Vecchi Macelli (via Volturno 49) podaj\u0105 tam zup\u0119 fasolow\u0105 z owocami morza, kt\u00f3rej nigdzie indziej nie ma. To rewelacja. Pyszna dziczyzna. W Sienie najlepiej w Osteria Le Logge przy via del Porrione 33. To w pobli\u017cu Il Campo ale nieco z boku wi\u0119c lepiej i taniej.
\nW San Giminiano przepysznie w Il Pino tu\u017c pod murami.
\nW Montalcino Fattoria dei Barbi\u00a0 kawa\u0142eczek na wsch\u00f3d od miasteczka ale za to i karmi\u0105, i poj\u0105 bosko. Brunello di Montalcino to jest to!
\nPienza w Da Falco Piazza Dante daj\u0105 takie antipasti, \u017ce cz\u0142owiek nie chce wychodzi\u0107.
\nWszystko to miasta okr\u0119gu Chianti. Pi\u0107 wi\u0119c nale\u017cy tamtejsze wina. Nawet vino da casa czyli domowe\u00a0 z karafki jest lepszy ni\u017c gdzie indziej markowe. Z win tutejszych najbardziej lubi\u0119 jednak Brunello di Montalcino.
\nZapomnia\u0142em poleci\u0107 spaghetti con vongole czyli kluchy z ma\u0142\u017cami. Nie omijajcie te\u017c risotta. W ka\u017cdej postaci. Najlepiej con fungi porcini czyli z prawdziwkami lub\u00a0 z tartufi neri czyli z truflami.
\nDoskona\u0142e s\u0105 w\u0119dliny: prosciuto di cinghiale czyli suszona tylna noga dzika, soppressata\u00a0 prasowany salceson z g\u0142owizny wieprzowej, salsicce to surowe kie\u0142basy (s\u0105 dolce lub picante), mazzafegati s\u0142odka kie\u0142basa z w\u0105troby wieprza z orzeszkami pinii, rodzynkami i sk\u00f3rk\u0105 pomara\u0144czow\u0105. Sery to ricotta i pecorino np. z truflami.
\nBuon viaggio e grande apetito<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pod krzyw\u0105 wie\u017c\u0105 Fot. P.Ad. Zbli\u017caj\u0105 si\u0119 wakacje. Uprzedzam wi\u0119c pytania o to jak wyjecha\u0107 do Italii. To proste. Z Warszawy katowick\u0105 do Cieszyna. Z Cieszyna na O\u0142omuniec\u00a0– Brno i austriacki Poysdorf (drogowskazy na Wiede\u0144) My nocujemy zwykle w Poysdorfie w Hotelu Veltlin po\u015br\u00f3d p\u00f3l golfowych i winnic,(\u015bwietna kuchnia z dziczyzny) ale s\u0105 te\u017c inne […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1654"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1654"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1654\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1654"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1654"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1654"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}