{"id":1661,"date":"2010-04-19T08:00:37","date_gmt":"2010-04-19T06:00:37","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1661"},"modified":"2010-04-18T18:56:58","modified_gmt":"2010-04-18T16:56:58","slug":"koniec-tygodnia-w-malej-wsi-nad-narwia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/04\/19\/koniec-tygodnia-w-malej-wsi-nad-narwia\/","title":{"rendered":"Koniec tygodnia w ma\u0142ej wsi nad Narwi\u0105"},"content":{"rendered":"

Do\u015b\u0107 ch\u0142odno cho\u0107 s\u0142onecznie. Ziele\u0144 wybuch\u0142a przed kilkoma dniami. P\u0105ki li\u015bciowe na kasztanie i na buczynie. B\u0119d\u0105 w tym roku kwit\u0142y rododendrony. \u017burawie wrzeszcz\u0105, trznadle \u0107wierkaj\u0105, s\u0142owem wiosna w ca\u0142ej pe\u0142ni.<\/p>\n

W oborze s\u0105siad\u00f3w przyby\u0142y trzy ciel\u0119ta a b\u0119d\u0105 i nast\u0119pne. Ogier\u00a0– wielki, ci\u0119\u017cki, podlaski o imieniu Gazda\u00a0– te\u017c odczuwa t\u0119 pi\u0119kn\u0105 por\u0119 roku. Mia\u0142 dzi\u015b a\u017c trzy klacze i do ka\u017cdej r\u017ca\u0142 jak by by\u0142a pierwsz\u0105 i jedyn\u0105. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c w sobot\u0119 o \u015bwicie obudzi\u0142y nas te ko\u0144skie zaloty, bo stanowisko ogiera jest tu\u017c za naszym p\u0142otem.<\/p>\n

Wa\u017cniejsze dla nas jest to, \u017ce kury te\u017c si\u0119 o\u017cywi\u0142y. Znosz\u0105 jaja na pot\u0119g\u0119. Zabra\u0142em do Warszawy 150 sztuk, a to wcale nie tak du\u017co na nasz\u0105 rodzin\u0119 (\u017car\u0142oczne szczeniaki coraz bardziej, bo rosn\u0105) oraz na najbli\u017cszych przyjaci\u00f3\u0142, kt\u00f3rzy ju\u017c przywykli do tych prawdziwych jaj i sklepowych nie chc\u0105.<\/p>\n

Postanowili\u015bmy sp\u0119dzi\u0107 ten weekend spokojnie, bez nadmiernej pracy, staraj\u0105c si\u0119 zrzuci\u0107 z siebie wszelkie emocje i wyciszy\u0107. Bo kto wie co nas znowu czeka w kolejnym tygodniu miejskim.
\nS\u0142uchali\u015bmy wi\u0119c du\u017co (i g\u0142o\u015bno, bo nikomu to nie wadzi) muzyki klasycznej: Mozart, Beethoven, Ravel, Dworzak, Strauss\u00a0– s\u0142owem misz-masz\u00a0 muzyczny z ulubionych utwor\u00f3w wnuka.
\nTroch\u0119 czytali\u015bmy ale ka\u017cdy co innego. Ja np. zabawn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 ameryka\u0144skiej eseistki Anne Fadiman „Exlibris”. To szkice o mi\u0142o\u015bci… do ksi\u0105\u017cek. Podzielam to uczucie.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Najwi\u0119cej czasu sp\u0119dzi\u0142em jednak w kuchni. Nic mnie tak nie roz\u0142adowuje i uspokaja jak gotowanie. Zabra\u0142em si\u0119 po raz pierwszy do ogona wo\u0142owego. Od dawna opowiadam o wspania\u0142ej kolacji w rzymskiej knajpce po\u0142o\u017conej obok Stazione Termini a nazywaj\u0105cej si\u0119 „Gemma e Lupa”, w kt\u00f3rej zjad\u0142em danie o pi\u0119knie brzmi\u0105cej nazwie: coda alla vaccinara. To w\u0142a\u015bnie \u00f3w ogon wo\u0142owy zrobiony wed\u0142ug przepisu rze\u017anika. Mam ten przepis od dawna ale troch\u0119 si\u0119 go ba\u0142em. Niby prosty a jednak..<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tyle jednak by\u0142o tego gadania, \u017ce w ko\u0144cu zosta\u0142em zmuszony do zaj\u0119\u0107 praktycznych. Spory ogon przystosowa\u0142 do gotowania rze\u017anik z s\u0105siedztwa. Ja umy\u0142em dok\u0142adnie poci\u0119te kawa\u0142ki, osuszy\u0142em na papierowym r\u0119czniku i obsma\u017cy\u0142em na smalcu. Gdy ogon by\u0142 ju\u017c z\u0142ocisty, wrzuci\u0142em go do wielkiego garnka z wrz\u0105tkiem oraz pokrojon\u0105 na \u0107wiartki cebul\u0105 i trzema z\u0105bkami czosnku. Po p\u00f3\u0142 godzinie wrz\u0105tek posoli\u0142em, doprawi\u0142em pieprzem, wla\u0142em szklank\u0119 czerwonego wytrawnego wina (i to nie pod\u0142ego jak wida\u0107 na zdj\u0119ciu) i du\u017c\u0105 puszk\u0119 przecieru pomidorowego. Zmniejszy\u0142em grzanie i zostawi\u0142em bulgocz\u0105cy gar na trzy godziny.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Fot. Piotr Ad.<\/p>\n

Co jaki\u015b czas zagl\u0105da\u0142em jednak pod pokrywk\u0119 i pr\u00f3bowa\u0142em smak wywaru. Z ka\u017cd\u0105 godzin\u0105 by\u0142 intensywniejszy i lepszy. Po trzech godzinach w drugim rondlu obgotowa\u0142em pokrojone dwie du\u017ce marchwie i trzy \u0142odygi selera naciowego. Przela\u0142em zawarto\u015b\u0107 tego garnka do gotuj\u0105cego si\u0119 nadal ogona i pogotowa\u0142em razem\u00a0 kwadrans. Przed podaniem na st\u00f3\u0142 wrzuci\u0142em jeszcze posiekan\u0105 natk\u0119 pietruszki.
\nNo co ja b\u0119d\u0119 si\u0119 chwali\u0142. Wystarczy, \u017ce powiem tyle: nie zosta\u0142 ani jeden kawa\u0142ek. Nawet ko\u015bci znikn\u0119\u0142y. Te zjad\u0142 z apetytem pies naszych wnucz\u0105t Rudolf, dziel\u0105c si\u0119 niech\u0119tnie z Lolkiem z s\u0105siedztwa.
\nCoda alla vaccinara wejdzie na sta\u0142e do mojego repertuaru.<\/p>\n

Do Warszawy wr\u00f3ci\u0142em dziwi\u0105c si\u0119, \u017ce nigdzie nie widz\u0119 bramy triumfalnej. Nawet przed moim w\u0142asnym domem.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Do\u015b\u0107 ch\u0142odno cho\u0107 s\u0142onecznie. Ziele\u0144 wybuch\u0142a przed kilkoma dniami. P\u0105ki li\u015bciowe na kasztanie i na buczynie. B\u0119d\u0105 w tym roku kwit\u0142y rododendrony. \u017burawie wrzeszcz\u0105, trznadle \u0107wierkaj\u0105, s\u0142owem wiosna w ca\u0142ej pe\u0142ni. W oborze s\u0105siad\u00f3w przyby\u0142y trzy ciel\u0119ta a b\u0119d\u0105 i nast\u0119pne. Ogier\u00a0– wielki, ci\u0119\u017cki, podlaski o imieniu Gazda\u00a0– te\u017c odczuwa t\u0119 pi\u0119kn\u0105 por\u0119 roku. Mia\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1661"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1661"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1661\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1661"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1661"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1661"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}