{"id":16623,"date":"2017-06-09T07:45:58","date_gmt":"2017-06-09T05:45:58","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=16623"},"modified":"2017-06-08T16:50:37","modified_gmt":"2017-06-08T14:50:37","slug":"16623","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2017\/06\/09\/16623\/","title":{"rendered":"Mam oskom\u0119 na Pozna\u0144"},"content":{"rendered":"

Byli\u015bmy ze znajomymi w Poznaniu. Kolega, kt\u00f3ry do wszystkiego podchodzi metodycznie, wybada\u0142 wcze\u015bniej, gdzie w centrum warto si\u0119 uda\u0107 na obiad. Wybra\u0142 restauracj\u0119 Oskoma w pi\u0119knej i znanej dzielnicy Je\u017cyce. Znanej przede wszystkim kobietom i dziewcz\u0119tom, bo to one s\u0105 czytelniczkami ksi\u0105\u017cek Ma\u0142gorzaty Musierowicz, kt\u00f3rych akcja tu w\u0142a\u015bnie si\u0119 rozgrywa. (Musz\u0119 tu zdradzi\u0107 sekret rodzinny, \u017ce kiedy by\u0142am nastolatk\u0105 i kupowa\u0142am kolejny tom Je\u017cycjady<\/i>, to musia\u0142am stoczy\u0107 o niego ma\u0142\u0105 bitw\u0119 z ojcem, Piotrem A. Wi\u0119c nie tylko kobiety.)<\/p>\n

Ale wracam do Oskomy. Wielk\u0105 zalet\u0105 naszej wyprawy by\u0142o to, \u017ce \u017ceby dotrze\u0107 do restauracji musieli\u015bmy przej\u015b\u0107 przez wiele dobrze mi znanych z lektur miejsc. Oskoma le\u017cy na przyk\u0142ad 190 m od kamienicy przy Roosvelta 6, miejsca akcji wielu ksi\u0105\u017cek pani MM. A od kamienicy do restauracji idzie si\u0119 ulic\u0105 Krasi\u0144skiego, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c odegra\u0142a niebagateln\u0105 rol\u0119 w jednej z ksi\u0105\u017cek.<\/p>\n

Oskoma nie rozczarowa\u0142a nas te\u017c menu. By\u0142o pysznie i oryginalnie. Ja zachwyci\u0142am si\u0119 zup\u0105 ze szparag\u00f3w, w kt\u00f3rej p\u0142ywa\u0142y kawa\u0142eczki smardz\u00f3w oraz kulki z kaszanki obtoczone w pra\u017conym maku. Poezja.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Na deser dostali\u015bmy mi\u0119dzy innymi sernik wygl\u0105daj\u0105cy jak kawa\u0142ek og\u00f3rka. Te\u017c wspania\u0142y.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W dodatku desery zawiera\u0142y nieznany mi wcze\u015bniej dodatek, czyli tonk\u0119. Teraz jestem ju\u017c m\u0105drzejsza o informacje o tej przyprawie, nazywanej czasem bobem tonka, poniewa\u017c ro\u015bnie w str\u0105kach. Ale str\u0105ki te rosn\u0105 na drzewach. Tonk\u0119 suszy si\u0119, trze i dodaje najcz\u0119\u015bciej do deser\u00f3w. Nadaje im niezwyk\u0142y aromat. W sklepach mo\u017cna kupi\u0107 tonk\u0119 wymoczon\u0105 w alkoholu i pozbawion\u0105 w ten spos\u00f3b szkodliwej kumaryny.<\/p>\n

Nie wiem niestety, kt\u00f3r\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 aromatu desery zawdzi\u0119cza\u0142y tonce, ale by\u0142y przepyszne. Zamierzam przeprowadzi\u0107 badania nad smakiem tonki, bo z opis\u00f3w do kt\u00f3rych dotar\u0142am, trudno mi co\u015b wywnioskowa\u0107.<\/p>\n

Dodam jeszcze, \u017ce restauracj\u0119 Oskoma prowadzi pan Adam Adamczak, znany z programu telewizyjnego Top Chef, ale sentyment do nazwisk zaczynaj\u0105cych si\u0119 od Adam nie mia\u0142 na moj\u0105 ocen\u0119 tego miejsca najmniejszego wp\u0142ywu.<\/p>\n

PS. Kupi\u0142am na pocz\u0105tku maja planch\u0119 i mia\u0142am si\u0119 podzieli\u0107 wra\u017ceniami z przyrz\u0105dzania na niej potraw. Rodzina zachwycona. Przyrz\u0105dzam na niej g\u0142\u00f3wnie warzywa, ewentualnie z ma\u0142ymi kawa\u0142kami mi\u0119sa. Pyszne, bez dymu, planch\u0119 \u0142atwo si\u0119 myje. Dla mnie bomba.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Byli\u015bmy ze znajomymi w Poznaniu. Kolega, kt\u00f3ry do wszystkiego podchodzi metodycznie, wybada\u0142 wcze\u015bniej, gdzie w centrum warto si\u0119 uda\u0107 na obiad. Wybra\u0142 restauracj\u0119 Oskoma w pi\u0119knej i znanej dzielnicy Je\u017cyce. Znanej przede wszystkim kobietom i dziewcz\u0119tom, bo to one s\u0105 czytelniczkami ksi\u0105\u017cek Ma\u0142gorzaty Musierowicz, kt\u00f3rych akcja tu w\u0142a\u015bnie si\u0119 rozgrywa. (Musz\u0119 tu zdradzi\u0107 sekret rodzinny, […]<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16623"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16623"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16623\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16630,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16623\/revisions\/16630"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16623"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16623"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16623"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}