{"id":16733,"date":"2017-10-17T10:23:35","date_gmt":"2017-10-17T08:23:35","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=16733"},"modified":"2017-10-17T10:23:35","modified_gmt":"2017-10-17T08:23:35","slug":"ceniona-sztuka-gotowania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2017\/10\/17\/ceniona-sztuka-gotowania\/","title":{"rendered":"Ceniona sztuka gotowania"},"content":{"rendered":"

My\u015bl\u0119, \u017ce my, u\u017cytkownicy blogu \u201eGotuj si\u0119!\u201d mamy do kuchni ciep\u0142y stosunek, bo inaczej nigdy by\u015bmy nie spotykali si\u0119 w wirtualu a czasem i w realu. Ale ciep\u0142y stosunek, zainteresowanie kuchni\u0105 nie jest nasz\u0105 tylko specjalno\u015bci\u0105. Kuchni\u0105 interesuj<\/span><\/span>e <\/span><\/span>si\u0119 obecnie, lekko licz\u0105c, po\u0142owa spo\u0142ecze\u0144stwa a i druga lubi sobie podje\u015b\u0107. <\/span><\/span><\/p>\n

Ostatnio rozmawia\u0142am ze studentami o kuchniach azjatyckich, szczeg\u00f3lnie pochylili\u015bmy si\u0119 nad kuchni\u0105 chi\u0144sk\u0105. Stosunek Chi\u0144czyk\u00f3w do jedzenia od tysi\u0105cleci by\u0142 niemal religijny. Jedzenie szanowano. Przygotowywanie jedzenia wielcy my\u015bliciele i w\u0142adcy uznali za jedn\u0105 ze sztuk, kt\u00f3r\u0105 odbieramy innym zmys\u0142em ni\u017c s\u0142uch (przeznaczony dla muzyki) <\/span><\/span>i <\/span><\/span>wzrok (dla malarstwa). Smak uznano zatem za zmys\u0142 pe\u0142noprawny, przeznaczony do odbierania artyzmu. Gotowanie, pisanie o jedzeniu <\/span><\/span>oraz<\/span><\/span> rozmowy o nim by\u0142o dozwolone nawet w kontaktach z cesarzami. <\/span><\/span>P<\/span><\/span>isanie o jedzeniu by\u0142o cenione, mog\u0142o stanowi\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 poemat\u00f3w i cesarskich elaborat\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Czy wyobra\u017cacie sobie kt\u00f3r\u0105kolwiek z naszych spi\u017cowych postaci historycznych przy rondelku, mieszaj\u0105cego wymy\u015blon\u0105 przez siebie potraw? No troch\u0119 trudno. Dlatego przyj\u0119\u0142am z u\u015bmiechem sympatii historyjk\u0119, kt\u00f3r\u0105 znalaz\u0142am w jednej z przeczytanych ostatnio ksi\u0105\u017cek. <\/span><\/span>O<\/span><\/span>to jeden z cesarzy przyjmowa\u0142 poet\u0119 ugotowanymi przez siebie daniami (spokojnie, przed co najmniej 2 tysi\u0105cami lat). <\/span><\/span><\/p>\n

W<\/span><\/span> naszej stronie \u015bwiata do XIX wieku towarzyska rozmowa o jedzeniu by\u0142aby dowodem braku wychowania. <\/span><\/span>M<\/span><\/span>oda na zabaw\u0119 jedzeniem to w naszym kraju wynalazek ostatnich czas\u00f3w. Czasem wydaje mi si\u0119 przesad\u0105 to, \u017ce na \u015bniadaniowym targu mamy t\u0142umy, chodz\u0105ce, pr\u00f3buj\u0105ce, kupuj\u0105ce, obserwuj\u0105ce i ciesz\u0105ce si\u0119, <\/span><\/span>podczas gdy<\/span><\/span> w muzeum na najlepszej wystawie frekwencja nie ta. Potem my\u015bl\u0119 o Chinach, kt\u00f3rym ukochanie jedzenia, celebracja zar\u00f3wno gotowania jak jedzenia nie przeszkodzi\u0142y w rozwini\u0119ciu <\/span><\/span>wspania\u0142ej<\/span><\/span> sztuki. Mam tak\u0105 nadziej\u0119, \u017ce kiedy obejrzymy w telewizji jeden z program\u00f3w, gdzie gotowanie jest walk\u0105, zapragniemy ciszy sali wystawowej. Chcia\u0142abym, aby wszystkie sztuki <\/span><\/span>pozostawa<\/span><\/span>\u0142y w r\u00f3wnowadze.<\/span><\/span><\/p>\n

My\u015bl\u0105c o Chinach i ich kuchni, przygotowa\u0142am ostatnio potraw\u0119 minutow\u0105. Jest to ostatnio moje hobby: przygotowanie obiadu w najkr\u00f3tszym mo\u017cliwym czasie. Najch\u0119tniej natchnienia szukam w kuchni w\u0142oskiej: W\u0142osi maj\u0105 co najmniej ciep\u0142y stosunek do jedzenia co jest bardzo ujmuj\u0105ce. M\u00f3j ostatni rekord szybko\u015bci w przygotowaniu obiadu to 15 minut, od momentu wej\u015bcia do kuchni do momentu, kiedy na stole sta\u0142a paruj\u0105ca patelnia.<\/span><\/span><\/p>\n

Tagliatelle z borowikiem<\/span><\/span><\/p>\n

2 ma\u0142e (lub 1 wi\u0119kszy borowik; b\u0142ogos\u0142awiona obfito\u015b\u0107 grzyb\u00f3w), \u0142y\u017ceczka klarowanego mas\u0142a, 3 \u0142y\u017cki s\u0142odkiej \u015bmietanki 30% (trudno, inaczej si\u0119 nie da), p\u00f3\u0142 paczki \u015bwie\u017cych tagliatelli, s\u00f3l, pieprz, \u0142y\u017cka startego parmezanu, \u0142y\u017cka siekanej zielonej pietruszki<\/span><\/span><\/p>\n

Nastawiamy wod\u0119 na makaron, lekko solimy. Kiedy zawrze wk\u0142adamy makaron.<\/span><\/span><\/p>\n

Na ma\u015ble sma\u017cymy pokrojone cienko borowiki. <\/span><\/span>K<\/span><\/span>iedy brze\u017cki plasterk\u00f3w zrobi\u0105 si\u0119 rumiane, wlewamy \u015bmietank\u0119, dodajemy troszk\u0119 pieprzu i soli, parmezan i mieszamy, a\u017c sos zg\u0119stnieje. <\/span><\/span>Teraz<\/span><\/span> ju\u017c czas na odcedzenie makaronu, wymieszanie go na patelni z sosem, wsypanie zielonej pietruszki. I ju\u017c. Jeszcze mo\u017cna posypa\u0107, je\u015bli troch\u0119 zosta\u0142o, parmezanem. Smacznego. Aha, mo\u017cna u\u017cy\u0107 mro\u017conych borowik\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

My\u015bl\u0119, \u017ce my, u\u017cytkownicy blogu \u201eGotuj si\u0119!\u201d mamy do kuchni ciep\u0142y stosunek, bo inaczej nigdy by\u015bmy nie spotykali si\u0119 w wirtualu a czasem i w realu. Ale ciep\u0142y stosunek, zainteresowanie kuchni\u0105 nie jest nasz\u0105 tylko specjalno\u015bci\u0105. Kuchni\u0105 interesuje si\u0119 obecnie, lekko licz\u0105c, po\u0142owa spo\u0142ecze\u0144stwa a i druga lubi sobie podje\u015b\u0107. Ostatnio rozmawia\u0142am ze studentami o […]<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16733"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16733"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16733\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16734,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16733\/revisions\/16734"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16733"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16733"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16733"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}