W lod\u00f3wce u znajomych, u kt\u00f3rych mieszka\u0142am kilka dni, le\u017ca\u0142 ser Brillat-Savarin. Nie mog\u0142am go nie spr\u00f3bowa\u0107. Brillat-Savarin, autor \u201eFizjologii smaku\u201d wydaje mi si\u0119 dobrym znajomym. Jego ksi\u0105\u017ceczka by\u0142a w domu od zawsze. I od zawsze cytowa\u0142 j\u0105 m\u00f3j tata. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce to jedna z podstawowych ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re powinien zna\u0107 ka\u017cdy szanuj\u0105cy si\u0119 smakosz.
\n\u017byj\u0105cy na prze\u0142omie XVIII i XIX wieku francuski prawnik i polityk pisa\u0142 rozprawy prawnicze. Ale to nie one przynios\u0142y mu s\u0142aw\u0119 i sprawi\u0142y, \u017ce pami\u0119tamy o nim do dzi\u015b. Pod koniec \u017cycia stworzy\u0142 dzie\u0142o, kt\u00f3re nadal jest wznawiane. Wspania\u0142e dzie\u0142o o sztuce kulinarnej.
\nSer okaza\u0142 si\u0119 wy\u015bmienity. Po przeczytaniu sk\u0142adu zachwyt m\u00f3j nieco przygas\u0142, jest bowiem bardzo t\u0142usty, zawiera powy\u017cej 75% t\u0142uszczu. Do masy serowej dodaje si\u0119 podczas jego produkcji \u015bwie\u017cej \u015bmietany. Zab\u00f3jstwo dla talii, doskona\u0142ego smaku nie mog\u0119 mu jednak odm\u00f3wi\u0107. Jest mi\u0119kki, pokryty warstw\u0105 bia\u0142ej ple\u015bni, kt\u00f3ra porasta nie sk\u00f3rk\u0119, bo tej ser nie ma, tylko bezpo\u015brednio mas\u0119 sera. Nadaje si\u0119 zar\u00f3wno do smarowania pieczywa, jak i na desk\u0119 ser\u00f3w, jako dodatek do wina.
\nNo c\u00f3\u017c, reklama d\u017awigni\u0105 handlu. Nie ma to jak chwytliwa nazwa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W lod\u00f3wce u znajomych, u kt\u00f3rych mieszka\u0142am kilka dni, le\u017ca\u0142 ser Brillat-Savarin. Nie mog\u0142am go nie spr\u00f3bowa\u0107. Brillat-Savarin, autor \u201eFizjologii smaku\u201d wydaje mi si\u0119 dobrym znajomym. Jego ksi\u0105\u017ceczka by\u0142a w domu od zawsze. I od zawsze cytowa\u0142 j\u0105 m\u00f3j tata. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce to jedna z podstawowych ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re powinien zna\u0107 ka\u017cdy szanuj\u0105cy si\u0119 smakosz. \u017byj\u0105cy […]<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16796"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16796"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16796\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16798,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16796\/revisions\/16798"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16796"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16796"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16796"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}