{"id":1684,"date":"2010-04-30T08:00:04","date_gmt":"2010-04-30T06:00:04","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1684"},"modified":"2010-04-23T14:37:10","modified_gmt":"2010-04-23T12:37:10","slug":"francja-elegancja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/04\/30\/francja-elegancja\/","title":{"rendered":"Francja elegancja"},"content":{"rendered":"

Niezbyt cz\u0119sto pisuj\u0119 tu o Francji. A to b\u0142\u0105d. Mamy przyjaci\u00f3\u0142 blogowych w tym kraju no i kuchnia francuska to \u015bwiatowa pierwsza klasa. Do dzisiejszego tekstu zmusi\u0142a mnie Dorota z firmy Sopexa. Sopexa to instytucja zajmuj\u0105ca si\u0119 propagowaniem francuskich produkt\u00f3w spo\u017cywczych, region\u00f3w stanowi\u0105cych atrakcje turystyczne oraz kulinarne i ludzi znacz\u0105cych w tej dziedzinie.
\nPoproszono mnie o kilka refleksji i pierwszych skojarze\u0144 dotycz\u0105cych kuchni francuskiej. Zw\u0142aszcza prowansalskiej. Spe\u0142ni\u0142em pro\u015bb\u0119 jak umia\u0142em:<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Sery korsyka\u0144skie w restauracji paryskiej Villa Corse<\/em><\/p>\n

\u00a0Francja w oczach wielu polskich smakoszy stanowi wzorzec pod ka\u017cdym, kulinarnym wzgl\u0119dem. Nie ma np. w polskiej literaturze takiego pisarza jak Balzac, kt\u00f3rego powie\u015bci mo\u017cna potraktowa\u0107 jako ksi\u0105\u017cki kulinarne i gotowa\u0107 wed\u0142ug podawanych tam przepis\u00f3w. Anthelme Brillat-Savarin jest traktowany przez mi\u0142o\u015bnik\u00f3w kuchni i literatury jak papie\u017c czy cesarz \u015bwiatowych \u0142asuch\u00f3w. Jego porzekad\u0142a wesz\u0142y na sta\u0142e do polskiego j\u0119zyka. Np. „Deser bez sera jest jak kobieta bez oka” lub „Powiedz mi co jesz, a powiem ci kim jeste\u015b”.
\nLyon uwa\u017cany jest za kulinarn\u0105 stolic\u0119 Europy a Paul Bocus niekoronowanym kr\u00f3lem. Polscy kucharze i cukiernicy nagradzani na mistrzostwach organizowanych pod jego patronatem robi\u0105 kariery nie tylko w Polsce.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Przegrzebki czyli ma\u0142\u017ce \u015bw. Jakuba w tej samej restauracji
\nPolscy restauratorzy marz\u0105 o gwiazdkach Michelina i ka\u017cde wyr\u00f3\u017cnienie swoich lokali traktuj\u0105 z wielk\u0105 atencj\u0105. Doroczna lista wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca polskie restauracje, puby i hotele przysparza go\u015bci i oczywi\u015bcie zwi\u0119ksza zyski.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Moje zwi\u0105zki z kuchni\u0105 francusk\u0105: Pascal Brodnicki przekazuje mi przepis na zup\u0119 z oliwek i serka<\/em><\/p>\n

W polskich mediach gastronomia francuska jest wyr\u00f3\u017cniana i to mimo faktu, \u017ce liczba w\u0142oskich lokali w Polsce jest znacznie wy\u017csza ni\u017c francuskich. Ale to kwestia historyczna: Polska od stuleci by\u0142a zafascynowana Francj\u0105 i jej kultur\u0105. Polska szlachta i arystokracja je\u017adzi\u0142a na studia do Padwy czy Bolonii ale na dworach i w bogatych domach bur\u017cuazyjnych m\u00f3wiono po francusku.
\nProdukty spo\u017cywcze rodem z Prowansji nie s\u0105 dostatecznie eksponowane i reklamowane w polskich sklepach. Tym wi\u0119ksza rola do spe\u0142nienia dla eksporter\u00f3w oliwy, trufli czy ser\u00f3w.
\nDzi\u015b nieliczne lokale z kuchni\u0105 francusk\u0105 nale\u017c\u0105 do najlepszych i? najdro\u017cszych.
\nProwansja przed paroma laty zrobi\u0142a osza\u0142amiaj\u0105c\u0105 karier\u0119 w Polsce dzi\u0119ki angielskiemu pisarzowi. Peter Mayle i jego „Rok w Prowansji” (oraz kolejna ksi\u0105\u017cka tego autora) zarazi\u0142a czytaj\u0105cych Polak\u00f3w mi\u0142o\u015bci\u0105 do po\u0142udniowej Francji i jej kuchni.<\/p>\n

\u00a0Zwa\u017cywszy za\u015b na mo\u017cliwo\u015bci turystyczne wykorzystywane przez ca\u0142y rok (prowansalskie Alpy dla narciarzy) to region wymarzony na wakacje. Je\u015bli do tego doda si\u0119 liczne zabytki, muzea i festiwale to Prowansja mo\u017ce pobi\u0107 na g\u0142ow\u0119 inne atrakcyjne regiony le\u017c\u0105ce nad Morzem \u015ar\u00f3dziemnym.
\nNajwi\u0119kszym rywalem dla Francji w tej dziedzinie (gastronomia, produkty spo\u017cywcze) s\u0105 oczywi\u015bcie W\u0142ochy. Jedn\u0105 za\u015b z przyczyn tego stanu jest inwazja w\u0142oskich kucharzy i w\u0142oskich produkt\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 wida\u0107 na ka\u017cdym kroku i w Polsce wielkomiejskiej, i prowincjonalnej. W\u0142ochy wydaj\u0105 si\u0119 te\u017c by\u0107 krajem ta\u0144szym (cho\u0107 nie do ko\u0144ca to prawda) co dzi\u015b jeszcze stanowi silny argument.
\nPo tym elaboracie dosta\u0142em jeszcze kilka dodatkowych pyta\u0144. Odpowiedzia\u0142em na nie tak (jestem ciekaw jakie by\u0142yby Wasze odpowiedzi):
\n1)Kilka\u00a0 s\u0142\u00f3w kt\u00f3re przychodz\u0105 Panu do g\u0142owy na has\u0142o PROWANSJA?
\nBouillabaise, gigondas, zapach oliwy, pola lawendy, Arles, zamki katarskie, cassulet, najpi\u0119kniejsze pla\u017ce Europy
\n\u00a0
\n2\/ Czy has\u0142o PROWANSJA jest dobrze znane polskim konsumentom ?
\n\u00a0\u00a0 Czy bardziej rozpoznawalne s\u0105 : SUD FRANCE, Francuska Riviera, Lazurowe Wybrze\u017ce?
\nS\u0105dz\u0119, \u017ce po\u0142udnie Francji to dla nas w\u0142a\u015bnie Prowansja. Termin Sud France jest ma\u0142o znany. I Riviera, i Lazurowe Wybrze\u017ce s\u0105 du\u017co cz\u0119\u015bciej wyst\u0119puj\u0105ce w polskiej przestrzeni medialnej. No i Nicea oraz Cannes.
\n\u00a0\u00a0
\n3\/ Czy znana jest Panu marka Puget ?
\nCzy chodzi o malarza i rze\u017abiarza, mojego imiennika Piotra Pugeta z XVII wieku? Marki Puget nie znam.
\nTrzeba chyba pomy\u015ble\u0107 o wyprawie do Francji. Nabra\u0142em apetytu.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Niezbyt cz\u0119sto pisuj\u0119 tu o Francji. A to b\u0142\u0105d. Mamy przyjaci\u00f3\u0142 blogowych w tym kraju no i kuchnia francuska to \u015bwiatowa pierwsza klasa. Do dzisiejszego tekstu zmusi\u0142a mnie Dorota z firmy Sopexa. Sopexa to instytucja zajmuj\u0105ca si\u0119 propagowaniem francuskich produkt\u00f3w spo\u017cywczych, region\u00f3w stanowi\u0105cych atrakcje turystyczne oraz kulinarne i ludzi znacz\u0105cych w tej dziedzinie. Poproszono mnie […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1684"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1684"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1684\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1684"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1684"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1684"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}