W pracy trwaj\u0105 po\u015bwi\u0105teczne rozmowy. Ludzie dziel\u0105 si\u0119 na tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 mn\u00f3stwo resztek i zapchane lod\u00f3wki oraz tych z lod\u00f3wkami ca\u0142kowicie opr\u00f3\u017cnionymi. Ci z drugiej grupy wydaj\u0105 si\u0119 jakby bardziej zadowoleni. Wprawdzie resztki mo\u017cna dojada\u0107, nie trzeba si\u0119 martwi\u0107 gotowaniem, ale po pewnym czasie nawet najpyszniejsze danie przestaje ju\u017c tak smakowa\u0107. A tymczasem lod\u00f3wka dalej pe\u0142na, wyrzuci\u0107 g\u0142upio, bo w ko\u0144cu wydali\u015bmy na to pieni\u0105dze i w\u0142o\u017cyli\u015bmy (my albo kto\u015b) sporo pracy. Niekt\u00f3rym przypominaj\u0105 si\u0119 te\u017c babcie, kt\u00f3re zabrania\u0142y marnowania dar\u00f3w bo\u017cych (symptomatyczne jest powiedzenie, \u017ce lepiej \u017co\u0142\u0105dek popsu\u0107, ni\u017c dar bo\u017cy zmarnowa\u0107, ja wierz\u0119 raczej w to, \u017ce m\u00f3j \u017co\u0142\u0105dek to nie \u015bmietnik).
\nMam to szcz\u0119\u015bcie, \u017ce zar\u00f3wno po Wigilii, jak i po \u015aniadaniu Wielkanocnym jedziemy \u015bwi\u0119towa\u0107 dalej do rodziny. Zbieramy wi\u0119c ca\u0142o\u015b\u0107 \u015bwi\u0105tecznego jedzenia i wywozimy. Wiem, \u017ce jest to spychanie problemu na innych. Ale na szcz\u0119\u015bcie rodzina jest du\u017ca i obfituje w nastolatk\u00f3w p\u0142ci m\u0119skiej, kt\u00f3rzy z pewno\u015bci\u0105 poradz\u0105 sobie z resztkami na d\u0142ugo przedtem, zanim si\u0119 one zepsuj\u0105 albo obrzydn\u0105.
\nWiele os\u00f3b twierdzi, \u017ce nie mo\u017ce patrze\u0107 na jedzenie. Jak po ka\u017cdych \u015bwi\u0119tach ludzie sk\u0142adaj\u0105 sobie obietnice, \u017ce nast\u0119pnym razem nie przygotuj\u0105 ju\u017c tak du\u017co. To wszystko elementy \u015bwi\u0105tecznej tradycji.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
W pracy trwaj\u0105 po\u015bwi\u0105teczne rozmowy. Ludzie dziel\u0105 si\u0119 na tych, kt\u00f3rzy maj\u0105 mn\u00f3stwo resztek i zapchane lod\u00f3wki oraz tych z lod\u00f3wkami ca\u0142kowicie opr\u00f3\u017cnionymi. Ci z drugiej grupy wydaj\u0105 si\u0119 jakby bardziej zadowoleni. Wprawdzie resztki mo\u017cna dojada\u0107, nie trzeba si\u0119 martwi\u0107 gotowaniem, ale po pewnym czasie nawet najpyszniejsze danie przestaje ju\u017c tak smakowa\u0107. A tymczasem lod\u00f3wka […]<\/p>\n","protected":false},"author":38,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16884"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/38"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=16884"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16884\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":16885,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/16884\/revisions\/16885"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=16884"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=16884"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=16884"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}