J\u0119zyk jest i musi by\u0107 \u017cywy. Po pewnym czasie akceptujemy wchodz\u0105ce do zasobu wyra\u017ce\u0144 s\u0142owa i wszystko jest dobrze. Jednak upowszechnienie si\u0119 nieprawid\u0142owego zaimka \u201emi\u201d zamiast \u201emnie\u201d, wadliwego szyku wyraz\u00f3w w zdaniach, czy u\u017cycie s\u0142owa \u201epasuje\u201d, kt\u00f3re przez wieki stosowano raczej do pochwa\u0142y dobranych but\u00f3w czy odzie\u017cy, a nie zast\u0119powano nim nigdy s\u0142owa \u201eodpowiada\u201d uwa\u017cam (a wraz ze mn\u0105 moja rodzina) za brzydkie, nieakceptowalne nowinki. Dlaczego wi\u0119c taki tytu\u0142? Po prostu chcia\u0142am czytelnik\u00f3w zaskoczy\u0107 i podda\u0107 temat j\u0119zykowych nieprawid\u0142owo\u015bci do przemy\u015blenia w kuchni. Podczas robienia przetwor\u00f3w.
\nLubi\u0119 w lecie przygotowa\u0107 s\u0142oiczki z owocami w cukrze, kt\u00f3re nazywam konfitur\u0105 i d\u017cemem, ale kt\u00f3re s\u0105, zapewniam, zupe\u0142nie inne ni\u017c te, kt\u00f3re mo\u017cna kupi\u0107 w sklepie. Z czu\u0142o\u015bci\u0105, d\u0142ugo, po trochu gotowane przetwory, z odpowiadaj\u0105c\u0105 mi smakowo ilo\u015bci\u0105 cukru, s\u0105 pyszne i nie zawieraj\u0105 niczego, co budzi nasze w\u0105tpliwo\u015bci. Pracy przy tym jest troch\u0119, ale przygotowanie paru s\u0142oiczk\u00f3w daje frajd\u0119 i przy ich produkcji, i potem, przy zjadaniu, w \u015brodku zimy.
\nW tym roku jednak przerabianie letnich owoc\u00f3w to niespodziewanie spory wydatek. Pal licho cukier, bo 2 z\u0142ote z kawa\u0142kiem za kilogram, to jeszcze nie najwa\u017cniejsze. Owoce zdro\u017ca\u0142y jednak w stosunku do ubieg\u0142ego roku znacznie. Tak wi\u0119c domowe konfitury b\u0119d\u0105 w tym roku cenniejsze.
\nPoniewa\u017c wyrabiam spore ilo\u015bci porzeczkowej galaretki wyliczy\u0142am ,\u017ce ka\u017cdy przygotowany przeze mnie s\u0142oiczek kosztuje w tym roku prawie 5 z\u0142otych, podczas, kiedy w roku poprzednim zaledwie 3 z\u0142ote. I tak jest z wi\u0119kszo\u015bci\u0105 owoc\u00f3w. Sama widz\u0119, jak mniej dorodne i mniejsze ilo\u015bci owoc\u00f3w mamy na wszystkich ogr\u00f3dkowych krzaczkach. Pogoda nas i naszych plon\u00f3w nie rozpieszcza\u0142a. Ale zapewniam, \u017ce porzeczkowe galaretki na zimowy sos cumberland, najpyszniejszy dodatek do pasztet\u00f3w, mi\u0119s, a nawet pasztetu z soczewicy, zrobi\u0107 warto. Niech tam nawet kosztuj\u0105 te 5 z\u0142otych.
\nA oto m\u00f3j sekretny przepis na porzeczkow\u0105 galaretk\u0119. Sk\u0142adniki: czerwone porzeczki, cukier
\nPorzeczki wrzucamy do garnka, wlewamy p\u00f3\u0142 szklanki wody i pod przykryciem doprowadzamy do wrzenia p\u0119kaj\u0105ce i wypuszczaj\u0105ce sok owoce. Trwa to zaledwie kilka minut. Teraz mikserem \u201d\u017cyraf\u0105\u201d ostro\u017cnie (aby nie chlapa\u0107) rozdrabniamy nieco owoce, po czym przecieramy pulp\u0119 przez rzadkie sito lub durszlak.
\nNa ka\u017cde 4 szklanki pulpy porzeczkowej wsypujemy 5 szklanek cukru i ca\u0142o\u015b\u0107 gotujemy 10-15 minut (najlepiej kapn\u0105\u0107 kropl\u0119 na zimny talerzyk, je\u015bli si\u0119 zetnie – galaretka jest gotowa). Teraz trzeba j\u0105 wla\u0107 do wygotowanych lub wypieczonych s\u0142oiczk\u00f3w i szybko zakr\u0119ci\u0107 pokrywk\u0105. Stygn\u0105c, nabierze w\u0142a\u015bciwej konsystencji.
\nA galaretka przyda nam si\u0119 w zimowych miesi\u0105cach na najprostszy sos, czyli mieszank\u0119 owej galaretki i tartego chrzanu (mo\u017ce by\u0107 ze s\u0142oiczka). Spr\u00f3bujcie. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
J\u0119zyk jest i musi by\u0107 \u017cywy. Po pewnym czasie akceptujemy wchodz\u0105ce do zasobu wyra\u017ce\u0144 s\u0142owa i wszystko jest dobrze. Jednak upowszechnienie si\u0119 nieprawid\u0142owego zaimka \u201emi\u201d zamiast \u201emnie\u201d, wadliwego szyku wyraz\u00f3w w zdaniach, czy u\u017cycie s\u0142owa \u201epasuje\u201d, kt\u00f3re przez wieki stosowano raczej do pochwa\u0142y dobranych but\u00f3w czy odzie\u017cy, a nie zast\u0119powano nim nigdy s\u0142owa \u201eodpowiada\u201d uwa\u017cam […]<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17077"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17077"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17077\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17078,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17077\/revisions\/17078"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17077"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17077"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17077"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}