Ogl\u0105danie si\u0119 za siebie, wracanie do prze\u017cy\u0107, wspomnie\u0144, obraz\u00f3w dawno minionych przyg\u00f3d, to wa\u017cna cz\u0119\u015b\u0107 naszej \u015bwiadomo\u015bci. Ale tak\u017ce przypominanie sobie smak\u00f3w. Na tym zasadza si\u0119 wdzi\u0119k wspomnie\u0144 o rodzinnym domu, w kt\u00f3rym, jak wiadomo, niekt\u00f3re dania by\u0142y unikalne, wyj\u0105tkowe i godne zapami\u0119tania oraz wspominania, nie do powt\u00f3rzenia nigdy i nigdzie. <\/p>\n\n\n\n
A\nmo\u017ce naprawd\u0119 by\u0142y takie? Czy wspania\u0142y makaron mamy, kruche ciastka prababci, pieczony\nudziec ciel\u0119cy z domu pradziadk\u00f3w albo fasola na kwa\u015bno z domu ciotki by\u0142y\nistotnie niepowtarzalne, czy do opinii o nich przyczyni\u0142o si\u0119 dobroczynne\ndzia\u0142anie czasu, kt\u00f3ry wiele upi\u0119ksza? A mo\u017ce po prostu te zapami\u0119tane smaki to\nwzorce, jak ten z Sevres, kt\u00f3ry trwa i dzi\u0119ki kt\u00f3remu widzimy co\u015b sta\u0142ego,\nniezmiennego.<\/p>\n\n\n\n
Pami\u0119\u0107\no cz\u0142owieku nie ma cech sewrskiego wzorca, zmienia si\u0119. Napisane teksty,\nksi\u0105\u017cki, skomponowane przepisy nie pomog\u0105 zachowa\u0107 jej w niezmiennym kszta\u0142cie.\nPami\u0119\u0107 smaku ,tak bardzo wydawa\u0142o si\u0119 ulotnego, okazuje si\u0119 trwalsza: d\u0105\u017cymy do\nuzyskania go cho\u0107 wiemy, \u017ce nigdy si\u0119 to do ko\u0144ca nie stanie.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c\nod 5 lat staramy si\u0119 uzyska\u0107 smaki, kt\u00f3re nam podarowa\u0142 Piotr. I nadal\nkataplana z owoc\u00f3w morza nie jest taka sama, zupa gulaszowa nie ma tej lekko\u015bci\ni jednocze\u015bnie zawiesisto\u015bci, a kaczka w miodzie tej niezr\u00f3wnanej s\u0142odyczy,\nostro\u015bci i wyrazistego smaku umami. <\/p>\n\n\n\n
Przy\npysznym jedzeniu i kieliszku dobrego czerwonego wina wspominamy go dzi\u015b, my\u015bl\u0105c\no tym, czy odtworzymy kiedy\u015b te niezr\u00f3wnane potrawy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ogl\u0105danie si\u0119 za siebie, wracanie do prze\u017cy\u0107, wspomnie\u0144, obraz\u00f3w dawno minionych przyg\u00f3d, to wa\u017cna cz\u0119\u015b\u0107 naszej \u015bwiadomo\u015bci. Ale tak\u017ce przypominanie sobie smak\u00f3w. Na tym zasadza si\u0119 wdzi\u0119k wspomnie\u0144 o rodzinnym domu, w kt\u00f3rym, jak wiadomo, niekt\u00f3re dania by\u0142y unikalne, wyj\u0105tkowe i godne zapami\u0119tania oraz wspominania, nie do powt\u00f3rzenia nigdy i nigdzie. A mo\u017ce naprawd\u0119 by\u0142y […]<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17223"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17223"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17223\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17224,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17223\/revisions\/17224"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17223"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17223"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17223"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}