Przepraszamy i wracamy. By\u0142a to przerwa techniczna na \u017cyciowe zdarzenia. Trudno, tak si\u0119 zdarza, ale zn\u00f3w jeste\u015bmy na stanowiskach .I zaczynamy od czego\u015b wa\u017cnego. <\/p>\n\n\n\n
\u00a0\u00a0 <\/p>\n\n\n\n
Nie\nodkryj\u0119 Ameryki, kiedy powiem, \u017ce \u015bwiat si\u0119 zmienia. Nie obawiajcie si\u0119, nie\nchc\u0119 banalnie filozofowa\u0107. Zdaniem tym chc\u0119 zacz\u0105\u0107 opowie\u015b\u0107 o\u2026 rodzinnym obiadowaniu.\n<\/p>\n\n\n\n
Powiedzmy,\n\u017ce przychodzi nam do g\u0142owy, aby zaprosi\u0107 najbli\u017csz\u0105 rodzin\u0119 na niedzielny obiad.\nPowiedzmy, \u017ce rodzina jest \u015brednio liczna, ale je\u015bli chcemy zaprosi\u0107 na\nspotkanie naszych najbli\u017cszych, mo\u017ce to by\u0107 nawet 10 os\u00f3b w r\u00f3\u017cnym wieku. Na\nnaszej li\u015bcie znajd\u0105 si\u0119: A ,B, C, D, E, F, G, H, I, J. Powiedzmy, \u017ce wszyscy zawsze\nbyli mi\u0142o\u015bnikami dobrego jedzenia, a my jeste\u015bmy rodzinnymi mistrzami w tej\ndziedzinie. Obiad niechaj odb\u0119dzie si\u0119 w niedziel\u0119, a wi\u0119c ju\u017c w \u015brod\u0119 zaczynamy\nwymy\u015bla\u0107 menu, aby dopracowa\u0107 je w czwartek, a potem ju\u017c tylko zakupy i\nspokojne przygotowanie pyszno\u015bci. <\/p>\n\n\n\n
Ale\nw\u0142a\u015bnie teraz pojawiaj\u0105 si\u0119 pierwsze \u201eschody\u201d. Bo w\u015br\u00f3d tej niewielkiej grupy na\npewno znajd\u0105 si\u0119 osoby o oryginalnych pogl\u0105dach na jedzenie lub zdrowotnych\nograniczeniach. Takie czasy. Ale na razie spokojnie: zaplanowali\u015bmy na\npocz\u0105tek, na powitanie, male\u0144kie tartinki z past\u0105 jajeczn\u0105 lub \u015bledziem. Hola, hola?\nA co dla A, B, C, kt\u00f3rzy s\u0105 weganami? Trudno zaczyna\u0107 posi\u0142ek od cz\u0119stowania\ntylko niekt\u00f3rych. Wykre\u015blamy wi\u0119c pocz\u0119stunek powitalny i przechodzimy do\npowa\u017cnych przystawek. Kawa\u0142ek \u0142ososia, jajko w majonezie, tradycyjna sa\u0142atka\nwarzywna z majonezem jak drzewiej bywa\u0142o, czy pieczone paski pietruszki lub surowa\nmarchewka? Tu od biedy mo\u017cna przygotowa\u0107 do wyboru r\u00f3\u017cne propozycje, cho\u0107 ranga\nda\u0144 jest zbyt zr\u00f3\u017cnicowana. Ale i tak naj\u0142atwiej wykre\u015bli\u0107 przystawk\u0119. W ko\u0144cu\nnie musimy by\u0107 tak wytworni, aby podawa\u0107 obiad z wielu da\u0144. <\/p>\n\n\n\n
Mo\u017ce\nprzejd\u017amy zatem od razu do zup. Pami\u0119tamy, \u017ce odpadaj\u0105 wszelkie zupy na wywarze\nmi\u0119snym, bo zar\u00f3wno A, B, C, jak i \u201ezwykli\u201d wegetarianie D i E nie tkn\u0105 jej. A\nje\u015bli zechce nam si\u0119 doprawi\u0107 zup\u0119 \u015bmietan\u0105 uczuleni na laktoz\u0119 F i G nie b\u0119d\u0105\nmogli jej spr\u00f3bowa\u0107. W tej sytuacji sprawa dodatku, makaronu (H z powodu\nceliakii by\u0142aby i tak wykluczona) do naszej, powiedzmy, pomidorowej staje si\u0119\nju\u017c kompletnie bezprzedmiotowa. Zup\u0119 mo\u017cemy zast\u0105pi\u0107 sokiem pomidorowym lub z\nburak\u00f3w. No, ale \u017ce nie wyka\u017cemy si\u0119 tak cenionym przez rodzin\u0119 kulinarnym\nkunsztem? Trudno, po\u015bwi\u0119cimy si\u0119. Walorem jest fakt, \u017ce b\u0119dzie mniej pracy, bo\nsoki si\u0119 kupi. <\/p>\n\n\n\n
Sprawa\ndrugiego dania jest ogromnym problemem. Jak\u017ce pi\u0119kne by\u0142y czasy, kiedy\nfaszerowany kurczak lub schabowe kotlety z kostk\u0105 czy zawijane zrazy by\u0142y\ndoskona\u0142ym pomys\u0142em na drugie danie rodzinnego obiadu. Wiadomo, \u017ce nie b\u0119dzie\nto propozycja do zaakceptowania dla A, B, C ,D oraz E. Mo\u017ce wi\u0119c przygotujemy dwa\ndrugie dania. Dla jednych warzywa, dla drugiej grupy mi\u0119so. Ale czy nie skusi nas\njaki\u015b diabe\u0142ek, kt\u00f3ry podszepnie, aby warzywa udoskonali\u0107 mas\u0142em bo to naprawd\u0119\npyszne? Wegetarianie zjedz\u0105, weganie ju\u017c nie. Makaron lub kasza te\u017c nie dla\nka\u017cdego. Rozpacz. Od\u0142\u00f3\u017cmy najlepiej rozwa\u017canie na jutro, mo\u017ce za\u015bwita nam jaki\u015b\nwspania\u0142y pomys\u0142 na wsp\u00f3lny posi\u0142ek.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u015b\nwymy\u015blimy ju\u017c tylko deser. Ale skoro obiadu w\u0142a\u015bciwie nie ma mo\u017ce go\u015bcie nie\nb\u0119d\u0105 si\u0119 spodziewali deseru? Jak mogliby z apetytem powita\u0107 tort Pavlova\nkipi\u0105cy bit\u0105 \u015bmietan\u0105, czy kruche ciasteczka babuni, kt\u00f3rych krucho\u015b\u0107\ngwarantuje odrobina smalcu.<\/p>\n\n\n\n
Pewnie\nnajrozs\u0105dniej by\u0142oby zabra\u0107 nasz\u0105 rodzin\u0119 na spacer na g\u0142odnego. Ale Polak jak\ng\u0142odny to z\u0142y. Zatem dla dobrej rodzinnej atmosfery musimy sobie z problemem\nda\u0107 rad\u0119. \u201ePomo\u017cecie?\u201d Ju\u017c s\u0142ysz\u0119 jak odpowiadacie \u201ePomo\u017cemy!\u201d Zapraszamy wi\u0119c\ndo nadsy\u0142ania pomys\u0142\u00f3w na dania na rodzinny obiad, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 dla wszystkich.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Przepraszamy i wracamy. By\u0142a to przerwa techniczna na \u017cyciowe zdarzenia. Trudno, tak si\u0119 zdarza, ale zn\u00f3w jeste\u015bmy na stanowiskach .I zaczynamy od czego\u015b wa\u017cnego. \u00a0\u00a0 Nie odkryj\u0119 Ameryki, kiedy powiem, \u017ce \u015bwiat si\u0119 zmienia. Nie obawiajcie si\u0119, nie chc\u0119 banalnie filozofowa\u0107. Zdaniem tym chc\u0119 zacz\u0105\u0107 opowie\u015b\u0107 o\u2026 rodzinnym obiadowaniu. Powiedzmy, \u017ce przychodzi nam do g\u0142owy, […]<\/p>\n","protected":false},"author":37,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17295"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/37"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=17295"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17295\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17296,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/17295\/revisions\/17296"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=17295"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=17295"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=17295"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}