Tymczasem wi\u0119c jadam obce. Ale ostatnio trafi\u0142em na tak wspania\u0142e pomidory, \u017ce nie mog\u0119 tego przemilcze\u0107. By\u0142y kupione na rynku w Pu\u0142tusku i kupiec przysi\u0119ga\u0142, ze to z jego szklarni. Nie mog\u0142em w to uwierzy\u0107, by\u0142 wielki, mi\u0119sisty, pachn\u0105cy i tak pyszny jak pomidor potrafi ale dopiero w \u015brodku lata. Wybieram si\u0119 wi\u0119c do tego gospodarstwa. Relacja b\u0119dzie\u00a0 w stosownym momencie.
\nTymczasem wi\u0119c kr\u00f3tka notka pomidorowa i\u00a0… czym popija\u0142em pomidory z pu\u0142tuskiego rynku.
\nUczeni twierdz\u0105, \u017ce\u00a0 „pomidory s\u0105 bogate w likopen – przeciwutleniacz przeciwdzia\u0142aj\u0105cy zachorowaniom na nowotwory. Likopen jest szczeg\u00f3lnie przyswajalny dla cz\u0142owieka w po\u0142\u0105czeniu z t\u0142uszczem. Dlatego te\u017c wi\u0119cej tego zwi\u0105zku b\u0119dzie przyswojone w sosie pomidorowym czy sa\u0142atce z oliw\u0105 ni\u017c w surowych pomidorach.
\nOwoce pomidora zawieraj\u0105 m.in.: s\u00f3d, potas, magnez, wap\u0144, mangan, \u017celazo, kobalt, mied\u017a, cynk, fosfor, fluor, chlor, jod, karoten, witaminy: K, B1, B2, B6, C, PP; kwasy: pantotenowy, foliowy, szczawiowy; biotyn\u0119.
\nPomidory uprawiane by\u0142y w Meksyku od zamierzch\u0142ych czas\u00f3w. Dzika forma pomidora tak bardzo r\u00f3\u017cni si\u0119 od hodowlanej, \u017ce udomowienie musia\u0142o nast\u0105pi\u0107 przynajmniej tysi\u0105c lat p.n.e.! Dzikie formy tej ro\u015bliny mo\u017cna spotka\u0107 jeszcze dzi\u015b w Peru, na wyspach Kanaryjskich i na Filipinach. Do Europy przyby\u0142y w XVI wieku.
\nDzi\u015b robi si\u0119 perfumy z nut\u0105 zapachow\u0105 li\u015bci pomidora! Dopiero XIX wiek przyni\u00f3s\u0142 prze\u0142om w karierze pomidora. W Stanach Zjednoczonych rozpocz\u0119to przemys\u0142ow\u0105 produkcj\u0119 przetwor\u00f3w pomidorowych i prze\u0142amano nies\u0142uszn\u0105 niech\u0119\u0107 do tego jak\u017ce zdrowego warzywa.
\nW Polsce pierwsze pomidory wyhodowali warszawscy ogrodnicy w 1880 roku, ale sta\u0142y si\u0119 u nas znane i popularne dopiero po I Wojnie \u015awiatowej. Polska nazwa tego warzywa pochodzi od francuskiego „pomme d’or”, co oznacza „z\u0142ote jab\u0142ko”. Dzi\u015b rosn\u0105 nieomal wsz\u0119dzie, gdzie tylko jest to mo\u017cliwe.
\nIstniej\u0105 tysi\u0105ce odmian, dostosowanych do najrozmaitszych warunk\u00f3w i wymaga\u0144. S\u0105 odmiany bardzo soczyste albo zawieraj\u0105ce du\u017co mi\u0105\u017cszu. Niekt\u00f3re s\u0105 \u017c\u00f3\u0142te, inne pomara\u0144czowe, r\u00f3\u017cowe lub czerwone, o r\u00f3\u017cnych rozmiarach i kszta\u0142tach. Ocenia si\u0119, \u017ce w dzisiejszych czasach uprawia si\u0119 ponad 2000 odmian pomidora.”<\/p>\n
I tyle not encyklopedycznych. Teraz kr\u00f3tki dodatek dla amator\u00f3w wina. Oto kr\u00f3tka notka o tym co mi najbardziej smakowa\u0142o podczas pomidorowej uczty:\u00a0 Arbos Primitivo di Puglia z winnicy Castellani. Ten szczep w r\u00f3\u017cnych krajach nosi r\u00f3\u017cne nazwy. Raz to jest zinfandel, raz mali plavac a raz primitivo. Pod t\u0105 ostatni\u0105 nazw\u0105 jest uprawiany g\u0142\u00f3wnie na po\u0142udniu W\u0142och, w Puglii. W winnicy Castellani pod nazw\u0105 Arbos kryje si\u0119 wino le\u017cakuj\u0105ce minimum p\u00f3\u0142 roku w beczkach. Staje si\u0119 dzi\u0119ki temu bardzo delikatne, wr\u0119cz aksamitne, pachn\u0105ce przyprawami a zw\u0142aszcza wanili\u0105. Ma bardzo ciemny, wr\u0119cz rubinowy kolor i smak czerwonych owoc\u00f3w. Jednym kojarzy si\u0119 z porzeczkami, a innym z wi\u015bniami. Doskona\u0142e do ciemnych mi\u0119s i ostrych ser\u00f3w. No i pi\u0119knych pomidor\u00f3w!<\/p>\n
PS.<\/p>\n
Sprostowanie informacj Pyry sprzed dw\u00f3ch dni i Alicji z dzisiejszej nocy. Nie jestem solenizantem. Moje imieniny wypadaj\u0105w maju wraz urodzinami. Obchodzili\u015bmy je na blogu we w\u0142a\u015bciwym czasie. Dzi\u015b sk\u0142adamy \u017cyczenia prawdziwym solenizantom: paOLOre, pepegorowi, Owczarkowi i innym czerwcowym Piotrom. Sto lat!
\n\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Tymczasem wi\u0119c jadam obce. Ale ostatnio trafi\u0142em na tak wspania\u0142e pomidory, \u017ce nie mog\u0119 tego przemilcze\u0107. By\u0142y kupione na rynku w Pu\u0142tusku i kupiec przysi\u0119ga\u0142, ze to z jego szklarni. Nie mog\u0142em w to uwierzy\u0107, by\u0142 wielki, mi\u0119sisty, pachn\u0105cy i tak pyszny jak pomidor potrafi ale dopiero w \u015brodku lata. Wybieram si\u0119 wi\u0119c do tego […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1825"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1825"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1825\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1825"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1825"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1825"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}