\u00a0<\/p>\n
Wielkim \u017car\u0142okiem by\u0142 cesarz Rudolf z cyferk\u0105 II przy imieniu. Wiedzieli o tym jego poddani i z trwog\u0105 przyjmowali wie\u015bci o jego wizytach. Tak by\u0142o i tym razem, kt\u00f3ry tak barwnie opisano ksi\u0119dze „Przy wroc\u0142awskim stole”:
\n„Wie\u015b\u0107 o przyje\u017adzie cesarza Rudolfa II wraz z dworem do Wroc\u0142awia w roku 1577 zelektryzowa\u0142a i zaniepokoi\u0142a rad\u0119 miasta – dw\u00f3r cesarski liczy\u0142 kilkaset os\u00f3b, a do tego dochodzi\u0142y setki koni. Groz\u0119 radnych wzbudzi\u0142o zw\u0142aszcza przybycie dw\u00f3ch arcyksi\u0105\u017c\u0105t, gdy\u017c obawiano si\u0119 – zreszt\u0105 nie bez racji – i\u017c zbytnia go\u015bcina mo\u017ce ich zach\u0119ci\u0107 do przyjazd\u00f3w do sto?licy \u015al\u0105ska w charakterze przedstawicieli cesarza, a miasto zmuszone b\u0119dzie wy\u017cywi\u0107 ich liczny dw\u00f3r. Postanowiono wi\u0119c ograniczy\u0107 wyrazy wdzi\u0119czno\u015bci do wybornych trunk\u00f3w. (Gdy kilka lat wcze\u015bniej do miasta przyby\u0142 legat papieski Johannes Delphino, pos\u0142ano mu na przywitanie do pa\u0142acu biskupiego, gdzie zamieszka\u0142, 24 dzbany dobrego wina, kt\u00f3re legat przyj\u0105\u0142 z zadowoleniem).
\nW celu kontroli wydatk\u00f3w rada miasta powo\u0142a\u0142a trzy komisje: jedna mia\u0142a nadzorowa\u0107 kuchni\u0119 dworsk\u0105, druga – dworsk\u0105 piwniczk\u0119, a trzecia – zaopatrzenie koni w pasz\u0119. Wprawdzie nie wiemy, czy ten krok uchroni\u0142 miasto od nadmiernych wydatk\u00f3w z okazji wizyty szacownych go\u015bci, nie?mniej dzi\u0119ki rachunkom wiemy dok\u0142adnie, co i ile zjedzono. A by\u0142o tego niema\u0142o: 21 wo\u0142\u00f3w, 410 baran\u00f3w, 15 kop kurczak\u00f3w, 4 kopy g\u0119si, 4 kopy kaczek, 8 cielak\u00f3w, 2 \u015bwinie, 4 p\u0142aty s\u0142oniny, 31 kop karpi, 28 starych karpi, 24 du\u017ce szczupaki, 4 kopy i 20 \u015bledzi, 30 zaj\u0119cy, 8 beczek mas\u0142a, jajek za 10 talar\u00f3w, 7 korc\u00f3w soli, 4 korce cukru, 6 funt\u00f3w szafranu, 24 funty pieprzu, 6 funt\u00f3w go\u017adzik\u00f3w, 8 funt\u00f3w imbiru, 4 funty cynamonu, 1 anta\u0142 octu, cytryn, kapar\u00f3w, kasztan\u00f3w za 29 talar\u00f3w, \u0142ososi za 12 tala?r\u00f3w, 24 funty ma\u0142ych i du\u017cych rodzynek, 24 funty migda\u0142\u00f3w, a pr\u00f3cz tego wiele jeleni, dzik\u00f3w i saren. Zu\u017cyto te\u017c garnk\u00f3w za 4 talary. Piwnic\u0119 z winami zaopatrzono w 300 beczek wina, 4 beczki piwa \u015bwidnickiego, 12 be?czu\u0142ek strzeli\u0144skiego, 54 beczki wroc\u0142awskiego, beczk\u0119 piwa z „Piwnicy \u015awidnickiej”. Najwi\u0119kszy udzia\u0142 w wydatkach piwnicy mia\u0142o wino, na kt\u00f3?re przeznaczono 1499 srebrnych marek, podczas gdy wszystkie piwa kosztowa\u0142y tylko 205 srebrnych marek. Cytryny, kapary, cukier i przypra?wy kosztowa\u0142y 476 srebrnych groszy. (1 srebrna marka = 48 srebrnych groszy). Koszty za\u0142o\u017cenia kuchni dworskiej wynosi\u0142y tylko 20 srebrnych marek.”<\/p>\n
A my wszyscy czyli szaraczki w por\u00f3wnaniu z Cesarsk\u0105 Mo\u015bci\u0105, za swoich go\u015bci p\u0142acimy z w\u0142asnej kieszeni. I na og\u00f3\u0142 nie oszcz\u0119dzamy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Wielkim \u017car\u0142okiem by\u0142 cesarz Rudolf z cyferk\u0105 II przy imieniu. Wiedzieli o tym jego poddani i z trwog\u0105 przyjmowali wie\u015bci o jego wizytach. Tak by\u0142o i tym razem, kt\u00f3ry tak barwnie opisano ksi\u0119dze „Przy wroc\u0142awskim stole”: „Wie\u015b\u0107 o przyje\u017adzie cesarza Rudolfa II wraz z dworem do Wroc\u0142awia w roku 1577 zelektryzowa\u0142a i zaniepokoi\u0142a rad\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1844"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1844"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1844\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1844"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1844"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1844"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}