\u00a0<\/p>\n
By\u0142em tam wiele, wiele lat temu. W najgorszych dla Rumunii czasach. I niech\u0119tnie te wypraw\u0119 wspominam. Tak\u017ce kulinarnie. Z tym wi\u0119ksz\u0105 rado\u015bci\u0105 przeczyta\u0142em w najnowszym numerze „Czasu Wina” tekst o dzisiejszej Rumunii.\u00a0 Autor – Wojciech Giebuta, napisa\u0142 tak smaczn\u0105 cho\u0107 kr\u00f3tk\u0105 relacj\u0119 a Agnieszka Lasota opatrzy\u0142a j\u0105 t\u0142umaczeniami przepis\u00f3w, \u017ce \u015blinka cieknie i ju\u017c my\u015bl\u0119 o podr\u00f3\u017cy tym tropem. Tymczasem i wam proponuj\u0119 lektur\u0119 tego tekstu, cho\u0107 warto przeczyta\u0107 i o winach argenty\u0144skich oraz… chi\u0144skich.<\/p>\n
„W karcie da\u0144 znajdziesz tureckie ciorby, austriackie sznycle, serbskie \u0107evap\u0107i\u0107i i turecko-greck\u0105 musak\u0119. Na deser mo\u017cesz zam\u00f3wi\u0107 palacsinta, apfelstrudel lub baklav\u0119. Zapytany kelner zapewnia, ze wszystkie te dania to typowe lokalne potrawy -i w dodatku ma racj\u0119, Taka jest tutejsza kuchnia,
\n\u00a0Ten po\u0142o\u017cony mi\u0119dzy Ba\u0142kanami, basenem Morza \u015ar\u00f3dziemnego a \u015brodkow\u0105 Europ\u0105 kraj to multikulturowy tygiel. Pocz\u0105wszy od historii, terytorium, a na kuchni i j\u0119zyku sko\u0144czywszy. Nie ma drugiego takiego narodu, w kt\u00f3rego ojczystej mowie s\u0142owo „tak” b\u0119dzie brzmia\u0142o identycznie jak rosyjskie da, a r\u00f3wnocze\u015bnie dzi\u0119kuj\u0105c komu\u015b, m\u00f3wi si\u0119 merci, a „dobry wiecz\u00f3r” to buna seara.
\nTutejsza kuchnia to zlepek tradycji kulinarnych z polowy Europy. Do dzi\u015b wyra\u017any jest wp\u0142yw kuch?ni tureckiej, rosyjskiej, austro-w\u0119gierskiej i \u015br\u00f3dziemnomorskiej.<\/p>\n
Supa to nie zupa, a sa\u0142ata to nie sa\u0142ata<\/p>\n
Na przystawk\u0119 cz\u0119sto jada si\u0119 tutejsze sery. Niezwykle popularna jest telemea – przypominaj\u0105cy nieco fet\u0119 ser wytwarzany z mleka krowiego, koziego i owczego jednocze\u015bnie. Jako przek\u0105sk\u0119 podaje si\u0119 te\u017c sa\u0142ata de vinete – sa\u0142atk\u0119 z bak\u0142a\u017can\u00f3w, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bciwie bardziej przypomina past\u0119 kanapkow\u0105. To proste danie mo\u017cna przygotowa\u0107, grilluj\u0105c bak\u0142a\u017cany w piekarniku, jednak zdecydowanie lepiej smakuje, je\u017celi warzywa opieczemy na ruszcie opalanym drewnem.
\nW Rumunii jada si\u0119 wiele zup. Supa to nasza wersja roso\u0142u z r\u00f3\u017cnych rodzaj\u00f3w mi\u0119s, podawana z makaronem lub kluseczkami. W menu znajdziemy te\u017c warzywne kremy, ale najwa\u017cniejsza jest ciorba, czyli syta zupa z du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 warzyw oraz kawa\u0142kami mi\u0119s lub ryb.
\nNazwa pochodzi od tureckiej corba (za\u015b ta od arabskiego – szorba) i jest ona \u017cyw\u0105 pami\u0105tk\u0105 panowania Z\u0142otej Ordy na tych terenach.
\nNajcz\u0119\u015bciej spotykanymi odmianami tej potrawy s\u0105 ciorba de burta (z wo\u0142owymi flakami), ciorba vacata (z kawa\u0142kami ciel\u0119ciny), ciorba de legume (z sezonowych warzyw gotowana na wywarze mi\u0119snym).<\/p>\n
Tylko nie mama\u0142yga<\/p>\n
Dania g\u0142\u00f3wne to mi\u0119sa na rozmaite sposoby. Od ciel\u0119cych i wieprzowych sznycli przez sma\u017cone pulpeciki z mielonej wo\u0142owiny a\u017c po pieczon\u0105 na ruszcie baranin\u0119. Dodatkiem do mi\u0119s zazwyczaj s\u0105 ziemniaki (cartofi). Wszyscy, kt\u00f3rzy kulinarnie chc\u0105 cofn\u0105\u0107 si\u0119 w \u015bwiat g\u0142\u0119bokiego dzieci\u0144stwa, mog\u0105 zam\u00f3wi\u0107 mama\u0142yg\u0119 – papk\u0119 z kaszy kukurydzianej jadan\u0105 na ciep\u0142o z mlekiem, \u015bmietan\u0105 i jajami.
\nPrzysmaku tego powinna spr\u00f3bowa\u0107 ka\u017cda niania, kt\u00f3ra faszeruje kukurydzianymi kleikami maluchy, dziwi\u0105c si\u0119, \u017ce nie chc\u0105 zje\u015b\u0107 ani jednej \u0142y\u017ceczki. Jak taka m\u0105dra, to niech sama spr\u00f3buje mama\u0142ygi – za kar\u0119.
\nBlisko\u015b\u0107 szerokiego na ponad kilometr Dunaju zach\u0119ca do przyrz\u0105dzana na wiele rozmaitych sposob\u00f3w ryb. Cz\u0119stym go\u015bciem na tutejszych sto\u0142ach jest sum i karp – i to nie tylko od \u015bwi\u0119ta.
\nDesery to przede wszystkim niezwykle s\u0142odkie ciasta i ciasteczka sma\u017cone na oleju lub smalcu z ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 bakalii i miodu – to tak\u017ce turecko-arabskie wp\u0142ywy. Na po\u0142udniu kraju typowym domowym deserem s\u0105 ciastka przypominaj\u0105ce nasze p\u0105czki – papanap.
\nPrzytoczone poni\u017cej przepisy u\u0142o\u017c\u0105 si\u0119 w klasyczn\u0105 kolacj\u0119 z okolic Opriszoru. Wystarczy tylko otworzy\u0107 odpowiednie wina i gotowe.
\nFojta bund – smacznego!?<\/p>\n
Warto by\u0142o taki\u00a0 k\u0105sek przedrukowa\u0107!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 By\u0142em tam wiele, wiele lat temu. W najgorszych dla Rumunii czasach. I niech\u0119tnie te wypraw\u0119 wspominam. Tak\u017ce kulinarnie. Z tym wi\u0119ksz\u0105 rado\u015bci\u0105 przeczyta\u0142em w najnowszym numerze „Czasu Wina” tekst o dzisiejszej Rumunii.\u00a0 Autor – Wojciech Giebuta, napisa\u0142 tak smaczn\u0105 cho\u0107 kr\u00f3tk\u0105 relacj\u0119 a Agnieszka Lasota opatrzy\u0142a j\u0105 t\u0142umaczeniami przepis\u00f3w, \u017ce \u015blinka cieknie i ju\u017c […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1866"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1866"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1866\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1866"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1866"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1866"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}