![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2010\/09\/pomidory-300x225.jpg\" "\\"pomidory\\"")
<\/p>\n\u00a0<\/p>\n
Na targu czyli na Rynku w Pu\u0142tusku mamy swoje ulubione stoiska. Warzywa i owoce kupujemy zawsze u tych samych sprzedawc\u00f3w, kt\u00f3rzy stoj\u0105 na p\u00f3\u0142nocnym skraju placu u wylotu ma\u0142ej uliczki prowadz\u0105cej do kana\u0142u. Ich pomidory (i te malinowe, i bycze serca, i \u017c\u00f3\u0142te) s\u0105 po prostu przepyszne. Z trudem opanowuje \u0142akomstwo, by nie je\u015b\u0107 w samochodzie podczas jazdy. Trudno jednak prowadzi\u0107 auto gdy si\u0119 cz\u0142owiek wgryza w soczysty, s\u0142odki i aromatyczny mi\u0105\u017csz jab\u0142ka mi\u0142o\u015bci. Tak bowiem o pomidorach mawiaj\u0105 cz\u0119sto W\u0142osi.<\/p>\n
<\/p>\n
Ta my\u015bl przypomnia\u0142a mi o Francis Mayes i jej trzech tomikach toska\u0144skich wspomnie\u0144. Si\u0119gn\u0105\u0142em wi\u0119c po „Bella Toskania” i natychmiast wybra\u0142em dwa przepisy, kt\u00f3re zrobi\u0119 jeszcze w tym tygodniu sprawiaj\u0105c Basi frajd\u0119 (mam nadziej\u0119!?). Oczywi\u015bcie natychmiast o tym napisz\u0119. Dzi\u015b natomiast cytat pomidorowy:
\n„Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Anselma poj\u0119cie o pomidorach pokrywa si\u0119 dok\u0142adnie z moim. Rozkoszuj\u0119 si\u0119 pomidorami. Co dzie\u0144 kopiasty koszyk czerwonych, czerwonych pomidor\u00f3w, doskona\u0142ych, absolutnie doskona\u0142ych. Patrz\u0119 na te przepe\u0142nione koszyki z wi\u0119ksz\u0105 rado\u015bci\u0105, ni\u017c patrzy\u0142am w zesz\u0142ym roku na m\u00f3j nowy samoch\u00f3d. Pomidory bez skazy! Anselmo zasadzi\u0142 trzy gatunki. Kr\u0105g\u0142e, zwyk\u0142e pomidory nazywa locale. Ten specja\u0142 miejscowy jest taki, \u017ce si\u0119 zaczyna go je\u015b\u0107 ju\u017c w czasie zrywania – s\u0142odki, soczysty a\u017c kapie, j\u0119drny paradygmat pomidora. Do sos\u00f3w bior\u0119 owalne san marzano, mniej soczyste, bardziej mi\u0119siste. Do sa\u0142atek – ma\u0142e, twarde, wi\u015bniowe pomidorki wprost eksploduj\u0105ce aromatem.<\/p>\n
Kiedy\u015b, dawno temu, w Italii nie by\u0142o pomidor\u00f3w. Tylko pomy\u015ble\u0107 o tych biednych Etruskach i Rzymianach, o tych ludziach przed odkryciem Nowego \u015awiata. Ich czosnek i bazylia nie sz\u0142y z pomidorem w parze. No, a w naszych czasach – tylu ludzi dorasta, my\u015bl\u0105c, \u017ce te blade kulki w supermar?ketach to s\u0105 pomidory. One powinny mie\u0107 inn\u0105 nazw\u0119. Albo mo\u017ce tylko numer. (…)<\/p>\n
Od\u017cywa we mnie jeszcze jedna stara mi\u0142o\u015b\u0107. Mog\u0142abym mie\u0107 pomidory sma\u017cone na \u015bniadanie, obiad i kolacj\u0119. \u015amietana, teraz sk\u0142adnik prawie zakazany, jest tak dobra z nimi, \u017ce ryzykuj\u0119, niepomna na cholesterol. I chocia\u017c niejedna kucharka z Po\u0142udnia uzna\u0142aby to za herezj\u0119, sma\u017cone pomidory wol\u0119 czerwone ni\u017c zielone. Lubi\u0119 je pokrajane w centyme?trowej grubo\u015bci plasterki. Wysypuj\u0119 troch\u0119 m\u0105ki na papier woskowany, obtaczam w niej plasterki pomidor\u00f3w, a potem sma\u017c\u0119 z obu stron na gor\u0105cej patelni z trzema czy czterema \u0142y\u017ceczkami oleju orzechowego albo s\u0142onecznikowego. Potem, tak jak moja matka przede mn\u0105 i jej matka przed ni\u0105, zmniejszam ogie\u0144, wlewam g\u0119st\u0105 \u015bmietan\u0119 na ca\u0142e dno patelni. Potrz\u0105sam, \u017ceby osiad\u0142a, miel\u0119 na pomidory mn\u00f3stwo czarnego pieprzu, sol\u0119 do smaku i dorzucam troch\u0119 tymianku albo oregano. Najlepsze to jest bez \u017cadnych da\u0144 dodatkowych. Willie Bell czasami panierowa\u0142a te plasterki m\u0105k\u0105 kukurydzian\u0105, sma\u017cy\u0142a je w bardzo gor\u0105cym oleju, a\u017c robi\u0142y si\u0119 kruche. Nad talerzem usma\u017conych pomidor\u00f3w my\u015bl\u0119 z nag\u0142\u0105 t\u0119sknot\u0105 o Willie Bell.(…)<\/p>\n
Ed, kiedy piecze na ruszcie, w ostatniej chwili nak\u0142ada grube plastry pomidor\u00f3w, \u017ceby nabra\u0142y troch\u0119 smaku w\u0119dzenia. A w og\u00f3le nic nie jest lepsze ni\u017c zwyczajna kanapka z pomidorem, je\u017celi focaccia pochodzi prosto z kulinarnych niebios, czyli z Cortony. Te mi\u0119kkie p\u0142askie chlebki z chru?pi\u0105c\u0105 sza\u0142wi\u0105 i sol\u0105 morsk\u0105 na wierzchu podnosz\u0105 smak pla?sterka pomidora na gastronomiczne wy\u017cyny. Kiedy nam si\u0119 wreszcie znudz\u0105 \u015bwie\u017ce pomidory? A pomidory zwyczajnie nadziewane chlebem? Czy mog\u0105 by\u0107 lepsze? Tylko w jednym wypadku: je\u017celi doda si\u0119 posiekane orzechy laskowe. (Anselmo alarmuje, \u017ce czas ju\u017c zrywa\u0107 nasze). Roz\u0142upujemy je i przypiekamy – mniej wi\u0119cej jedn\u0105 szklank\u0119 – mieszamy ze szklank\u0105 okruch\u00f3w chleba, siekamy troch\u0119 pietruszki i na-dziewamy tym cztery du\u017ce pomidory. Na wierzchu pacni\u0119cie mas\u0142a i kwadratowy kawa\u0142ek sera takiego jak tallegio, kt\u00f3ry rozpuszcza si\u0119 w piecyku. Na kolacj\u0119 mamy frittata z cukini\u0105 i te pomidory oraz akcent Po\u0142udnia: dzban mro\u017conej herbaty, os\u0142odzonej odrobin\u0105 soku brzoskwiniowego.”<\/p>\n
T\u0119 mro\u017con\u0105 herbat\u0119 mog\u0119 sobie darowa\u0107. Ale ca\u0142a reszta jest do natychmiastowej realizacji. Na pocz\u0105tek, by zaspokoi\u0107 rozbudzone \u017c\u0105dze, pajda razowca z ziarenkami posmarowana mas\u0142em, a z wierzchu grubo pokrojony pomidor przetykany grudkami bia\u0142ego twarogu. Par\u0119 ziarenek grubej soli i listek zerwany z krzaczka bazylii. Och!<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Na targu czyli na Rynku w Pu\u0142tusku mamy swoje ulubione stoiska. Warzywa i owoce kupujemy zawsze u tych samych sprzedawc\u00f3w, kt\u00f3rzy stoj\u0105 na p\u00f3\u0142nocnym skraju placu u wylotu ma\u0142ej uliczki prowadz\u0105cej do kana\u0142u. Ich pomidory (i te malinowe, i bycze serca, i \u017c\u00f3\u0142te) s\u0105 po prostu przepyszne. Z trudem opanowuje \u0142akomstwo, by nie je\u015b\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1963"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1963"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1963\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1963"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1963"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1963"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}