
{"id":1976,"date":"2010-09-21T08:00:42","date_gmt":"2010-09-21T06:00:42","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=1976"},"modified":"2010-09-21T11:04:38","modified_gmt":"2010-09-21T09:04:38","slug":"nowe-wina-na-stole-i-nowe-doswiadczenia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2010\/09\/21\/nowe-wina-na-stole-i-nowe-doswiadczenia\/","title":{"rendered":"Nowe wina na stole i nowe do\u015bwiadczenia"},"content":{"rendered":"<p>Dosta\u0142em butelk\u0119 Bordeaux, kt\u00f3rego dot\u0105d nie zna\u0142em, a lubi\u0119 wina z tej cz\u0119\u015bci Francji. Tam bowiem w winnicy Chateaux Magnol zdawa\u0142em egzamin somelierski po kursie dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w win.<br \/>\nNow\u0105 butelk\u0119 pieszczotliwie w\u0142o\u017cy\u0142em na p\u00f3\u0142k\u0119 w piwniczce i poczeka\u0142em trzy dni, by uspokoi\u0142a si\u0119 po podr\u00f3\u017cy. Potem przyrz\u0105dzi\u0142em udziec jagni\u0119cy marynowany w jarzynach i pieczony z czosnkiem i oliw\u0105. Nast\u0119pnie odkorkowa\u0142em wino, poczeka\u0142em po przelaniu do karafki i gdy odetchn\u0119\u0142o ju\u017c \u015bwie\u017cym tlenem, nala\u0142em do kieliszk\u00f3w. By\u0142o wspania\u0142e. By\u0142o, bo ju\u017c go nie ma. Zosta\u0142 mi tylko jego opis:<br \/>\nChateau Sainte-Marie Bordeaux Superieur z Entre deux Mers (Francja)<br \/>\nTo wino z rodzinnej winnicy (Gilles et Stephane Dupuch)<br \/>\nz serca regionu Bordeaux czyli Entre deux Mers. Mieszanka szczep\u00f3w: Merlot, Cabernet Sauvignon i Cabernet Franc\u00a0 starzona przez 12 miesi\u0119cy w d\u0119bowych beczkach. W rezultacie powstaje wino g\u0142\u0119bokie o ciemnofioletowym kolorze oraz smaku czere\u015bni lub czerwonych porzeczek. Mocno wyczuwalne taniny. Doskona\u0142e do kr\u00f3tko pieczonej pol\u0119dwicy i dziczyzny.<\/p>\n<p><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-1977\" title=\"barolo-winny-rarytas-p1010006\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2010\/09\/barolo-winny-rarytas-p1010006-225x300.jpg\" alt=\"\" width=\"225\" height=\"300\" srcset=\"\/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2010\/09\/barolo-winny-rarytas-p1010006-225x300.jpg 225w, \/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2010\/09\/barolo-winny-rarytas-p1010006.jpg 360w\" sizes=\"(max-width: 225px) 100vw, 225px\" \/><\/p>\n<p>O tym winie piemontczycy (i nie tylko) mawiaj\u0105, \u017ce to kr\u00f3l win i wino kr\u00f3l\u00f3w.<br \/>\nBarolo stanowi bowiem\u00a0 dum\u0119 Piemontu s\u0142usznie wi\u0119c nale\u017c\u0105 mu si\u0119 wszelkie komplementy. Bywa wi\u0119c\u00a0 okre\u015blane tym samym mianem, co w\u0119gierski tokaj, zawdzi\u0119cza ten zaszczyt dynastii sabaudzkiej, kt\u00f3rej cz\u0142onkowie rozmi\u0142owali si\u0119 w ci\u0119\u017ckim, wyra\u017anym,\u00a0 tzw. m\u0119skim charakterze barolo.\u00a0 Wino\u00a0&#8211; uznawane przez licznych wielbicieli za jedno z najlepszych na \u015bwiecie\u00a0&#8211; powstaje ze szczepu nebbiolo rosn\u0105cego na wzg\u00f3rzach wok\u00f3\u0142 Langhe. Niemal ca\u0142a jego produkcja pochodzi z 5 gmin: Barolo, Castiglione Faleto, La Morra, Monforte d&#8217;Alba i Serralunga d&#8217;Alba. Przy czym, na skutek zr\u00f3\u017cnicowania gleb w obr\u0119bie wymienionych gmin, w charakterze barolo mo\u017cna odnale\u017a\u0107 wiele cech wewn\u0119trznie go r\u00f3\u017cnicuj\u0105cych. Im bardziej wapienne gleby, na kt\u00f3rych ro\u015bnie nebbiolo\u00a0&#8211; tym \u0142agodniejsze wino, co w po\u0142\u0105czeniu z \u0142agodz\u0105cym wp\u0142ywem rzeki Tanaro daje wina bardziej podobne do\u00a0&#8211; barbaresco. Dowodem jest\u00a0 barolo z La Morry i z gminy Barolo. Barolo le\u017cakuje\u00a0 w beczkach dwa lata, a w przypadku wersji riserva czas ten wyd\u0142u\u017ca si\u0119 dwukrotnie czyli do 4 lat. \u015aredni czas starzenia to 12 lat, ale\u00a0&#8211; podobno\u00a0&#8211; bywa\u0142y\u00a0 przypadki, \u017ce pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletnie barolo by\u0142o nadal u szczytu swych si\u0142. Dojrza\u0142e wino pachnie smo\u0142\u0105 i r\u00f3\u017cami, a jego pierwszy aromat\u00a0 bywa cz\u0119sto sosnowy.<\/p>\n<p>Pierwsze moje zetkni\u0119cie z tym kr\u00f3lewskim winem by\u0142o wr\u0119cz straszne. Po odkorkowaniu w ca\u0142ym mieszkaniu da\u0142 si\u0119 wyczu\u0107 od\u00f3r st\u0119chlizny. Lizn\u0105\u0142em kropelk\u0119, kt\u00f3ra wytrysn\u0119\u0142a wraz z korkiem i ju\u017c wiedzia\u0142em co mnie spotka\u0142o: choroba korkowa. Wino by\u0142o nie do wypicia. Na szcz\u0119\u015bcie w sklepie uznano\u00a0 reklamacje i butelk\u0119 wymieniono na now\u0105. Na szcz\u0119\u015bcie ta nie by\u0142a zainfekowana zmor\u0105 winiarzy u\u017cywaj\u0105cych korka jako zatyczki. A statystyki m\u00f3wi\u0105, \u017ce a\u017c 10 procent butelek z korkiem jest ta zaraz\u0105 ska\u017cona. To straszne.<\/p>\n<p>Od tej pory nie b\u0119d\u0119 ju\u017c patrzy\u0142 z pogard\u0105 na butelki z zakr\u0119tkami. Zw\u0142aszcza, \u017ce moje ulubione gruner veltlinery i inne austriackie pyszno\u015bci tak s\u0105 zamykane. To samo dotyczy wielu win z Nowej Zelandii i Australii. B\u0119d\u0119 wi\u0119c g\u0142osi\u0142 wy\u017cszo\u015b\u0107 zakr\u0119tki nad tradycyjnym, snobistycznym korkiem. I wol\u0119 j\u0105 od korka plastikowego.<\/p>\n<p>A Barolo by\u0142o wspania\u0142e. Zw\u0142aszcza, \u017ce towarzyszy\u0142y mu kotleciki jagni\u0119ce z kostk\u0105 sma\u017cone w marsali.<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dosta\u0142em butelk\u0119 Bordeaux, kt\u00f3rego dot\u0105d nie zna\u0142em, a lubi\u0119 wina z tej cz\u0119\u015bci Francji. Tam bowiem w winnicy Chateaux Magnol zdawa\u0142em egzamin somelierski po kursie dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w win. Now\u0105 butelk\u0119 pieszczotliwie w\u0142o\u017cy\u0142em na p\u00f3\u0142k\u0119 w piwniczce i poczeka\u0142em trzy dni, by uspokoi\u0142a si\u0119 po podr\u00f3\u017cy. Potem przyrz\u0105dzi\u0142em udziec jagni\u0119cy marynowany w jarzynach i pieczony z [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1976"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1976"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1976\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1976"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1976"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1976"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}