{"id":2221,"date":"2011-02-11T08:00:57","date_gmt":"2011-02-11T07:00:57","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=2221"},"modified":"2011-02-11T07:59:47","modified_gmt":"2011-02-11T06:59:47","slug":"od-stolika-do-stolika","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2011\/02\/11\/od-stolika-do-stolika\/","title":{"rendered":"Od stolika do stolika"},"content":{"rendered":"

Od czasu do czasu opisuj\u0119 tu restauracje, w kt\u00f3rych zdarza mi si\u0119 bywa\u0107. Dzi\u015b dwie sto\u0142eczne czyli dla warszawiak\u00f3w ale i tych bywaj\u0105cych w stolicy okazjonalnie.<\/p>\n

W doskona\u0142ym punkcie Warszawy, w odrestaurowanej pi\u0119knej starej kamienicy ( www.tiffanys.pl<\/a>), mie\u015bci si\u0119 lokal wyra\u017anie preferowany przez m\u0142od\u0105 publiczno\u015b\u0107. I my tam poszli\u015bmy dzi\u0119ki inspiracji naszej rodzinnej nastolatki. Pod szyldem sugeruj\u0105cym zwi\u0105zek ze s\u0142ynn\u0105 ameryka\u0144sk\u0105 powie\u015bci\u0105 „\u015aniadanie u Tiffany’ego” lub bardziej z filmem pod tym samym tytu\u0142em, ukrywa si\u0119 zej\u015bcie do piwnicy, w kt\u00f3rej jest restauracja jak z lat 70. I tylko wielki plazmowy ekran na \u015bcianie m\u00f3wi, \u017ce to XXI wiek.\u00a0 Obawiali\u015bmy si\u0119, \u017ce kuchnia te\u017c b\u0119dzie przypomina\u0107 drug\u0105 po\u0142ow\u0119 zesz\u0142ego stulecia ale mylili\u015bmy si\u0119 ca\u0142kowicie. Bruschetta z pomidorami, mozarell\u0105 i pesto, sa\u0142atka\u00a0 caprese, zapiekany camembert czy \u0142oso\u015b na szparagach zapowiada\u0142y niez\u0142e menu.<\/p>\n

Pr\u00f3bowali\u015bmy wielu da\u0144 i na \u017cadne nie narzekamy. Z zup najbardziej przypad\u0142 nam do gustu krem pomidorowy z krewetkami i bazyli\u0105 (14 z\u0142). Aromatyczny, g\u0119sty, z \u0142ezk\u0105 \u015bmietany i kilkoma krewetkami by\u0142 wzorcowy. Podobnie mo\u017cemy wypowiedzie\u0107 si\u0119 o doskona\u0142ym daniu z polskiej kuchni czyli pierogach (18 z\u0142) z okras\u0105 tj.ze skwarkami. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c sami nie robimy lepszych.<\/p>\n

Smakowa\u0142 nam te\u017c sandacz sma\u017cony w sosie borowikowym z warzywnym linguini (39 z\u0142). Poza doskonale przyrz\u0105dzon\u0105 ryb\u0105 w\u0142a\u015bnie warzywa wprawi\u0142y nas niemal w stan zachwytu.\u00a0 Ale najbardziej wszystkim przypad\u0142o do gustu risotto z owocami morza i warzywami. Lekko pikantne, z ostrym zapachem i smakiem morza, w brunatnym kolorze sugeruj\u0105cym obecno\u015b\u0107 sepii z ka\u0142amarnicy mog\u0142o kosztowa\u0107 wi\u0119cej ni\u017c wymagane tu 25 z\u0142. Dwa desery, bo na wi\u0119cej ju\u017c nie mieli\u015bmy si\u0142, to szarlotka (8 z\u0142) na gor\u0105co i nale\u015bniki Tiffany’s\u00a0 (15 z\u0142) czyli z farszem serowym i w gorzko-s\u0142odkim czekoladowym sosie (15 z\u0142) dope\u0142ni\u0142y posi\u0142ek.<\/p>\n

Gdyby nie fakt, \u017ce wyra\u017anie zawy\u017cali\u015bmy \u015bredni\u0105 wieku w lokalu to ch\u0119tnie by\u015bmy tam jeszcze poszli.
\nW tym samym tygodniu byli\u015bmy w zupe\u0142nie odmiennym lokalu a w\u0142a\u015bciwie lokaliku. W dodatku poleconym przez naszego lekarza, kt\u00f3rego odwiedzili\u015bmy ze wzgl\u0119du na lekko nawalaj\u0105cy bark i inne ko\u015bci. W pobli\u017cu siedziby najwi\u0119kszego polskiego dziennika ulokowa\u0142a si\u0119 jedna z mniejszych restauracji\u00a0 na Dolnym Mokotowie (\u00a0www.restauracja-sopranos.pl<\/a>). W drewnianym pawilonie przypominaj\u0105cym targowy stragan,\u00a0 stoj\u0105 sto\u0142y poodgradzane od siebie przepierzeniami. Stwarza to niby-intymno\u015b\u0107 ale r\u00f3wnocze\u015bnie pozwala nawi\u0105za\u0107 \u0142\u0105czno\u015b\u0107 (je\u015bli si\u0119 chce) mi\u0119dzy go\u015b\u0107mi. W\u0142oskiego ducha (mimo i\u017c szef kuchni jest Polakiem) da si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 ju\u017c podczas lektury karty da\u0144. Nie spotkali\u015bmy dot\u0105d w Warszawie ciccio (11 z\u0142) czyli podawanego gor\u0105cego w\u0142oskiego podp\u0142omyka z bazyli\u0105, kt\u00f3ry macza si\u0119 w oliwie (tu jest doskona\u0142a) i uwa\u017caj\u0105c na gors koszuli oraz spodnie, poch\u0142ania w oczekiwaniu na zam\u00f3wione dania. Dla amator\u00f3w by\u0142a tak\u017ce focaccia (13 z\u0142) t.j. nieco grubszy rodzaj placka, kt\u00f3ry nie pieczony tak d\u0142ugo jak ciccio, pozbawiony jest lekko zw\u0119glonych oczek. Ma za to w sobie nieco wi\u0119cej ciasta.<\/p>\n

W menu jest te\u017c 25 gatunk\u00f3w pizzy. Nie jedli\u015bmy \u017cadnej lecz widok ze smakiem zajadanych plack\u00f3w ciasta ozdobionych r\u00f3\u017cnymi smako\u0142ykami\u00a0 sugerowa\u0142 wysok\u0105 jako\u015b\u0107 i umiej\u0119tno\u015bci pizzeiolo.<\/p>\n

Z trzech zup wybrali\u015bmy cebulow\u0105 (11 z\u0142) i by\u0142 to wyb\u00f3r trafny. Zupa po prostu wyborna. I jak\u017ce r\u00f3\u017cna od swojej francuskiej siostrzycy. Bez skorupki zapieczonego sera na wierzchu ale za to znacznie bardziej bulionowata i z cebul\u0105 bez natarczywego zapachu.<\/p>\n

Du\u017cy jest wyb\u00f3r makaron\u00f3w. Przetestowali\u015bmy zaledwie dwa rodzaje: farfalle Palermo (25 z\u0142) podawane ze zmielonym szpinakiem, suszonymi pomidorami, szynk\u0105 parme\u0144ska i sosem pesto oraz penne frutti di mare (24 z\u0142) czyli z owocami morza w sosie pomidorowo-\u015bmietanowym. Makarony pachnia\u0142y tak kusz\u0105co, \u017ce nara\u017caj\u0105c si\u0119 na poparzenia poch\u0142aniali\u015bmy je nie zwlekaj\u0105c ani chwilki.<\/p>\n

Komplementy nale\u017c\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c kapita\u0144skim krewetkom (28 z\u0142), kt\u00f3re prosto z grilla wpad\u0142y na plasterki podpieczonych pomidor\u00f3w i p\u0142ywa\u0142y w delikatnym \u015bmietanowym sosie.<\/p>\n

Desery tradycyjne,\u00a0jak np.\u00a0zbanalizowane ju\u017c nad Wis\u0142\u0105 tiramisu, od\u0142o\u017cyli\u015bmy na kiedy indziej zamykaj\u0105c posi\u0142ek espresso. Naprawd\u0119 dobrym.<\/p>\n

Nie si\u0119gn\u0119li\u015bmy te\u017c po wino, co jest powa\u017cnym b\u0142\u0119dem i wr\u0119cz naruszeniem w\u0142oskich obyczaj\u00f3w. A wynik\u0142o to z powodu obawy przed utrat\u0105 prawa jazdy. Wyb\u00f3r win w Sopranos jest du\u017cy i dobry. A narzuty cen minimalne. Mo\u017cna wypi\u0107 dobre, b\u0105d\u017a bardzo dobre, i czerwone i bia\u0142e wina w cenie od trzydziestu kilku z\u0142otych za butelk\u0119. A wr\u0119cz znakomite nie przekraczaj\u0105 80 z\u0142.<\/p>\n

Obs\u0142uga bardzo sprawna, sympatyczna i fachowa. Lokal le\u017c\u0105cy na uboczu, pe\u0142en go\u015bci w r\u00f3\u017cnym wieku, w sobotnie popo\u0142udnie \u015bwiadczy o zdobytej w tzw. szeptance sporej popularno\u015bci.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Od czasu do czasu opisuj\u0119 tu restauracje, w kt\u00f3rych zdarza mi si\u0119 bywa\u0107. Dzi\u015b dwie sto\u0142eczne czyli dla warszawiak\u00f3w ale i tych bywaj\u0105cych w stolicy okazjonalnie. W doskona\u0142ym punkcie Warszawy, w odrestaurowanej pi\u0119knej starej kamienicy ( www.tiffanys.pl), mie\u015bci si\u0119 lokal wyra\u017anie preferowany przez m\u0142od\u0105 publiczno\u015b\u0107. I my tam poszli\u015bmy dzi\u0119ki inspiracji naszej rodzinnej nastolatki. Pod […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2221"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2221"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2221\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2221"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2221"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2221"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}