Jak pami\u0119tam dalszy ci\u0105g staropolskiej \u015bpiewki \u00f3w Maciek o\u017cy\u0142, gdy mu zagrali wiejscy grajkowie. I tu \u0142atwo wykaza\u0107 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy ch\u0142opem znad Wis\u0142y a jego koleg\u0105 znad \u017b\u00f3\u0142tej Rzeki. Chi\u0144czyka bowiem mo\u017ce o\u017cywi\u0107 nie muzyka a zapachy dochodz\u0105ce z kuchni. Oto stosowny cytat z pami\u0119tnika kulinarnego miss Dunlop:
\nWyrafinowane upodobanie do jedzenia wydaje si\u0119 odwieczn\u0105 cech\u0105 chi\u0144skiej kultury. Dwa i p\u00f3\u0142 tysi\u0105ca lat temu Konfucjusz wydziwia\u0142 nad niew\u0142a\u015bciwym sosem, kt\u00f3ry podano mu do mi\u0119sa. Nied\u0142ugo potem poeta Qu Yuan opisywa\u0142 potrawy tak smaczne, \u017ce mog\u0142y niemal przywr\u00f3ci\u0107 zmar\u0142ego do \u017cycia:<\/p>\n
O duchu, wr\u00f3\u0107! I\u00a0ros\u00f3\u0142 mocno przyprawiony Pieczone jagni\u0119, mi\u0119kki \u017c\u00f3\u0142w, \u0141ab\u0119dzie w occie, dzikie kaczki, <\/em><\/p>\n \u017burawie i pieczone g\u0119si, Przes\u0142odkie ciasta w mi\u00f3d obfite, <\/em><\/p>\n S\u0142odowy nap\u00f3j do syto\u015bci, Wino na lodzie czysto cedzone, Stulecie po stuleciu literaci tworzyli eseje i poematy o rozkoszach podniebienia. Shu Xi, \u017cyj\u0105cy za czas\u00f3w dynastii Jin, napisa\u0142 rapsod opiewaj\u0105cy makarony, za\u015b za rz\u0105d\u00f3w dynastii Tang poeta Du Fu rozp\u0142ywa\u0142 si\u0119 nad rzecznymi rybami Syczuanu. Ci s\u0142ynni smakosze nie byli wyj\u0105tkami – nami\u0119tne umi\u0142owanie jedzenia by\u0142o w przypadku szlachetnego uczonego cech\u0105 stosown\u0105, a nawet po\u017c\u0105dan\u0105. M\u00f3g\u0142 wykazywa\u0107 si\u0119 znawstwem kwestii gastronomicznych tak samo jak upodobaniem do muzyki, malarstwa, poezji czy kaligrafii.<\/p>\n Chi\u0144czycy s\u0105 na og\u00f3\u0142 dumni ze swojej wyrafinowanej i zmys\u0142owej kultury kulinarnej. Bez w\u0105tpienia jest ona jednym z najwspanialszych element\u00f3w cywilizacji chi\u0144skiej i nie ma sobie r\u00f3wnych na \u015bwiecie. Duma ta jest jednak zabarwiona odrobin\u0105 zak\u0142opotania, kt\u00f3re wynika z podejrzenia, \u017ce chi\u0144ski epikureizm i og\u00f3lny brak umiaru sta\u0142y si\u0119 cz\u0119\u015bciowo przyczyn\u0105 „zacofania” w por\u00f3wnaniu do nowoczesnego Zachodu. W pocz\u0105tkach XX wieku z\u0142o\u015b\u0107 chi\u0144skich intelektualist\u00f3w na ca\u0142kowite samozadowolenie tradycyjnej kultury przyczyni\u0142a si\u0119 do wybuchu pierwszej rewolucji przeciwko staremu, imperialnemu porz\u0105dkowi (koniec cytatu).<\/p>\n Kt\u00f3ry polski poeta zechce napisa\u0107 poemat o pierogach lub o ko\u0142dunach w rosole?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jak pami\u0119tam dalszy ci\u0105g staropolskiej \u015bpiewki \u00f3w Maciek o\u017cy\u0142, gdy mu zagrali wiejscy grajkowie. I tu \u0142atwo wykaza\u0107 r\u00f3\u017cnic\u0119 mi\u0119dzy ch\u0142opem znad Wis\u0142y a jego koleg\u0105 znad \u017b\u00f3\u0142tej Rzeki. Chi\u0144czyka bowiem mo\u017ce o\u017cywi\u0107 nie muzyka a zapachy dochodz\u0105ce z kuchni. Oto stosowny cytat z pami\u0119tnika kulinarnego miss Dunlop: Wyrafinowane upodobanie do jedzenia wydaje si\u0119 odwieczn\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2268"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2268"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2268\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2282,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2268\/revisions\/2282"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2268"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2268"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2268"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nCzemu po \u015bwiecie b\u0142\u0105dzisz?
\nRodzina twoja do uczty zasiad\u0142a –
\nM\u0142oda pszenica, ry\u017c i proso,
\nSoja na s\u0142ono, ocet, szafran,
\nA potem wo\u0142u t\u0142usty kark,
\nWonny a kruchy niezr\u00f3wnanie,<\/em><\/p>\n
\nWed\u0142ug zwyczaju ludzi z Wu, <\/em><\/p>\n
\nZ cukrowej trzciny wywar s\u0142odki, <\/em><\/p>\n
\nKurcz\u0119ta, \u017c\u00f3\u0142wie tak pieczone,
\nBy z nich nie umkn\u0105\u0142 smaczny sok, <\/em><\/p>\n
\nMiody wszelakie pomieszane
\nW pucharze skrzyd\u0142ami zdobionym, <\/em><\/p>\n
\nI wszelkie inne napoje \u015bwietne.<\/em><\/p>\n