Ju\u017c po Targach. Pierwsze sprawozdanie zda\u0142y Ma\u0142gosia W., Danu\u015bka i Barbara. One bowiem odwiedzi\u0142y nas, u\u015bciska\u0142y i pobieg\u0142y na wspania\u0142y francuski obiad. My za\u015b siedzieli\u015bmy dalej i \u017ca\u0142owali\u015bmy, \u017ce tak ma\u0142o czasu mogli\u015bmy po\u015bwi\u0119ci\u0107 na gadu\u0142y z nimi. Odrobimy to przy innej okazji. Mamy tez nadziej\u0119, \u017ce nasza ksi\u0105\u017cka im si\u0119 przyda. No i oczywi\u015bcie czekamy na uwagi!
\nW\u015br\u00f3d go\u015bci, kt\u00f3rzy nas odwiedzili byli g\u0142\u00f3wnie s\u0142uchacze TOK FM. Rozmowy by\u0142y wi\u0119c sympatyczne i takie\u017c wpisywali\u015bmy dedykacje. Teraz czeka nas czas promocji czyli rozmowy i spotkania w r\u00f3\u017cnych radiach i telewizjach. Lubimy takie zamieszanie wok\u00f3\u0142 naszej pracy.
\nPo targowym dy\u017curze mieli\u015bmy dwa spotkania. Jedno przy stole a drugie na ulicy. Przy stole\u00a0– na szcz\u0119\u015bcie jedz\u0105c dobre dania i popijaj\u0105c niez\u0142ym winem\u00a0– rozmawiali\u015bmy o naszych ksi\u0105\u017ckach i po\u017cytku z tego typu literatury. By\u0107 mo\u017ce uda si\u0119 te\u017c wej\u015b\u0107 na ca\u0142kiem obcy rynek. Obcy ale przyjazny, bo smakoszowski.
\nDrugie spotkanie by\u0142o przypadkowe i emocjonuj\u0105ce. Wracali\u015bmy do\u00a0 domu po godzinie 23. Zwykle o tej porze Warszawa jest wymar\u0142ym miastem. Tym razem ruch by\u0142 jak w dzie\u0144 roboczy w godzinach szczytu. Wszystkie ulice zat\u0142oczone. Pe\u0142no aut i pieszych. Ale\u00a0nikt na nikogo nie tr\u0105bi\u0142, ani nie pokrzykiwa\u0142. W pewnym momencie zauwa\u017cyli\u015bmy grupk\u0119 znajomych wi\u0119c znale\u017ali\u015bmy miejsce by stan\u0105\u0107 i wysi\u0105\u015b\u0107.
\nWszyscy, i piesi, i samochodziarze, zamiast spa\u0107\u00a0 ganiali po Warszawie, bo to by\u0142a Noc Muze\u00f3w. Zabawa totalna. Mo\u017ce dzi\u0119ki temu nasze miasto wreszcie o\u017cyje i b\u0119dzie tu tak jak w Pary\u017cu czy Rzymie?
\nPodczas\u00a0witania si\u0119\u00a0ze znajomymi (ale i nieznajomymi) zauwa\u017cyli\u015bmy, \u017ce takie uliczne spotkania sprawiaj\u0105 ludziom nieco trudno\u015bci. Chodzi o pierwszy moment czyli powitanie i przedstawianie sobie nowych os\u00f3b. Savoire vivre ju\u017c dawno zosta\u0142 zapomniany a nowe zwyczaje nie zawsze s\u0105 do zaakceptowania. No i tak narodzi\u0142 si\u0119 pomys\u0142 na poni\u017cszy tekst. Takie noce i spotkania mog\u0105 przecie\u017c si\u0119 powt\u00f3rzy\u0107!
\nZasady, kt\u00f3re obowi\u0105zuj\u0105 przy powitaniu, s\u0105 \u015bci\u015ble okre\u015blone.
\n1.\u00a0Kiedy kobieta wita si\u0119 z m\u0119\u017cczyzn\u0105, nie wstaje, chyba \u017ce jest on go\u015bciem szczeg\u00f3lnie wa\u017cnym.
\n2.\u00a0Kiedy kobieta wita si\u0119 z kobiet\u0105 w zbli\u017conym wieku, wystarczy, \u017ce lekko si\u0119 podniesie; mog\u0105 sobie tak\u017ce poda\u0107 d\u0142o\u0144 na siedz\u0105co. Wstaje, witaj\u0105c si\u0119 z kobiet\u0105 znacznie starsz\u0105.
\n3.\u00a0M\u0119\u017cczy\u017ani przy powitaniu zawsze powinni wsta\u0107.
\n4.\u00a0Kobieta podaje r\u0119k\u0119 m\u0119\u017cczy\u017anie, starszy m\u0142odszemu, prze\u0142o\u017cony podw\u0142adnemu, osoba o wy\u017cszym presti\u017cu go\u015bciowi mniej wa\u017cnemu.
\n5.\u00a0Kobiecie pracownikowi jako pierwszy r\u0119k\u0119 podaje szef.
\n6.\u00a0Nie nale\u017cy podawa\u0107 r\u0119ki przez biurko ani przez st\u00f3\u0142.
\n7.\u00a0U\u015bcisk d\u0142oni nie powinien by\u0107 ani zbyt mocny, ani za s\u0142aby, lecz zdecydowany; nale\u017cy przy tym patrze\u0107 sobie w oczy.
\n8.\u00a0Przy powitaniu kobiety mog\u0105 na d\u0142oniach mie\u0107 r\u0119kawiczki, m\u0119\u017cczyzna musi je zdj\u0105\u0107.
\n9.\u00a0Podobne zasady obowi\u0105zuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c podczas spotka\u0144 i prezentacji na ulicy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ju\u017c po Targach. Pierwsze sprawozdanie zda\u0142y Ma\u0142gosia W., Danu\u015bka i Barbara. One bowiem odwiedzi\u0142y nas, u\u015bciska\u0142y i pobieg\u0142y na wspania\u0142y francuski obiad. My za\u015b siedzieli\u015bmy dalej i \u017ca\u0142owali\u015bmy, \u017ce tak ma\u0142o czasu mogli\u015bmy po\u015bwi\u0119ci\u0107 na gadu\u0142y z nimi. Odrobimy to przy innej okazji. Mamy tez nadziej\u0119, \u017ce nasza ksi\u0105\u017cka im si\u0119 przyda. No i oczywi\u015bcie […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2544"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2544"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2544\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2565,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2544\/revisions\/2565"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2544"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2544"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2544"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}