Cz\u0119sto zajmuj\u0119 Was opowie\u015bciami herbacianymi. Zazwyczaj s\u0105 to legendy b\u0105d\u017a historie z Chin, Indii lub Cejlonu. Tym razem chc\u0119 przytoczy\u0107 fragment niezwykle ciekawej ksi\u0105\u017cki Iwony Kordzi\u0144skiej-Nawrockiej „Japo\u0144ska kultura kulinarna”. Historyjka, kt\u00f3r\u0105\u00a0zamieszczam jest tyle\u017c interesuj\u0105ca, co i zabawna.
\n„Cesarz Saga (809\u00a0– 823), kt\u00f3ry podczas wycieczki wzd\u0142u\u017c wschodniego wybrze\u017ca jeziora Biwa zatrzyma\u0142 si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni Bonshakuji w Konoe i zosta\u0142 ugoszczony przez mnicha Eichu (742 – 816) czark\u0105 herbaty. Zachwycony nowym napojem zaraz po powrocie nakaza\u0142 za\u0142o\u017cy\u0107 plantacje krzew\u00f3w herbacianych w kilku pobliskich prowincjach. Herbata bardzo szybko sta\u0142a si\u0119 ulubionym napojem arystokrat\u00f3w i mnich\u00f3w, kt\u00f3rzy docenili jej w\u0142a\u015bciwo\u015bci lecznicze. Jednak w po\u0142owie okresu Heian, tj. oko\u0142o XI w., wraz ze spadkiem zainteresowania kultur\u0105 chi\u0144sk\u0105 zwyczaj picia herbaty zacz\u0105\u0142 powoli zanika\u0107. Swoje ponowne odkrycie herbata zawdzi\u0119cza mnichowi My\u00f3anowi Eisai (1141 – 1215), kt\u00f3ry sprowadzi\u0142 z Chin nie tylko nasiona herbaty, ale i nowe spojrzenie na jej w\u0142a\u015bciwo\u015bci. Po powrocie w 1191 r. za\u0142o\u017cy\u0142 plantacje herbaty na g\u00f3rze Seburi (Fukuoka), nast\u0119pnie w Sh\u00f3fukuji w Hakata na Kiusiu. Charakterystyczne jest to, \u017ce kiedy w XII w. herbata po raz drugi zosta\u0142a sprowadzona do Japonii, nie odwo\u0142ano si\u0119 do zapomnianej tradycji dworskiej, tylko zacz\u0119to uprawia\u0107 j\u0105 od nowa. W dziele Kuua y\u00f3joki {0 piciu herbaty i zdrowym \u017cyciu, XII w.), po\u015bwi\u0119conym kulturze picia herbaty, Myoan Eisai podkre\u015bla\u0142 jej lecznicze w\u0142a\u015bciwo\u015bci i udowadnia\u0142 pozytywny wp\u0142yw na prac\u0119 serca oraz innych organ\u00f3w wewn\u0119trznych. Zwr\u00f3ci\u0142 te\u017c uwag\u0119 na charakterystyczny, gorzki smak herbaty, kt\u00f3ry, jak twierdzi\u0142, uwielbia\u0142 sam Budda, dlatego zaleci\u0142 sk\u0142ada\u0107 mu j\u0105 w ofierze. Od tego okresu mo\u017cna zaobserwowa\u0107 gwa\u0142towny „wzrost liczby wielbicieli tego napom w\u015br\u00f3d nowej klasy rz\u0105dz\u0105cej, a mianowicie samuraj\u00f3w. Czy jednak herbata przyj\u0119\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w\u015br\u00f3d ludu? W Shasekishu {Zbi\u00f3r piasku i kamieni, 1279-1283) mnicha Muju D\u00f3gyo (1226 – 1312) przedstawiona zosta\u0142a nast\u0119puj\u0105ca opowie\u015b\u0107 \u015bwiadcz\u0105ca o tym, \u017ce picie herbaty ca\u0142y czas pozostawa\u0142o zwyczajem warstw uprzywilejowanych.
\nPewien hodowca byd\u0142a zauwa\u017cy\u0142 mnicha pij\u0105cego herbat\u0119.
\n–\u00a0Co to za lekarstwo? Czy ja te\u017c m\u00f3g\u0142bym spr\u00f3bowa\u0107?\u00a0– zapyta\u0142.
\n–\u00a0To lekarstwo dzia\u0142a na trzy rzeczy i na dodatek jest \u0142agodne w smaku. Podziel\u0119 si\u0119 z tob\u0105\u00a0– odpowiedzia\u0142 mnich, po czym doko\u0144czy\u0142 swoje wyja\u015bnienie:
\n– Je\u015bli chodzi o jego dobroczynne dzia\u0142anie, to po pierwsze, kiedy d\u0142ugo si\u0119 medytuje, ogarnia nas senno\u015b\u0107, a po za\u017cyciu tego lekarstwa nie chce ci si\u0119 spa\u0107 przez ca\u0142\u0105 noc. Po drugie poprawia trawienie szczeg\u00f3lnie po du\u017cym posi\u0142ku, a \u017co\u0142\u0105dek staje si\u0119 lekki, co nie pozostaje bez wp\u0142ywu r\u00f3wnie\u017c na samopoczucie. Wreszcie po trzecie ogranicza pop\u0119d seksualny.
\n–\u00a0W takim razie chyba ci podzi\u0119kuj\u0119. Przez ca\u0142y dzie\u0144 ci\u0119\u017cko pracuj\u0119, a wieczorem marz\u0119 jedynie o wyci\u0105gni\u0119ciu si\u0119 i \u015bnie. Nie potrzebuj\u0119 lekarstwa, aby nie m\u00f3c spa\u0107. Poza tym, je\u015bli chodzi o jedzenie, to rzadko mog\u0119 si\u0119 naje\u015b\u0107 do syta, zatem szybkie trawienie sprawi\u0142oby, \u017ce by\u0142bym wiecznie g\u0142odny. Co ja bym wtedy zrobi\u0142? A pop\u0119d seksualny, gdybym go nie mia\u0142, moja kobieta przesta\u0142aby si\u0119 mn\u0105 interesowa\u0107. A tak \u017cona jest zadowolona i dba o mnie, pierze mi ubrania.”
\nB\u0119dziecie teraz pi\u0107 herbat\u0119 wieczorem panowie?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Cz\u0119sto zajmuj\u0119 Was opowie\u015bciami herbacianymi. Zazwyczaj s\u0105 to legendy b\u0105d\u017a historie z Chin, Indii lub Cejlonu. Tym razem chc\u0119 przytoczy\u0107 fragment niezwykle ciekawej ksi\u0105\u017cki Iwony Kordzi\u0144skiej-Nawrockiej „Japo\u0144ska kultura kulinarna”. Historyjka, kt\u00f3r\u0105\u00a0zamieszczam jest tyle\u017c interesuj\u0105ca, co i zabawna. „Cesarz Saga (809\u00a0– 823), kt\u00f3ry podczas wycieczki wzd\u0142u\u017c wschodniego wybrze\u017ca jeziora Biwa zatrzyma\u0142 si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni Bonshakuji w […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2605"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2605"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2605\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2608,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2605\/revisions\/2608"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2605"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2605"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2605"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}