Dawno nie czyta\u0142em ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra powodowa\u0142aby we mnie sta\u0142e uczucie g\u0142odu. A tak\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 jest dzie\u0142o Ani Dziewit-Meller i jej m\u0119\u017ca Marcina. O ich mi\u0142o\u015bci do Gruzji wiedzia\u0142em od dawna. O fascynacji tamtejsz\u0105 kuchni\u0105 wiedzia\u0142em tak\u017ce. By\u0142em cz\u0119stowany daniami gruzi\u0144skimi podawanymi w ich warszawskim domu. Teraz za\u015b mog\u0142em o przyczynach tego zauroczenia przeczyta\u0107, a tak\u017ce nauczy\u0107 si\u0119 tego i owego.
\nPrawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c gdyby nie wsp\u00f3\u0142autorstwo Ani – \u00a0Marcin na pewno ograniczy\u0142by si\u0119 do rozdzia\u0142\u00f3w dotycz\u0105cych supry czyli ucztowania. Wszelkie inne tematy\u00a0– historia, polityka, obyczaje\u00a0– to dzie\u0142o Ani. I dzi\u0119ki temu ksi\u0105\u017cka nie sta\u0142a si\u0119 wy\u0142\u0105cznie dzie\u0142em kulinarnym. A jakim to zobaczcie sami:
\n„Lobio – potrawka z fasoli duszonej z przyprawami i ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 kolendry co\u015b pomi\u0119dzy zup\u0105 a drugim daniem, Niemcy nazywaj\u0105 takie dania Eintopf, czyli jednogarnkowe. Lobio \u0142atwo przyrz\u0105dzi\u0107 samemu, wystarczy czerwona fasola, \u0142y\u017cka oliwy, odrobina octu winnego, gar\u015b\u0107 nasion kolendry i du\u017co drobno posiekanej zieleniny, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rej najwi\u0119ksz\u0105 rol\u0119 odgrywa \u015bwie\u017ca i pachn\u0105ca kolendra. Fasol\u0119 gotujemy, a pod koniec gotowania dorzucamy ca\u0142\u0105 reszt\u0119.
\nCi\u0119\u017cko opisa\u0107 typowy st\u00f3\u0142, bo na ka\u017cdym znajdzie si\u0119 co\u015b szczeg\u00f3lnego, jaki\u015b lokalny lub rodzinny specja\u0142, kt\u00f3rego trudno szuka\u0107 gdzie indziej. Ka\u017cdy kucharz inaczej przygotowuje potrawy, nie znajdziecie w Gruzji dw\u00f3ch tak samo smakuj\u0105cych sos\u00f3w tkemali, dw\u00f3ch takich samych lobio, dw\u00f3ch takich samych kurczak\u00f3w tabakha.
\n\u015aliwkowy aromatyczny sos tkemali (…), dodawany niemal do wszystkiego, czasem jest nazywany przez Gruzin\u00f3w trzecim rodzajem krwi gruzi\u0144skiej – drugim jest rzecz jasna wino.
\nNa stole na pewno pojawi si\u0119 chleb, zupe\u0142nie inny ni\u017c polski, w kszta\u0142cie p\u0142askiego placka. Wypieka si\u0119 go w specjalnych piecach chlebowych, rzucaj\u0105c ciasto na \u015bcian\u0119, tak by do niej przywar\u0142o. O ten chleb ci\u0119\u017cko poza Gruzj\u0105, bo rzadko kto stawia podobne chlebowe piece.
\nB\u0119dzie i ono – chaczapuri, r\u00f3\u017cnie podane w r\u00f3\u017cnych regionach. Klasyczne, cienkie i upieczone na z\u0142oty kolor, okr\u0105g\u0142e, t\u0142uste od roztopionego sera i gor\u0105ce. B\u0119dzie zielenina, czyli ca\u0142e nar\u0119cza rozmaitych natek, kolendry i innych zi\u00f3\u0142, kt\u00f3re po prostu rwiemy i \u017cujemy niczym szcz\u0119\u015bliwe krowy. Nie zabraknie pikli, kt\u00f3rych moim ulubionym gatunkiem s\u0105 marynowane kwiaty d\u017cond\u017coli – ro\u015blinki, kt\u00f3ra ro\u015bnie i w Polsce i nazywa si\u0119 k\u0142okoczk\u0105 kolchidzk\u0105. Marynaty to specjalno\u015b\u0107 gruzi\u0144ska, marynuje si\u0119 wszystko, co si\u0119 da. A da si\u0119 niemal wszystko.
\nWspania\u0142e s\u0105 tak\u017ce wszelkie podawane na zimno potrawy, kt\u00f3re kojarz\u0105 si\u0119 z tureckim wyborem meze, czyli przystawek: faszerowane orzechami bak\u0142a\u017cany, kulki ze szpinaku, orzech\u00f3w i kolendry, fasoli i cebuli, wyb\u00f3r ser\u00f3w s\u0142onych i ostrych, najlepsze na \u015bwiecie pomidory i og\u00f3rki, podawane jako „sa\u0142at”, w wersji z zielenin\u0105 lub orzechami, lub ca\u0142kiem saute, co te\u017c ma swoje zalety, bo wydobywa bogaty smak tych warzyw, \u015bwie\u017cych i najcz\u0119\u015bciej zerwanych prosto z krzaka. Mi\u0119sne potrawy na ciep\u0142o, od zup, takich jak charczo, czyli zupy z baraniny, przez genialnego kurczaka szkmeruli, pieczonego w glinianym naczyniu z pora\u017caj\u0105c\u0105 wr\u0119cz ilo\u015bci\u0105 czosnku, przez chinkali – pierogi z mi\u0119sem, wygl\u0105daj\u0105ce niczym sakiewki (kt\u00f3rych farsz podczas gotowania wypuszcza soki, dzi\u0119ki temu, po nagryzieniu w odpowiedni spos\u00f3b, by nie poparzy\u0107 sobie brody, najpierw wysysamy aromatyczny bulion, a potem zjadamy znakomite mi\u0119sno-zio\u0142owe nadzienie), po mcwadi, czyli szasz\u0142yk, z kt\u00f3rego s\u0142ynie Kachetia, winiarski region Gruzji.”
\n\u00a0Oszcz\u0119dz\u0119 wam skr\u0119tu kiszek spowodowanego wywo\u0142anym apetytem. Sam te\u017c p\u0119dz\u0119 do kuchni. Czerwona fasola w garnku ju\u017c powinna mi\u0119kn\u0105\u0107. Wrzuc\u0119 ca\u0142\u0105 wymagan\u0105 reszt\u0119 i zajm\u0119 si\u0119 baranim szasz\u0142ykiem.<\/p>\n
Kulinarny Puchar Polski w Pu\u0142tusku Dawno nie czyta\u0142em ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra powodowa\u0142aby we mnie sta\u0142e uczucie g\u0142odu. A tak\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105 jest dzie\u0142o Ani Dziewit-Meller i jej m\u0119\u017ca Marcina. O ich mi\u0142o\u015bci do Gruzji wiedzia\u0142em od dawna. O fascynacji tamtejsz\u0105 kuchni\u0105 wiedzia\u0142em tak\u017ce. By\u0142em cz\u0119stowany daniami gruzi\u0144skimi podawanymi w ich warszawskim domu. Teraz za\u015b mog\u0142em o przyczynach tego zauroczenia przeczyta\u0107, a tak\u017ce […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2623"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2623"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2623\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2625,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2623\/revisions\/2625"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2623"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2623"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2623"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/strong>Cz\u0142owiek Orkiestra czyli szef kuchni Stefan Birek doprowadzi\u0142 do III edycji Og\u00f3lnopolskiego Konkursu Kulinarnego ?Kuchnia polska wczoraj i dzi\u015b?. Konkurs odb\u0119dzie si\u0119\u00a0 4 czerwca (w sobot\u0119) na Zamku w Pu\u0142tusku.
\nW szranki konkursu dla uczni\u00f3w szk\u00f3\u0142 gastronomicznych stanie 8 ekip z r\u00f3\u017cnych miast Polski.
\nW konkursie profesjonalist\u00f3w uczestniczy\u0107 b\u0119dzie 16 ekip z restauracji ze wszystkich stron kraju.
\nZmagania turniejowe trwa\u0107 b\u0119d\u0105 od 7.30 rano do p\u00f3\u017anego popo\u0142udnia. Wyniki zostan\u0105 og\u0142oszone na uroczystej gali oko\u0142o godziny 19.00.
\nW jury obydwu konkurs\u00f3w b\u0119dziemy i my czyli ekipa Adamczewskich w pe\u0142nym sk\u0142adzie. Barbara w konkursie uczniowskim a ja ? w konkursie profesjonalist\u00f3w.
\nPrzez ca\u0142y dzie\u0144 na pu\u0142tuskim zamku b\u0119d\u0105 mia\u0142y miejsce r\u00f3zne atrakcyjne wydarzenia kulinarne. M.in. b\u0119dzie stoisko z ksi\u0105\u017ckami, w\u015br\u00f3d\u00a0 kt\u00f3rych znajdzie si\u0119 i nasza ?Kuchnia w kawalerce i apartamencie?. Ka\u017cdy egzemplarz, kt\u00f3ry znajdzie nowego w\u0142a\u015bciciela b\u0119dzie ozdobiony dedykacj\u0105 i autografem.
\nZapraszamy!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"