![\"George_Bernard_Shaw_1934_12_06.jpg\"](\"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/knajpy\/George_Bernard_Shaw_1934_12_06.jpg\" "\\"George_Bernard_Shaw_1934_12_06.jpg\\"")
<\/p>\nNiezbyt cz\u0119sto pisuj\u0119 o kuchniach Dalekiego Wschodu. To b\u0142\u0105d. Trzeba go wi\u0119c cho\u0107 w ma\u0142ym stopniu nadrobi\u0107. No to spr\u00f3buj\u0119.<\/p>\n
Te odleg\u0142e regiony naszego \u015bwiata bardzo cz\u0119sto stosuj\u0105 w swej diecie wegetarianizm. Wegetarianizm za\u015b to filozofia dla silnych ludzi. S\u0142abe charaktery niech si\u0119 do tego nie bior\u0105. Ile\u017c bowiem trzeba hartu ducha, by nie si\u0119gn\u0105\u0107 do p\u00f3\u0142miska wype\u0142nionego krwist\u0105 szynk\u0105, aromatycznym schabem i w\u0119dzon\u0105 surow\u0105 kie\u0142bask\u0105!<\/p>\n
<\/p>\n
George Bernard Shaw<\/strong> (fot. Wikipedia)<\/p>\n Wsp\u00f3\u0142czesny wegetarianizm ma dwa nurty: etyczny i zdrowotny. Ten pierwszy nie dopuszcza nawet my\u015bli o zjadaniu zwierz\u0105t, kt\u00f3re s\u0105 przecie\u017c przyjaci\u00f3\u0142mi cz\u0142owieka. Ob\u0142udne, moim zdaniem, has\u0142o: „Zwierz\u0119ta s\u0105 moimi przyjaci\u00f3\u0142mi, a ja nie jadam swoich przyjaci\u00f3\u0142” rzuci\u0142 podobno przed stu laty angielski dramaturg George Bernard Shaw. Zwolennicy tego zawo\u0142ania nie przestali jednak nosi\u0107 sk\u00f3rzanych but\u00f3w, r\u0119kawiczek czy pask\u00f3w. Niekt\u00f3rzy dopuszczaj\u0105 tak\u017ce na swe sto\u0142y owoce morza. R\u00f3wnie dobrze mogliby uzna\u0107, \u017ce krowa czy owca jest owocem \u0142\u0105ki.<\/p>\n Zwolennicy wegetarianizmu zdrowotnego twierdz\u0105, nie bez racji, \u017ce jedz\u0105c mi\u0119so poch\u0142aniamy szkodliwe dla nas hormony, antybiotyki, adrenalin\u0119, cholesterol, nadmierne ilo\u015bci t\u0142uszczu, pestycydy czy nawozy sztuczne. Aby przestrzega\u0107 rygorystycznie czysto\u015bci diety zamieniaj\u0105 oni bia\u0142e, pszenne pieczywo na razowe, ry\u017c \u0142uskany na nie oczyszczony, eliminuj\u0105 ca\u0142kowicie napoje gazowane, s\u00f3l i cukier. R\u00f3\u017cne s\u0105 jak wida\u0107 odmiany wegetarianizmu. Jedni nie jedz\u0105 tylko mi\u0119sa zwierz\u0119cego. Inni – tak\u017ce ryb. Ostatni – nawet jajek. Do tej najsurowszej regu\u0142y stosowa\u0142 si\u0119 m.in. Mahatma Gandhi. Wiedz\u0105c, \u017ce siadanie z nim do sto\u0142u jest dla wi\u0119kszo\u015bci Europejczyk\u00f3w udr\u0119k\u0105 stara\u0142 si\u0119 nie chodzi\u0107 do zwyk\u0142ych restauracji.<\/p>\n Mahatma Gandh<\/strong>i (fot. Wikipedia)<\/p>\n Pewnego razu, w czasach gdy studiowa\u0142 jeszcze w Londynie, wybra\u0142 si\u0119 jednak na obiad z bardzo bliskim przyjacielem, kt\u00f3ry – nawiasem m\u00f3wi\u0105c si\u0142\u0105 – stara\u0142 si\u0119 „ucywilizowa\u0107” Mahatm\u0119. Gdy na samym pocz\u0105tku obiadu Gandhi wnikliwie wypytywa\u0142 kelnera z jakich produkt\u00f3w przyrz\u0105dzone s\u0105 poszczeg\u00f3lne potrawy, przyjaciel – my\u015bl\u0105c, i\u017c utemperuje go w ten spos\u00f3b – krzykn\u0105\u0142: – lepiej wyjd\u017a st\u0105d je\u015bli nie potrafisz zachowywa\u0107 si\u0119 normalnie. Hindus wsta\u0142, wyszed\u0142 i czas obiadu sp\u0119dzi\u0142 na ulicy.<\/p>\n Ku zdumieniu Anglik\u00f3w – nie obrazi\u0142 si\u0119. Czeka\u0142 pod lokalem. Uzna\u0142 bowiem, \u017ce przyja\u017a\u0144 jest rzecz\u0105 cenniejsz\u0105 ni\u017c drobne scysje przy stole.<\/p>\n Inny, cho\u0107 zna\u0107 tu hinduskie wp\u0142ywy, rodzaj kuchni uprawiany jest w s\u0105siednim kraju. Na skrzy\u017cowaniu wielu szlak\u00f3w, w najdalszej cz\u0119\u015bci Dalekiego Wschodu le\u017cy Tajlandia czyli – jak mawiano dawniej Syjam. Tu krzy\u017cowa\u0142y si\u0119 rasy, kultury i kuchnie. W takim kotle kultur i ras na og\u00f3\u0142 powstawa\u0142y rzeczy wielkie b\u0105d\u017a co najmniej ciekawe.<\/p>\n Potwierdzenie tej tezy znale\u017a\u0107 mo\u017cna w\u0142a\u015bnie i w Tajlandii. Dziewczyny s\u0105 tu niezwykle pi\u0119kne, architektura imponuj\u0105co bogata, a kuchnia doskona\u0142a. Wszystko to za\u015b Bangkok i okolice zawdzi\u0119czaj\u0105 wp\u0142ywom chi\u0144skim i indyjskim po po\u0142owie.<\/p>\n Ma\u0142o jest tu potraw pieczonych lub gotowanych w wodzie. Zdecydowanie przewa\u017caj\u0105 dania duszone lub gotowane na parze. Do wszystkiego natomiast podawane s\u0105 sosy – aromatyczne i ostre. Po\u0142o\u017cenie sprawia, \u017ce w\u015br\u00f3d tutejszych da\u0144 kr\u00f3luj\u0105 ryby i skorupiaki. Nie brak jednak – na szcz\u0119\u015bcie dla krwio\u017cerczych Polak\u00f3w – i mi\u0119s. Ale za to jak przyrz\u0105dzanych!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Niezbyt cz\u0119sto pisuj\u0119 o kuchniach Dalekiego Wschodu. To b\u0142\u0105d. Trzeba go wi\u0119c cho\u0107 w ma\u0142ym stopniu nadrobi\u0107. No to spr\u00f3buj\u0119. Te odleg\u0142e regiony naszego \u015bwiata bardzo cz\u0119sto stosuj\u0105 w swej diecie wegetarianizm. Wegetarianizm za\u015b to filozofia dla silnych ludzi. S\u0142abe charaktery niech si\u0119 do tego nie bior\u0105. Ile\u017c bowiem trzeba hartu ducha, by nie si\u0119gn\u0105\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/263"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=263"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/263\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=263"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=263"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=263"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nTaki jad\u0142ospis przysparza im samym wiele k\u0142opot\u00f3w: ka\u017cdy produkt musi by\u0107 dok\u0142adnie sprawdzony czy spe\u0142nia wymagania dietetyki i zdrowotno\u015bci.<\/p>\n![\"Gandhi_studio_1931.jpg\"](\"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/2006\/11\/Gandhi_studio_1931.jpg\" "\\"Gandhi_studio_1931.jpg\\"")
<\/p>\n![\"Unidentified_thai_food.jpg\"](\"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/Unidentified_thai_food.jpg\" "\\"Unidentified_thai_food.jpg\\"")
\nTajskie curry z owoc\u00f3w morza<\/strong> (for. Wikipedia)
\nDrobno siekane mi\u0119sa i warzywa – to technologia kuchni Kraju \u015arodka. Cz\u0119ste stosowanie wspania\u0142ej przyprawy curry – to oczywisty wp\u0142yw kucharzy znad Gangesu. Do tego u\u017cywanie ( czasem jak na polskie podniebienie mo\u017ce nadmierne ) papryki chili nadaje tajskim potrawom pikanterii niespotykanej w innych kuchniach.<\/p>\n