\u00a0<\/p>\n
Mi\u0119dzy Serockiem a Pu\u0142tuskiem, tu\u017c przy szosie we wsi Gzowo, stoj\u0105 dwie koszmarne plastikowe figury. Dwaj kucharze zapraszaj\u0105 do restauracji „Weso\u0142a Ober\u017ca”. Mnie prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c odstraszaj\u0105 swym brzydactwem. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce takie potworki stoj\u0105ce przed brama sygnalizuj\u0105, \u017ce i wewn\u0105trz nic dobrego g\u0142odnego nie spotka. Po kilku jednak opowie\u015bciach znajomych, kt\u00f3rzy odwa\u017cyli si\u0119 przekroczy\u0107 bram\u0119 strze\u017con\u0105 przez owych cerber\u00f3w i wyjechali z „Ober\u017cy” nie tylko weseli ale i najedzeni a w dodatku d\u0142ugo rozpami\u0119tywali smak tamtejszych potraw, zdoby\u0142em si\u0119 na odwag\u0119 i te\u017c wjecha\u0142em do \u015brodka. Co prawda by\u0142o to w sobot\u0119 a wewn\u0105trz lokalu przygotowywano sto\u0142y na kolejne wesele (ale ma\u0142e\u00a0– jak zapewnia\u0142 nas w\u0142a\u015bciciel lokalu\u00a0– \u00a0bo tylko na 90 os\u00f3b) ale sto\u0142y na dw\u00f3ch tarasach mog\u0142y pomie\u015bci\u0107 kilkudziesi\u0119ciu dodatkowych go\u015bci.<\/p>\n
Usiedli\u015bmy wi\u0119c na zewn\u0105trz mimo niesprzyjaj\u0105cej aury. Kelnerzy, tak\u017ce ju\u017c b\u0119d\u0105cy my\u015blami na wieczornej uroczysto\u015bci, troch\u0119 mylili a troch\u0119 zapominali o z\u0142o\u017conych zam\u00f3wieniach ale ich wpadki wynagradza\u0142 sympatyczny szef troszcz\u0105cy si\u0119 o wszystkich go\u015bci i bawi\u0105cy nas dowcipna rozmow\u0105. G\u0142\u00f3wnym tematem by\u0142 oczywi\u015bcie gaz \u0142upkowy, kt\u00f3ry rzekomo zalega pod piaskami nadnarwia\u0144skich okolic w gminach Somianka, Pokrzywnica i Zatory. Je\u015bli Kanadyjczycy dowierc\u0105 si\u0119 do gazu i rozpoczn\u0105 eksploatacj\u0119 to (oczywi\u015bcie po zgarni\u0119ciu sowitego odszkodowania) trzeba b\u0119dzie ucieka\u0107 ze skraju Puszczy Bia\u0142ej i szuka\u0107 nowego miejsca na ziemi. Ale przypomnia\u0142a mi si\u0119 historia polskiej ropy w Karlinie wi\u0119c bez l\u0119ku o przysz\u0142o\u015b\u0107 zabra\u0142em si\u0119 do studiowania menu.<\/p>\n
Dowiedzia\u0142em si\u0119 wcze\u015bniej, \u017ce w kuchni pod kierunkiem Damiana J\u0119drzejczyka (dawniej „U Kucharzy”) pracuj\u0105 wspania\u0142e kucharki z nieistniej\u0105cego ju\u017c s\u0142ynnego lokalu „Pod Z\u0142otym Linem” w Wierzbicy. Spowodowa\u0142o to, \u017ce zamawiali\u015bmy przede wszystkim ryby. Na przek\u0105sk\u0119 by\u0142y \u015bledzie w trzech smakach na faszerowanym szczupaku (15 z\u0142). Okaza\u0142o si\u0119 to daniem tyle\u017c oryginalnym ile wspania\u0142ym. Niez\u0142e by\u0142y tak\u017ce\u00a0– cho\u0107 nie z rubryki ryb – ruskie pierogi ze \u015bwie\u017c\u0105 i zimn\u0105 \u015bmietan\u0105 (15 z\u0142). Z\u0142ego s\u0142owa nie mo\u017cna powiedzie\u0107 tak\u017ce o zupach. Ros\u00f3\u0142 z ko\u0142dunami ( 11 z\u0142) by\u0142 aromatyczny, gor\u0105cy, t\u0142usty umiarkowanie jak trzeba i zawiera\u0142 prawdziwe miniaturowe ko\u0142duny z doskona\u0142ego, delikatnego a nie p\u0119kaj\u0105cego ciasta ze smacznym farszem. Podobna opini\u0119 mamy o barszczu z pierogiem (8 z\u0142). Najwa\u017cniejsz\u0105 jego zalet\u0105 by\u0142 niew\u0105tpliwy fakt domowej roboty a nie wspierania si\u0119 wyrobami firm spo\u017cywczych sprzedawanymi w torebkach.<\/p>\n
Z da\u0144 drugich ewidentnym szlagierem by\u0142y mazurskie okonki w sosie koperkowym (35 z\u0142). Usma\u017cone na chrupko (co pozwala\u0142o schrupa\u0107 tak\u017ce o\u015bci) i polane pysznym pachn\u0105cym sosem, zadowoli\u0142y wszystkich biesiadnik\u00f3w, kt\u00f3rzy dorwali si\u0119 cho\u0107 do jednej rybki. By\u0142o to tym \u0142atwiejsze, \u017ce porcja nie by\u0142a sk\u0105pa. Na drugim miejscu ustawiliby\u015bmy sandacza w sosie rakowym (42 z\u0142), w kt\u00f3rym obficie wyst\u0119powa\u0142y rakowe szyjki b\u0119d\u0105ce polsk\u0105 specjalno\u015bci\u0105 wielce delikatesow\u0105. Prosty sandacz sma\u017cony na ma\u015ble (35 z\u0142) musi cieszy\u0107 si\u0119 zaledwie trzecim miejscem i to dzielonym z kotletem schabowym Weso\u0142a Ober\u017ca (28 z\u0142) przyrz\u0105dzonym z kostk\u0105 i zwini\u0119tym w rulon wewn\u0105trz kt\u00f3rego by\u0142 \u017c\u00f3\u0142ty ser i s\u0142odka papryczka.<\/p>\n
O deserach nie wypowiadam si\u0119, bo zabrak\u0142o nam na nie si\u0142. Dania bowiem by\u0142y nie tylko bardzo smaczne ale i obfite. Odwiedzimy jednak „Weso\u0142\u0105 Ober\u017c\u0119” zapewne jeszcze nie raz wi\u0119c dodam w\u00f3wczas s\u0142odki suplement. Wtedy te\u017c opisz\u0119 tutejsze wyroby w\u0119dliniarskie. Mo\u017cna bowiem wyjecha\u0107 z Gzowa z torba pe\u0142n\u0105 zakup\u00f3w takich jak szynka, w\u0119dzona pol\u0119dwica czy r\u00f3\u017cnego rodzaju kie\u0142basy. Mniej mnie zainteresowa\u0142o tutejsze mini-zoo. Ten obyczaj szerzy si\u0119 jak Polska d\u0142uga i szeroka z niew\u0105tpliw\u0105 szkod\u0105 dla lam, strusi i innych zwierz\u0105t trzymanych w nienajlepszych warunkach i w\u0105tpliw\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 dla odwiedzaj\u0105cych restauracje.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Mi\u0119dzy Serockiem a Pu\u0142tuskiem, tu\u017c przy szosie we wsi Gzowo, stoj\u0105 dwie koszmarne plastikowe figury. Dwaj kucharze zapraszaj\u0105 do restauracji „Weso\u0142a Ober\u017ca”. Mnie prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c odstraszaj\u0105 swym brzydactwem. Wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce takie potworki stoj\u0105ce przed brama sygnalizuj\u0105, \u017ce i wewn\u0105trz nic dobrego g\u0142odnego nie spotka. Po kilku jednak opowie\u015bciach znajomych, kt\u00f3rzy odwa\u017cyli si\u0119 przekroczy\u0107 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2756"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2756"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2756\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2758,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2756\/revisions\/2758"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2756"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2756"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2756"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}