\u00a0<\/p>\n
Cz\u0119sto je\u017cd\u017c\u0119 szos\u0105 z Pu\u0142tuska do Makowa Mazowieckiego. Tu\u017c przed samym Makowem od lat kusi\u0142 mnie drogowskaz zach\u0119caj\u0105cy do odwiedzenia gospody o kurpiowskiej nazwie „Pazibroda”. Wreszcie uleg\u0142em pokusie i skr\u0119ci\u0142em w boczn\u0105 drog\u0119. W chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej wyl\u0105dowa\u0142em pod drewnianym obszernym domem, przed kt\u00f3rym sta\u0142y zaparkowane liczne samochody z rejestracjami z r\u00f3\u017cnych stron. Zrozumia\u0142em, ze to by\u0142a dobra decyzja.<\/p>\n
Gospoda wewn\u0105trz udekorowana jest rustykalnie; s\u0105 grabie, obrazki \u015bwinek, kr\u00f3w i innej \u017cywiny. Proste drewniane krzes\u0142a (ale bardzo wygodne nawet przy d\u0142u\u017cszym przesiadywaniu), pe\u0142no bukiet\u00f3w suchych i \u017cywych. Opr\u00f3cz sal wewn\u0105trz domu s\u0105 sto\u0142y umo\u017cliwiaj\u0105ce jedzenia na werandzie i w ogrodzie. (Tam te\u017c hu\u015btawki i inne przyrz\u0105dy do zabaw dzieci\u0119cych, by doro\u015bli mogli spokojnie delektowa\u0107 si\u0119 jad\u0142em). Bardzo przyzwoita i czysta toaleta\u00a0– co jest jeszcze w naszym krajobrazie gastronomicznym nie tak znowu cz\u0119ste!<\/p>\n
Za\u0142og\u0119 stanowi\u0105 same dziewczyny. Szefowa kuchni z dwoma chyba pomocnicami i trzy mi\u0142e kelnerki. Przy sporej liczbie go\u015bci wszystkie pracuj\u0105 w pe\u0142nym pospiechu. A mimo to udaje im si\u0119 cho\u0107 przez chwil\u0119 zatrzyma\u0107 przy ka\u017cdym go\u015bciu, doradzi\u0107 co wybra\u0107, zapyta\u0107 jak smakuje, odpowiedzie\u0107 na pytania o receptur\u0119 kurpiowskich da\u0144.<\/p>\n
Szybko zorientowali\u015bmy si\u0119, \u017ce tutejsze porcje s\u0105 olbrzymie. Zrozumieli\u015bmy wi\u0119c, \u017ce musimy zamawia\u0107 ogl\u0119dnie i by pozna\u0107 ca\u0142y repertuar trzeba b\u0119dzie jeszcze kilku wizyt. I tak zrobimy, bo warto. Na pierwszy ogie\u0144 poszed\u0142 wi\u0119c kartoflak czyli trzy grube plastry babki ziemniaczanej zapieczonej na z\u0142oto. By\u0142a to najlepsza babka (znana w tym regionie jako rejbak) jak\u0105 jedli\u015bmy. W dodatku nie spowodowa\u0142a uczucia przejedzenia, co zwykle wywo\u0142uje to danie gdy nadmiernie ocieka t\u0142uszczem.<\/p>\n
Z po\u015br\u00f3d zup (wielu i to kusz\u0105cych) wybrali\u015bmy oczywi\u015bcie pazibrod\u0119. Ten kapu\u015bniak (oczywi\u015bcie parz\u0105cy usta i podniebiebnie) by\u0142 tak\u017ce delikatny acz przyprawiony do\u015b\u0107 ostro. W talerzu by\u0142o g\u0119sto od nie rozpadaj\u0105cych si\u0119 kartofelk\u00f3w i paseczk\u00f3w kiszonej kapusty. Spo\u015br\u00f3d wielu da\u0144 g\u0142\u00f3wnych\u00a0– by\u0142a i dziczyzna, i ryby, i pierogi – wybrali\u015bmy pieczon\u0105 a uprzednio marynowana golonk\u0119 oraz pr\u0119g\u0119 w sosie chrzanowym. Sk\u00f3rka golonki by\u0142a rumiana i chrupi\u0105ca a mi\u0119so rozp\u0142ywaj\u0105ce si\u0119 w ustach. R\u00f3wnie delikatna by\u0142a gotowana pr\u0119ga wi\u0119c l\u0119k, \u017ce b\u0119dzie nie do ugryzienia okaza\u0142 si\u0119 przedwczesny.<\/p>\n
Na desery nie mieli\u015bmy ju\u017c si\u0142. Ograniczyli\u015bmy si\u0119 wi\u0119c tylko do kawy. I tu pi\u0119kna niespodzianka: nie do\u015b\u0107, \u017ce espresso by\u0142o gor\u0105ce, mia\u0142o ko\u017cuszek pianki czyli crema ale towarzyszy\u0142a kawie szklaneczka z zimn\u0105 wod\u0105, czyli jak w Italii.<\/p>\n
Musz\u0119 doda\u0107, \u017ce do zupy podano \u017cytni chleb w\u0142asnego wypieku tak pyszny, \u017ce zam\u00f3wili\u015bmy ca\u0142y bochenek na wynos, a do popijania podano nam piwo kozicowe. Ten kurpiowski specja\u0142 pili\u015bmy po raz pierwszy ale na pewno nie ostatni. Ca\u0142o\u015b\u0107 kosztowa\u0142a 112 z\u0142. Nie by\u0142 wi\u0119c to obiad, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 zrujnowa\u0107 g\u0142odnych w\u0119drowc\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0 Cz\u0119sto je\u017cd\u017c\u0119 szos\u0105 z Pu\u0142tuska do Makowa Mazowieckiego. Tu\u017c przed samym Makowem od lat kusi\u0142 mnie drogowskaz zach\u0119caj\u0105cy do odwiedzenia gospody o kurpiowskiej nazwie „Pazibroda”. Wreszcie uleg\u0142em pokusie i skr\u0119ci\u0142em w boczn\u0105 drog\u0119. W chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej wyl\u0105dowa\u0142em pod drewnianym obszernym domem, przed kt\u00f3rym sta\u0142y zaparkowane liczne samochody z rejestracjami z r\u00f3\u017cnych stron. Zrozumia\u0142em, ze […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2946"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2946"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2946\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2950,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2946\/revisions\/2950"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2946"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2946"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2946"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}