{"id":3071,"date":"2011-09-21T08:00:08","date_gmt":"2011-09-21T06:00:08","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=3071"},"modified":"2011-09-21T08:23:04","modified_gmt":"2011-09-21T06:23:04","slug":"pod-przymusem-tez-bywa-milo","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2011\/09\/21\/pod-przymusem-tez-bywa-milo\/","title":{"rendered":"Pod przymusem te\u017c bywa mi\u0142o"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/em><\/p>\n

M\u00f3j ulubiony w\u0142oski owoc\u00a0ro\u015bnie na kaktusie i ma tysi\u0105ce igie\u0142ek, kt\u00f3re trudno wyd\u0142uba\u0107 z palc\u00f3w – to tzw. figa indyjska<\/em><\/p>\n

Okoliczno\u015bci zmusi\u0142y nas do wyjazdu w tym terminie a nie wcze\u015bniej ale taki troch\u0119 sp\u00f3\u017aniony wyjazd na po\u0142udnie tez ma swoje zalety. Teraz przez jaki\u015b czas b\u0119d\u0119 opowiada\u0142 co te\u017c smacznego (ale i pi\u0119knego b\u0105d\u017a atrakcyjnego historycznie) znale\u017ali\u015bmy po drodze.<\/p>\n

Pola wok\u00f3\u0142 Poysdorfu wygl\u0105daj\u0105 niezwykle. Na wielkiej powierzchni le\u017c\u0105 tysi\u0105ce z\u0142ocistych kul. To dojrza\u0142e dynie czekaj\u0105ce na zbi\u00f3r. Wczesna jesie\u0144 to w\u0142a\u015bnie sezon dyniowy.<\/p>\n

W naszym sta\u0142ym miejscu postoju w drodze do i z W\u0142och czyli w Hotelu Veltlin kr\u00f3luja wi\u0119c dania z dyni. Zupa dyniowa z ciasteczkami z ciasta francuskiego zwini\u0119te w kszta\u0142t \u015blimaka i inkrustowane pestkami z dyni a ca\u0142o\u015b\u0107 pokropiona niebywale aromatycznym olejem dyniowym to rarytas. Do tego \u0142yk gruner veltlinera i cz\u0142owiek czuje, \u017ce wakacje to pi\u0119kna pora.<\/p>\n

Drugi przystanek zrobili\u015bmy w Modenie, by zobaczy\u0107 s\u0142ynn\u0105 katedr\u0119. Mieszkali\u015bmy w niedu\u017cym a sympatycznym hotelu Europa, tu\u017c obok centro storico czyli plac\u00f3w i ulic o zabudowie jak ze starych rycin. Katedra (ku naszemu \u017calowi) by\u0142a ca\u0142a os\u0142oni\u0119ta, bo z zewn\u0105trz czyszczono elewacj\u0119. Wn\u0119trze jednak zrobi\u0142o pot\u0119\u017cne wra\u017cenie: takiej monumentalnej \u015bwi\u0105tyni chyba nie zwiedzali\u015bmy. Ta wielko\u015b\u0107 by\u0142a wr\u0119cz przyt\u0142aczaj\u0105ca. I pewnie o to chodzi\u0142o budowniczym a przede wszystkim ksi\u0119\u017com patronuj\u0105cym budowie.
\nKolacj\u0119 w Modenie zjedli\u015bmy w restauracjo Danilo (tak mia\u0142 na imi\u0119 pierwszy w\u0142a\u015bciciel \u017cyj\u0105cy przed wojn\u0105) i tak nazywa si\u0119 jego wnuk dyryguj\u0105cy lokalem dzisiaj. Aby pozna\u0107 zalety kuchni mode\u0144skiej poleci\u0142 nam ma\u0142e porcje kilkunastu da\u0144, co i tak doprowadzi\u0142o nas do ob\u017carstwa. Na szcz\u0119\u015bcie typowe dla tych okolic wino lambrusco, pewnie dzi\u0119ki b\u0105belkom i lekko\u015bci, przywraca\u0142o nas do formy. A spo\u015br\u00f3d pr\u00f3bowanych potraw mnie najbardziej przypad\u0142o do gustu bolito czyli zestaw gotowanych i duszonych r\u00f3\u017cnorakich mi\u0119s. By\u0142 tam m.in. pyszny ozorek, wspania\u0142e zampone, delikatna pr\u0119ga wo\u0142owa, kawa\u0142ek ciel\u0119cego ud\u017aca, pulpety z kury i nie wiem co jeszcze. A wszystko w zielonym sosie z pietruszki, czosnku, anchois i dobrej oliwy. Doda\u0107 trzeba, \u017ce ka\u017cdy gatunek mi\u0119sa jest gotowany osobno, by zachowa\u0142o sw\u00f3j odr\u0119bny smak.<\/p>\n

Jako \u017ce Modena to miasto octu balsamicznego to na deser dostali\u015bmy lody doprawione w\u0142a\u015bnie tym\u017ce octem. Pycha!<\/p>\n

Na dzi\u015b wystarczy wspomnie\u0144, bo ju\u017c jestem g\u0142odny. Nast\u0119pna relacja z kolejnego miejsca zakwaterowania.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

M\u00f3j ulubiony w\u0142oski owoc\u00a0ro\u015bnie na kaktusie i ma tysi\u0105ce igie\u0142ek, kt\u00f3re trudno wyd\u0142uba\u0107 z palc\u00f3w – to tzw. figa indyjska Okoliczno\u015bci zmusi\u0142y nas do wyjazdu w tym terminie a nie wcze\u015bniej ale taki troch\u0119 sp\u00f3\u017aniony wyjazd na po\u0142udnie tez ma swoje zalety. Teraz przez jaki\u015b czas b\u0119d\u0119 opowiada\u0142 co te\u017c smacznego (ale i pi\u0119knego b\u0105d\u017a […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3071"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3071"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3071\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3079,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3071\/revisions\/3079"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3071"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3071"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3071"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}