Jak co dwa miesi\u0105ce zaj\u0105\u0142em si\u0119 dzi\u015b lektur\u0105 nowego numeru czasopisma mi\u0142o\u015bnik\u00f3w wina czyli krakowskiego „Czasu Wina”. Bardzo to atrakcyjny numer. Zaczyna si\u0119 tekstem wspania\u0142ego autora Marka Bie\u0144czyka, kt\u00f3ry zach\u0119ca do kupowania i picia Chateau Margaux 2002. Argumenty i talent pisarski spowodowa\u0142y, \u017ce chyba wydam odpowiedni\u0105 sum\u0119 z od\u0142o\u017conych na podobne ekscesy pieni\u0119dzy i wypij\u0119 za zdrowie autora.<\/p>\n
Wiele ciekawych \u00a0tekst\u00f3w w tym\u017ce numerze zamie\u015bci\u0142a Agnieszka Lasota-Wojnicka. A zaj\u0119\u0142a si\u0119 ona wspania\u0142ym regionem Hiszpanii Kastyli\u0105-Leon. Oczywi\u015bcie w kontek\u015bcie tamtejszych win. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce przeczyta\u0142em relacji z Kastylii, bo\u00a0– wstyd si\u0119 przyzna\u0107\u00a0– by\u0142 to dot\u0105d region winiarski ca\u0142kiem mi nieznany. Najpierw pija\u0142em jak wszyscy nad Wis\u0142\u0105 trunki z nadrukiem Rioja a potem\u00a0– gdy odby\u0142em par\u0119 podr\u00f3\u017cy do Barcelony\u00a0– Penedes. Tymczasem \u015bwiat zaczyna marzy\u0107 o winie z Kastylii-Leon.<\/p>\n
Zacytuj\u0119 ostatnie akapity z tekstu Agnieszki Lasoty-Wojnickiej zgrabnie zatytu\u0142owanego „Ca\u0142kiem byczy region”:
\n„Do tej pory 91 i wi\u0119cej punkt\u00f3w u Roberta Parkera otrzyma\u0142y wina z czterech obszar\u00f3w Hiszpanii: regionu Rioja, Prioratu, Ribery del Duero i Toro. Znany krytyk przewidywa\u0142 w 2004 roku, \u017ce Toro b\u0119dzie jednym z najlepszych winiarskich obszar\u00f3w Hiszpanii w 2015 roku. Przepowiednia spe\u0142ni\u0142a si\u0119 wcze\u015bniej.<\/p>\n
Do tego, by region zyska\u0142 s\u0142aw\u0119 na \u015bwiecie, przys\u0142u\u017cy\u0142y si\u0119 znacz\u0105co niekt\u00f3re winiarnie, wina i tworz\u0105cy je ludzie. Nie mo\u017cna nie wspomnie\u0107 o winach z serii Colegiata z Bodegas Fari\u0144a. Obsypane nagrodami na mi\u0119dzynarodowych konkursach wyros\u0142y spod r\u0119ki cz\u0142owieka, kt\u00f3ry jest jednym z czterech ojc\u00f3w za\u0142o\u017cycieli apelacji DO Toro. Rodzina Eguren\u00f3w z Rioja wykreowa\u0142a znakomite wina w bodedze Numanthia Termes, kt\u00f3re tak\u017ce dosta\u0142y bardzo wysokie oceny u Parkera.<\/p>\n
Oswoi\u0107 byka<\/p>\n
Toro bardzo pr\u0119\u017cnie si\u0119 rozwija. Jego s\u0142awa przyci\u0105ga. Wielu z najwi\u0119kszych producent\u00f3w zainstalowa\u0142o si\u0119 tam w ostatnich kilkunastu latach, kupuj\u0105c skrawek ziemi lub winiarni\u0119. Ka\u017cdy szuka swego eldorado. W 2001 roku bracia Jac\u0105ues i Francois Lurton stworzyli z Michelem Rollandern joint venture o nazwie Bodega Francois Lurton. Vega Sicilia otworzy\u0142a w Toro winiarni\u0119 Pintia, a Alejandro Fernandez z Pes\u0105uery – Dehesa La Granja.<\/p>\n
Skutkiem olbrzymiego zainteresowania regionem jest trzykrotny wzrost cen dzia\u0142ek w Toro w ci\u0105gu pi\u0119ciu lat. Czy to efekt Parkera, s\u0142awy kilku \u015bwietnych winiarni czy po prostu tego, \u017ce powstaj\u0105 tu znakomite wina? Osobi\u015bcie optuj\u0119 za ostatni\u0105 mo\u017cliwo\u015bci\u0105. Wina z Toro zawsze s\u0105 godne uwagi, oboj\u0119tnie, czy le\u017c\u0105 na najni\u017cszej, czy na najwy\u017cszej sklepowej p\u00f3\u0142ce. I to jest pi\u0119kne: adekwatno\u015b\u0107 nazwy regionu do powstaj\u0105cych w nim win. Tego byka jeszcze d\u0142ugo nikt nie z\u0142apie za rogi.”<\/p>\n
Warte lektury s\u0105 i pozosta\u0142e teksty hiszpa\u0144skie a tak\u017ce fascynuj\u0105ce opisanie Patagonii. Okazuje si\u0119, \u017ce i w takich odludnych zakamarkach globu mo\u017cna trafi\u0107 na atrakcyjne wina.<\/p>\n
Na koniec tej notki pe\u0142nej zachwyt\u00f3w jedna kropla dziegciu: s\u0142owo „os\u0142awiona” nie znaczy wcale s\u0142ynna lecz „ciesz\u0105ca si\u0119 z\u0142\u0105 s\u0142aw\u0105”. M\u0142odzi autorzy: czytajcie s\u0142owniki!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jak co dwa miesi\u0105ce zaj\u0105\u0142em si\u0119 dzi\u015b lektur\u0105 nowego numeru czasopisma mi\u0142o\u015bnik\u00f3w wina czyli krakowskiego „Czasu Wina”. Bardzo to atrakcyjny numer. Zaczyna si\u0119 tekstem wspania\u0142ego autora Marka Bie\u0144czyka, kt\u00f3ry zach\u0119ca do kupowania i picia Chateau Margaux 2002. Argumenty i talent pisarski spowodowa\u0142y, \u017ce chyba wydam odpowiedni\u0105 sum\u0119 z od\u0142o\u017conych na podobne ekscesy pieni\u0119dzy i wypij\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3164"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3164"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3164\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3166,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3164\/revisions\/3166"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3164"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3164"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3164"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}