Ten gro\u017anie brzmi\u0105cy tytu\u0142 ma swoje uzasadnienie. A sprowokowa\u0142 mnie do pisania Ludwik Stomma\u00a0– etnolog, profesor jednego z najg\u0142o\u015bniejszych paryskich uniwersytet\u00f3w. Jest on tak\u017ce znawc\u0105 win (zw\u0142aszcza bia\u0142ych) i mi\u0142o\u015bnikiem niekt\u00f3rych przek\u0105sek.<\/p>\n
Ludwik ma rozleg\u0142e a czasem bardzo oryginalne zainteresowania. I przy tym wielk\u0105 wiedz\u0119. Czasem korzysta z niej w zaskakuj\u0105cy spos\u00f3b. Jest np. autorem polskiej cz\u0119\u015bci\u00a0„Leksykonu \u015bmierci wielkich ludzi” pi\u00f3ra Isabel Bricard. Wertuj\u0105c ten tom i czytaj\u0105c uwa\u017cnie noty napisane przez zaprzyja\u017anionego autora, zauwa\u017cy\u0142em ze zdumieniem, \u017ce mn\u00f3stwo ludzi umar\u0142o przy stole, czasem d\u0142awi\u0105c si\u0119 ko\u015bci\u0105 lub o\u015bci\u0105,\u00a0a cz\u0119sto po prostu z przejedzenia. I w tym momencie pomy\u015bla\u0142em, \u017ce „Leksykon” jest ksi\u0119g\u0105 wielce po\u017cyteczn\u0105 dla \u0142akomczuch\u00f3w wszelkiej ma\u015bci. Mo\u017ce on bowiem pos\u0142u\u017cy\u0107 jako swoiste memento. Je\u015bli tylko macie tak\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107, to\u00a0– prosz\u0119\u00a0– si\u0119gnijcie po to dzie\u0142o.<\/p>\n
<\/p>\n
I kolejna ksi\u0105\u017cka Stommy wzbudzi\u0142a moje zdumienie. Jaki\u015b czas temu opublikowa\u0142 on dzie\u0142ko pt.\u00a0„S\u0142awnych Polak\u00f3w Choroby”. Nie by\u0142em jej mi\u0142o\u015bnikiem do czasu, gdy zrozumia\u0142em, \u017ce prawdziwe i urojone nawet stany chorobowe maj\u0105 niezwykle silny wp\u0142yw na charakter, rozw\u00f3j i karier\u0119 os\u00f3b, kt\u00f3rych dotycz\u0105. A je\u015bli do tego osoba taka jest artyst\u0105, wodzem czy (nie daj Bo\u017ce) politykiem lub\u00a0– co najstraszniejsze\u00a0– kucharzem, \u00f3w wp\u0142yw stanu zdrowia pojedynczego cz\u0142owieka odbija si\u0119 na ca\u0142ych narodach i spo\u0142ecze\u0144stwach.<\/p>\n
Powodzenie pierwszej ksi\u0105\u017cki spowodowa\u0142o napisanie kolejnej. Tym razem Stomma zaj\u0105\u0142 si\u0119 zdrowiem lub raczej chorobami s\u0142awnych ludzi z r\u00f3\u017cnych epok i odleg\u0142ych kraj\u00f3w. Zaczyna od Aleksandra Macedo\u0144skiego, kt\u00f3ry by\u0142 alkoholikiem i biseksualist\u0105, a jego napady furii przera\u017ca\u0142y wsp\u00f3\u0142czesnych. Z ksi\u0105\u017cki wynika, \u017ce przyczyn\u0105 ich m\u00f3g\u0142 by\u0107 t\u0119tniak, spowodowany uszkodzeniem mieczem czaszki, doznanym w bitwie nad Granikiem. \u00d3w t\u0119tniak zagra\u017ca\u0142 wi\u0119c nie tylko \u017cyciu Aleksandra, ale niew\u0105tpliwie wywar\u0142 kolosalny wp\u0142yw na losy tak jego w\u0142asnych poddanych, jak i podbitych narod\u00f3w.
\nZesp\u00f3\u0142 Tourette’a\u00a0– choroba, na jak\u0105 cierpia\u0142 niew\u0105tpliwie Wolfgang Amadeusz Mozart\u00a0– powoduj\u0105cy tiki, podrygiwania, szybkie a niespodziewane obroty oraz nieoczekiwane i gwa\u0142towne wybuchy \u015bmiechu do dzi\u015b s\u0142ycha\u0107 w utworach tego genialnego kompozytora. Ale czy hipochondri\u0119 Picassa mo\u017cemy dostrzec na jego obrazach?<\/p>\n
Krwawe rezultaty chor\u00f3b Hitlera, Lenina, Stalina, Berii czy Mao odcierpie\u0107 musia\u0142a ludzko\u015b\u0107 na\u00a0 wszystkich niemal kontynentach.<\/p>\n
Autor, cho\u0107 – jak ju\u017c zaznaczy\u0142em – cz\u0142owiek wielu talent\u00f3w i g\u0142\u0119bokiej wiedzy, nie da\u0142by sobie zapewne rady z wysnuciem daleko id\u0105cych wniosk\u00f3w zagl\u0105daj\u0105c w karty chorobowe bohater\u00f3w, gdyby nie pomoc specjalist\u00f3w. I w\u0142a\u015bnie lapidarne komentarze medyczne psychiatry\u00a0– Agnieszki Beszczy\u0144skiej-Joachimiak, neurologa\u00a0– Jana Ni\u017cnikiewicza i internisty specjalizuj\u0105cego si\u0119 w chorobach zaka\u017anych\u00a0– Marka Prusakowskiego stanowi\u0105 o warto\u015bci tej ksi\u0105\u017cki. Szkoda tylko, \u017ce nie ka\u017cda karta choroby opatrzona jest lekarsk\u0105 opini\u0105. Zabrak\u0142o mi ich zw\u0142aszcza w przypadku Marksa, Himmlera, Rasputina i Geronimo.<\/p>\n
I to by by\u0142o wszystko na dzi\u015b. Uprzedzaj\u0105c zarzuty, \u017ce dzisiejszy felieton ma do\u015b\u0107 lu\u017any zwi\u0105zek z g\u0142\u00f3wnym tematem naszego blogu pragn\u0119 doda\u0107, \u017ce aby je\u015b\u0107 i smakowa\u0107 \u017cycie, uczestniczy\u0107 w towarzyskich spotkaniach przy stole – trzeba \u017cy\u0107. Zdrowo \u017cy\u0107. A lektura opisanych wy\u017cej ksi\u0105\u017cek mo\u017ce nam pom\u00f3c w unikaniu przeszk\u00f3d i raf stoj\u0105cych na drodze naszego \u017cycia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ten gro\u017anie brzmi\u0105cy tytu\u0142 ma swoje uzasadnienie. A sprowokowa\u0142 mnie do pisania Ludwik Stomma\u00a0– etnolog, profesor jednego z najg\u0142o\u015bniejszych paryskich uniwersytet\u00f3w. Jest on tak\u017ce znawc\u0105 win (zw\u0142aszcza bia\u0142ych) i mi\u0142o\u015bnikiem niekt\u00f3rych przek\u0105sek. Ludwik ma rozleg\u0142e a czasem bardzo oryginalne zainteresowania. I przy tym wielk\u0105 wiedz\u0119. Czasem korzysta z niej w zaskakuj\u0105cy spos\u00f3b. Jest np. autorem […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=337"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/337\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}