Przez d\u0142ugie lata (chyba ze\u00a0sto lat temu)\u00a0 usypiany by\u0142em t\u0105 w\u0142a\u015bnie ko\u0142ysank\u0105. Samego marcepana za\u015b nie widzia\u0142em a tym bardziej nie pr\u00f3bowa\u0142em a\u017c do doros\u0142o\u015bci. A gdy ju\u017c nadgryz\u0142em, ma\u0142\u0105 acz apetycznie wygl\u0105daj\u0105c\u0105 mandarynk\u0119 zrobion\u0105 z marcepana, wcale si\u0119 tym nie zachwyci\u0142em. I nie jestem mi\u0142o\u015bnikiem marcepana do dzi\u015b. Cho\u0107 reszta mojej rodziny nas\u0142adza si\u0119 nim z wielk\u0105 ochot\u0105. Nauczy\u0142em si\u0119 wi\u0119c robi\u0107 marcepany, by nie by\u0107 uzale\u017cnionym od zaopatrzenia w delikatesach. Zreszt\u0105 domowe marcepany bywaj\u0105 lepsze ni\u017c te fabrycznej produkcji.<\/p>\n
W podr\u0119cznikach cukiernik\u00f3w mo\u017cna przeczyta\u0107, \u017ce marcepan to s\u0142odka masa utworzona g\u0142\u00f3wnie z pra\u017conych i zmielonych migda\u0142\u00f3w, cukru i olejku migda\u0142owego. Poniewa\u017c pod wp\u0142ywem ciep\u0142a staje si\u0119 ona mi\u0119kka i plastyczna, bywa u\u017cywana do wyrobu jadalnych figurek o ozdobnych, skomplikowanych kszta\u0142tach.<\/p>\n
Marcepan by\u0142 znany ju\u017c w \u015bredniowieczu. Podobno\u00a0 przyw\u0119drowa\u0142 do Europy wraz z najazdami tureckimi. Arabowie\u00a0za\u015b produkowali\u00a0t\u0119 s\u0142odko\u015b\u0107\u00a0 od IX wieku.<\/p>\n
Sp\u00f3r o autorstwo przepisu tocz\u0105 mi\u0119dzy sob\u0105 tak\u017ce W\u0142osi i W\u0119grzy. Cz\u0119sto za\u015b za europejsk\u0105 stolic\u0119 marcepana uwa\u017ca si\u0119 niemieckie miasto Lubek\u0119. Historycy przytaczaj\u0105 opowie\u015b\u0107 o tym jak podczas obl\u0119\u017cenia miasta w XIV wieku, w magazynach zabrak\u0142o zapas\u00f3w. Jedyne, co zosta\u0142o, to migda\u0142y i mi\u00f3d. Wtedy to\u00a0 pewien czeladnik piekarski mia\u0142 wpa\u015b\u0107 na pomys\u0142 upieczenia z tego ciasta. Jako, \u017ce dzia\u0142o si\u0119 to w dzie\u0144 \u015bw. Marka, nazwano wypiek „chlebem \u015bw. Marka” ( po \u0142acinie marci panis) . Dowodem na prawdziwo\u015b\u0107 tej historyjki\u00a0jest by\u0107 mo\u017ce\u00a0fakt, \u017ce dzisiejsze marcepany maj\u0105 kszta\u0142t bochenk\u00f3w.<\/p>\n
I na koniec przepis na marcepana Zmielone migda\u0142y nale\u017cy ponownie zmiksowa\u0107 w robocie kuchennym z cukrem pudrem, wod\u0105 r\u00f3\u017can\u0105 (lub alkoholem) i aromatem migda\u0142owym na jednolit\u0105 mas\u0119.<\/p>\n Mas\u0119 mo\u017cna przechowywa\u0107, szczelnie zawini\u0119t\u0105, przez kilka tygodni w lod\u00f3wce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przez d\u0142ugie lata (chyba ze\u00a0sto lat temu)\u00a0 usypiany by\u0142em t\u0105 w\u0142a\u015bnie ko\u0142ysank\u0105. Samego marcepana za\u015b nie widzia\u0142em a tym bardziej nie pr\u00f3bowa\u0142em a\u017c do doros\u0142o\u015bci. A gdy ju\u017c nadgryz\u0142em, ma\u0142\u0105 acz apetycznie wygl\u0105daj\u0105c\u0105 mandarynk\u0119 zrobion\u0105 z marcepana, wcale si\u0119 tym nie zachwyci\u0142em. I nie jestem mi\u0142o\u015bnikiem marcepana do dzi\u015b. Cho\u0107 reszta mojej rodziny nas\u0142adza si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3415"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3415"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3415\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3500,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3415\/revisions\/3500"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3415"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3415"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3415"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/strong>250 g migda\u0142\u00f3w, 250 g cukru pudru, 30 ml wody r\u00f3\u017canej (lub likieru amaretto, br\u0105zowego rumu, ewentualnie koniaku), p\u00f3\u0142 \u0142y\u017ceczki aromatu migda\u0142owego
\n<\/em>Migda\u0142y w\u0142o\u017cy\u0107 do miski i zala\u0107 wrz\u0105c\u0105 wod\u0105. Pozostawi\u0107 na co najmniej 5 min.
\nMigda\u0142y obra\u0107 ze sk\u00f3rki. (Sk\u00f3rka po sparzeniu wrz\u0105tkiem powinna \u0142adnie odchodzi\u0107. W tym celu nale\u017cy \u015bcisn\u0105\u0107 migda\u0142a palcami.) Obrane migda\u0142y nale\u017cy osuszy\u0107 na \u015bciereczce. Potem zmieli\u0107 na g\u0142adk\u0105 mas\u0119. Nale\u017cy mieli\u0107 je tak d\u0142ugo, a\u017c b\u0119d\u0105 lekko t\u0142uste i dadz\u0105 si\u0119 zagniata\u0107.<\/p>\n