{"id":353,"date":"2007-10-29T08:00:57","date_gmt":"2007-10-29T06:00:57","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=353"},"modified":"2007-10-29T08:06:49","modified_gmt":"2007-10-29T06:06:49","slug":"kuchnia-w-operze-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2007\/10\/29\/kuchnia-w-operze-2\/","title":{"rendered":"Kuchnia w operze"},"content":{"rendered":"

Ju\u017c po wszystkim. Trema gaw\u0119dziarzowi min\u0119\u0142a w po\u0142owie pierwszego koncertu. Bo to i publiczno\u015b\u0107 dobrze reagowa\u0142a na kulinarne opowie\u015bci o kompozytorach, i arty\u015bci \u015bpiewaj\u0105cy arie, duety i kwartety najwybitniejszych w\u0142oskich tw\u00f3rc\u00f3w operowych zdawali si\u0119 s\u0142ucha\u0107 tych\u017ce z ciekawo\u015bci\u0105. S\u0142owem – gaw\u0119dy o w\u0142oskich smakach towarzysz\u0105ce w\u0142oskim kompozycjom by\u0142y ca\u0142kiem na w\u0142a\u015bciwym miejscu.<\/p>\n

\"Teatr\"<\/p>\n

Od lewej: akompaniatorka – Justyna Skoczek, ja, tenor – \u0141ukasz Gaj, sopran – Monika Michaliszyn, sopran – Agnieszka Maciejewska, tenor – Przemys\u0142aw Borys.<\/p>\n

Koncert w \u015awidnicy (kolejny mia\u0142 miejsce w Lubinie) zgromadzi\u0142 komplet publiczno\u015bci a m\u0142odzi wykonawcy z miejsca podbili publiczno\u015b\u0107. Agnieszka Maciejewska (sopran) mimo m\u0142odego wieku jest ju\u017c dobrze znana na scenach europejskich. Monika Michaliszyn (tak\u017ce sopran) stoj\u0105ca u progu kariery swoim g\u0142osem – jego barw\u0105 i si\u0142\u0105 – wprost zachwyca wszystkich, kt\u00f3rzy znajd\u0105 si\u0119 cho\u0107by w pobli\u017cu gmachu teatru. Dwaj tenorzy – \u0141ukasz Gaj i Przemys\u0142aw Borys s\u0105 r\u00f3wnie dobrzy \u015bpiewaj\u0105c arie z oper Rossiniego czy Donizettiego jak i wykonuj\u0105c popularne pie\u015bni neapolita\u0144skie. Za\u015b bas – Jaros\u0142aw Zawartko rozwesela\u0142 widowni\u0119 zar\u00f3wno \u015bpiewem jaki dowcipnym komentarzem wyg\u0142aszanym jako zapowiedzi poszczeg\u00f3lnych utwor\u00f3w.<\/p>\n

\u015apiewakom akompaniowa\u0142a pianistka (i to jak!) Justyna Skoczek. Publiczno\u015b\u0107 za\u015b nie szcz\u0119dzi\u0142a braw i jej. Tak jak wroc\u0142awskiemu kwartetowi smyczkowemu w niezwyk\u0142ym sk\u0142adzie: wiolonczela i trzy kontrabasy czyli „Bessiona Polacca”.
\nGaw\u0119dy na temat turnedo a la Rossini czy te\u017c ulubionej przez Donizettiego zupie pavese a tak\u017ce rosole, kt\u00f3ry uratowa\u0142 \u017cycie Verdiemu – co pozwala nam do dzi\u015b s\u0142ucha\u0107 „Trubadura” i „Nabucco” – snute przeze mnie pozwoli\u0142y dolno\u015bl\u0105skiej publiczno\u015bci bawi\u0107 si\u0119 podw\u00f3jnie. Raz – dzi\u0119ki pi\u0119knej muzyce i rewelacyjnym wykonawcom; dwa – z powodu rozbudzanemu apetytowi i wizjom r\u00f3wnie wspania\u0142ej kolacji, kt\u00f3r\u0105 nale\u017ca\u0142o po powrocie do domu zako\u0144czy\u0107 \u00f3w wiecz\u00f3r.<\/p>\n

\"DSCN0490.JPG\"<\/p>\n

Musz\u0119 doda\u0107 (a pow\u015bci\u0105gam pi\u00f3ro i temperament, by nie wyj\u015b\u0107 na nadmiernego samochwa\u0142\u0119), \u017ce owo wydarzenie artystyczne wymy\u015blone przez wroc\u0142awsk\u0105 agencj\u0119 impresaryjn\u0105 Pro Musica zorganizowa\u0142a perfekcyjnie Jagoda Gutorska. I na Jej cze\u015b\u0107 wychylali\u015bmy podczas kolacji (prawdziwej a nie operowej) toasty winem Barbera d’Alba. A posi\u0142ek \u00f3w – wcale nie skromny – zjedli\u015bmy w raju. Tak jest, w raju. Najlepszym bowiem w\u0142oskim lokalem we Wroc\u0142awiu jest Secondo Paradiso, w kt\u00f3rego kuchni kr\u00f3luje Paolo. Jego zuppa ai pesce by\u0142a r\u00f3wnie wspania\u0142a jak arie Pucciniego.<\/p>\n

Na koniec tej relacji by\u015bcie mogli lepiej wczu\u0107 si\u0119 w klimat koncertu dwie anegdoty, kt\u00f3re rozbawi\u0142y i publiczno\u015b\u0107.<\/p>\n

Rossini, kt\u00f3ry jako artysta mia\u0142 niezwykle delikatn\u0105 sk\u00f3r\u0119 obrazi\u0142 si\u0119 gdy krytycy „zjechali” po premierze jego ostatnie dzie\u0142o czyli „Wilhelma Tella”. Zawiesi\u0142 pi\u00f3ro na ko\u0142ku i zaj\u0105\u0142 si\u0119 kuchni\u0105. Komponowa\u0142 przepisy, wydawa\u0142 przyj\u0119cia, podr\u00f3\u017cowa\u0142. Ale nie p\u0142aka\u0142. Gdy kiedy\u015b wieziono go \u0142odzi\u0105 przez Lago di Como kompozytor podziwia\u0142 widoki pogryzaj\u0105c upieczone z truflami udko kurcz\u0119cia. Po pierwszym k\u0119sie przysmak wypad\u0142 mu z r\u0119ki i… uton\u0105\u0142. Artysta za\u015b te\u017c uton\u0105\u0142 w potoku \u0142ez. Smak udka by\u0142 bowiem niepowtarzalny.<\/p>\n

\"DSCN0491.JPG\"<\/p>\n

Tym razem arty\u015bci bij\u0105 brawo gaw\u0119dziarzowi.<\/p>\n

Donizetti, kt\u00f3ry obj\u0105\u0142 po autorze „Cyrulika sewilskiego” tron kr\u00f3la oper w\u0142oskich a s\u0142yn\u0105\u0142 z pracowito\u015bci i szybko\u015bci tworzenia, gdy dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce mistrz Rossini na „Cyrulika” po\u015bwi\u0119ci\u0142 ponad dwa tygodnie powiedzia\u0142: „Nie dziwi\u0119 si\u0119. On jest taki leniwy!”<\/p>\n

Na po\u017cegnanie chc\u0119 jeszcze wyrazi\u0107 nadziej\u0119, \u017ce z ca\u0142ym zespo\u0142em muzyk\u00f3w i \u015bpiewak\u00f3w b\u0119d\u0119 mia\u0142 zaszczyt i okazj\u0119 jeszcze cho\u0107 raz znale\u017a\u0107 si\u0119 na deskach teatru. To fascynuj\u0105ce prze\u017cycie dla mi\u0142o\u015bnika opery i amatora dobrego jad\u0142a.<\/p>\n

Smacznego!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ju\u017c po wszystkim. Trema gaw\u0119dziarzowi min\u0119\u0142a w po\u0142owie pierwszego koncertu. Bo to i publiczno\u015b\u0107 dobrze reagowa\u0142a na kulinarne opowie\u015bci o kompozytorach, i arty\u015bci \u015bpiewaj\u0105cy arie, duety i kwartety najwybitniejszych w\u0142oskich tw\u00f3rc\u00f3w operowych zdawali si\u0119 s\u0142ucha\u0107 tych\u017ce z ciekawo\u015bci\u0105. S\u0142owem – gaw\u0119dy o w\u0142oskich smakach towarzysz\u0105ce w\u0142oskim kompozycjom by\u0142y ca\u0142kiem na w\u0142a\u015bciwym miejscu. Od lewej: akompaniatorka […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/353"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=353"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/353\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=353"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=353"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=353"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}