Jeden z najbogatszych ludzi \u015bwiata – Georg Soros, kt\u00f3ry ws\u0142awi\u0142 si\u0119 sprzedaniem brytyjskich funt\u00f3w za sum\u0119 10 miliard\u00f3w dolar\u00f3w, co spowodowa\u0142o, \u017ce w ci\u0105gu jednej nocy z 15 na 16 wrze\u015bnia 1992 roku zarobi\u0142 na czysto kolejne 2 miliardy, poniewa\u017c rz\u0105d brytyjski og\u0142osi\u0142 dewaluacj\u0119 waluty – czasem prze\u017cywa powa\u017cne rozterki spowodowane nadmiarem got\u00f3wki. Oto przyk\u0142ad: gdy pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletni w\u00f3wczas milioner \u017ceni\u0142 si\u0119 – po raz drugi – z 28 letni\u0105 Susan Weber podczas ceremonii \u015blubnej dosz\u0142o do k\u0142opotliwego incydentu. Pan m\u0142ody maj\u0105cy wyg\u0142osi\u0107 formu\u0142k\u0119, \u017ce pragnie odda\u0107 swe wszystkie dobra doczesne \u017conie zblad\u0142 i zamilk\u0142. Jego syn za\u015b stoj\u0105c na wprost ojca wykona\u0142 d\u0142oni\u0105 gest symbolizuj\u0105cy podrzynanie gard\u0142a. Przera\u017cony magnat rzuci\u0142 rozpaczliwe spojrzenie na swego adwokata. Ten – na szcz\u0119\u015bcie dla wszystkich, a zw\u0142aszcza panny m\u0142odej – uspokoi\u0142 Sorosa: m\u00f3w co trzeba, to i tak nie ma \u017cadnego znaczenia. Pan m\u0142ody jednak na wszelki wypadek zmodyfikowa\u0142 formu\u0142\u0119 \u015blubn\u0105 o zdanie dodane po w\u0119giersku: „Z uwzgl\u0119dnieniem wcze\u015bniejszych zobowi\u0105za\u0144 wobec mych spadkobierc\u00f3w”. I uroczysto\u015b\u0107 uratowano. Potem ju\u017c tylko jedzono i pito.<\/p>\n
I to obficie. Nast\u0119pnego dnia nikt ju\u017c nie pami\u0119ta\u0142 wstydliwego incydentu z oficjalnej uroczysto\u015bci. Wszyscy natomiast dok\u0142adnie pami\u0119tali roczniki i marki win. A by\u0142y to wina najwspanialsze. A w ka\u017cdym razie najdro\u017csze: Chateau Petrus, Mouton Rothschild, Chateau Margaux, Sauternes.<\/p>\n
W\u015br\u00f3d przek\u0105sek kr\u00f3lowa\u0142y ostrygi z Bouzigue, ma\u0142\u017ce \u015bw. Jakuba, ira\u0144ski kawior, drobne pieczone ptaszki – ortolany i drozdy.<\/p>\n
A danie g\u0142\u00f3wne by\u0142o tyle imponuj\u0105ce ile przypominaj\u0105ce, \u017ce ojczyzn\u0105 pana „m\u0142odego” s\u0105 W\u0119gry – podano pieczonego dzika. Na dodatek mia\u0142 on w brzuchu (tak\u017ce upieczonego) zaj\u0105ca. A co by\u0142o w zaj\u0105cu kroniki milcz\u0105.<\/p>\n
By\u015bcie nie czuli si\u0119 rozczarowani podam m\u00f3j przepis na piecze\u0144 z dzika. Robi\u0119 j\u0105 od wielkiego dzwonu i zawsze wzbudza podziw. No i oczywi\u015bcie jest pyszna.<\/p>\n
Piecze\u0144 z dzika w sosie wi\u015bniowym<\/strong> Mi\u0119so umy\u0107 i w\u0142o\u017cy\u0107 do kamionkowego garnka. Zala\u0107 wrz\u0105c\u0105 marynat\u0105 przygotowan\u0105 z wina, oliwy, soku cytrynowego, przypraw, pokrojonej cebuli i \u015bliwek. Przykry\u0107 i odstawi\u0107 w ch\u0142odne miejsce na 2 – 3 dni. Po tym czasie mi\u0119so os\u0105czy\u0107, posoli\u0107 i obsma\u017cy\u0107 na smalcu ze wszystkich stron a\u017c si\u0119 zarumieni. W\u0142o\u017cy\u0107 do brytfanny, wla\u0107 t\u0142uszcz ze sma\u017cenia, doda\u0107 \u015bwie\u017co pokrojon\u0105 cebul\u0119 oraz \u015bliwki z marynaty. Brytfann\u0119 przykry\u0107 i piec po 25 min. na ka\u017cde p\u00f3\u0142 kg mi\u0119sa w temperaturze 180 st. C. W czasie pieczenia polewa\u0107 zachowan\u0105 marynat\u0105, Pod koniec pieczenia opr\u00f3szy\u0107 m\u0105k\u0105 i przyrumieni\u0107 w odkrytej brytfannie. Do powsta\u0142ego w czasie pieczenia sosu doda\u0107 resztk\u0119 marynaty, konfitur\u0119 wi\u015bniow\u0105, cynamon, cukier i s\u00f3l. Zagotowa\u0107, przetrze\u0107 przez sito, podgrza\u0107 i pola\u0107 piecze\u0144.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jeden z najbogatszych ludzi \u015bwiata – Georg Soros, kt\u00f3ry ws\u0142awi\u0142 si\u0119 sprzedaniem brytyjskich funt\u00f3w za sum\u0119 10 miliard\u00f3w dolar\u00f3w, co spowodowa\u0142o, \u017ce w ci\u0105gu jednej nocy z 15 na 16 wrze\u015bnia 1992 roku zarobi\u0142 na czysto kolejne 2 miliardy, poniewa\u017c rz\u0105d brytyjski og\u0142osi\u0142 dewaluacj\u0119 waluty – czasem prze\u017cywa powa\u017cne rozterki spowodowane nadmiarem got\u00f3wki. Oto przyk\u0142ad: […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/356"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=356"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/356\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=356"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=356"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=356"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nUdziec dzika ok. 2\u00a0 kg., 6 dag smalcu, 1 cebula, 1 \u0142y\u017cka m\u0105ki, s\u00f3l<\/em>
\nSos: 1 \u0142y\u017cka konfitur wi\u015bniowych, szczypta cynamonu, cukier, s\u00f3l<\/em>
\nMarynata: Butelka czerwonego wytrawnego wina, 3 \u0142y\u017cki oliwy, sok z jednej cytryny, 2 cebule, po 10 ziaren pieprzu i\u00a0 ziela angielskiego, 20 ziaren ja\u0142owca, 3 go\u017adziki, 1 li\u015b\u0107 laurowy, odrobina startego imbiru i sk\u00f3rki cytrynowej, 10 suszonych \u015bliwek.<\/em><\/p>\n