
{"id":361,"date":"2007-11-06T08:00:57","date_gmt":"2007-11-06T07:00:57","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=361"},"modified":"2007-11-05T10:19:47","modified_gmt":"2007-11-05T09:19:47","slug":"jadlospis-ogrodow-sui","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2007\/11\/06\/jadlospis-ogrodow-sui\/","title":{"rendered":"Jad\u0142ospis Ogrod\u00f3w Sui"},"content":{"rendered":"<p>Yuan Mei by\u0142 wybitnym poet\u0105 i jednocze\u015bnie starost\u0105 powiatu Jangning (dzisiejsza nazwa to Nankin) przed dwustu laty. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 kupi\u0142 pi\u0119kne g\u00f3rskie zbocze pod miastem i wybudowa\u0142 wspania\u0142\u0105 rezydencj\u0119. Nazwa\u0142 j\u0105 &#8211; Ogr\u00f3d Sui. Tu mieszka\u0142 i tworzy\u0142 do ko\u0144ca d\u0142ugiego \u017cycia.<\/p>\n<p>Jednym z najbardziej cenionych dzie\u0142 poety jest nie zbi\u00f3r wierszy czy wielka tragedia lecz ksi\u0119ga zatytu\u0142owana &#8222;Jad\u0142ospisy Ogrod\u00f3w Sui&#8221;. Ksi\u0119ga ta zawiera podsumowanie wiedzy i do\u015bwiadcze\u0144 \u017cywieniowych Chin od XIV do po\u0142owy XVIII wieku. W niej te\u017c Yuan Mei opisa\u0142 umiej\u0119tno\u015bci kucharzy z kt\u00f3rych us\u0142ug korzysta\u0142 przez ostatnie 40 lat swego \u017cycia.<\/p>\n<p>Rozdzia\u0142 pierwszy ksi\u0119gi to podstawowe informacje o w\u0142a\u015bciwo\u015bciach surowc\u00f3w, ich doborze i komponowaniu da\u0144 oraz stosowaniu przypraw. Drugi &#8211; zawiera 18 porad technologicznych np. jak utrwala\u0107 smak potraw, jak zapobiega\u0107 wytapianiu si\u0119 t\u0142uszczu z kaczki, sk\u0105d czerpa\u0107 wiedz\u0119 kulinarn\u0105. Pozosta\u0142e 12 rozdzia\u0142\u00f3w ksi\u0105\u017cki to 326 szczeg\u00f3\u0142owych receptur: od przysmak\u00f3w z g\u00f3r i m\u00f3rz, a\u017c po proste dania &#8211; ry\u017c, krupnik czy herbat\u0119.<\/p>\n<p>Z ksi\u0119gi autorstwa Yuan Mei smakosze korzystaj\u0105 do dzi\u015b. Trudno bowiem by\u0142oby oby\u0107 si\u0119 bez dobrej ksi\u0105\u017cki kucharskiej w kraju, w kt\u00f3rym ro\u015bnie 17007 rodzaj\u00f3w warzyw, \u017ce o innych surowcach kuchennych ju\u017c nie wspomn\u0119. Niestety ksi\u0119ga ta nie jest przet\u0142umaczona na j\u0119zyk polski.<\/p>\n<p>Ale mam swoj\u0105 ulubiona ksi\u0105\u017ck\u0119 o kuchni Chin. To dzie\u0142ko naukowca i dyplomaty Ksawerego Burskiego zatytu\u0142owane &#8222;Tradycje i sztuka kulinarna Chin&#8221;. Ksi\u0105\u017cka ukaza\u0142a si\u0119 w 1995 roku i jest dzi\u015b osi\u0105galna tylko w antykwariatach. Ale warto jej poszuka\u0107. Zar\u00f3wno dla \u015bwietnych przepis\u00f3w jak i dla tekstu z kt\u00f3rego dowiedzia\u0142em si\u0119 wielu rzeczy o historii i wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci kuchni Pa\u0144stwa \u015arodka. Tym za\u015b, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105 o przysz\u0142orocznej olimpiadzie dodam, \u017ce s\u0105 tam adresy restauracji znanych autorowi. A wiem z wiarygodnego \u017ar\u00f3d\u0142a, \u017ce to wybitny smakosz.<\/p>\n<p>Zanim znajdziecie t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 &#8211; zapraszam do kuchni na moje ulubione kaczki.<\/p>\n<p><strong>  Kaczka faszerowana wieprzowin\u0105 z grzybkami<\/strong><\/p>\n<p>Kaczka, 25 dag mielonej wieprzowiny, 4 suszone grzybki, 2 \u0142y\u017cki oliwy, 3 \u0142y\u017cki sosu sojowego, 2 cebule, 4 z\u0105bki czosnku, 2 jaja, p\u00f3\u0142 \u0142y\u017ceczki ostrej papryki, s\u00f3l  Kaczk\u0119 umy\u0107 i os\u0105czy\u0107.<\/p>\n<p>Sos sojowy zmiesza\u0107 z sol\u0105 i t\u0105 mieszanina natrze\u0107 ptaka z zewn\u0105trz i wewn\u0105trz. Drobno pokrojon\u0105 cebul\u0119 podsma\u017cy\u0107 na oliwie, doda\u0107 pokrojone w paski (uprzednio namoczone) grzyby, czosnek wyci\u015bni\u0119ty w prasce i mi\u0119so wieprzowe. Sma\u017cy\u0107 a\u017c mi\u0119so z\u0142apie kolor. Odstawi\u0107 z ognia, wbi\u0107 jaja, doda\u0107 sos sojowy i papryk\u0119 (mo\u017ce by\u0107 inna ostra przyprawa np. cayenna). Nadzia\u0107 kaczk\u0119 farszem, zaszy\u0107 i piec w piekarniku  do mi\u0119kko\u015bci i zrumienienia.<\/p>\n<p><strong>Kaczka lakierowana miodem<\/strong><\/p>\n<p>Kaczka, 2 cebule, 1 niedu\u017cy seler, szklanka s\u0142odkiego wina, 1 \u0142y\u017ceczka cynamonu, 6 \u0142y\u017ceczek miodu, sos sojowy, cukier, s\u00f3l, ocet winny, szklanka roso\u0142u.<\/p>\n<p>Wymytego ptaka natrze\u0107 sol\u0105. Zagotowa\u0107 ros\u00f3\u0142, wrzuci\u0107 drobno posiekan\u0105 cebul\u0119,starty seler, wla\u0107 wino i 1 \u0142y\u017ck\u0119 sosu sojowego, dosypa\u0107 cynamonu i cukru. Chwil\u0119 pogotowa\u0107. Gdy roztw\u00f3r nieco zg\u0119stnieje wla\u0107 do wn\u0119trza kaczki. Zaszy\u0107 ptaka i posmarowa\u0107 z zewn\u0105trz mieszanin\u0105 miodu z octem winnym i sosem sojowym. Piec na wolnym ogniu ok. 2 godzin, co kwadrans lakieruj\u0105c j\u0105 miodem. Kroj\u0105c kaczk\u0119 zebra\u0107 p\u0142yn z wn\u0119trza i podawa\u0107 jako sos do ry\u017cu lub makaronu ry\u017cowego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Yuan Mei by\u0142 wybitnym poet\u0105 i jednocze\u015bnie starost\u0105 powiatu Jangning (dzisiejsza nazwa to Nankin) przed dwustu laty. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 kupi\u0142 pi\u0119kne g\u00f3rskie zbocze pod miastem i wybudowa\u0142 wspania\u0142\u0105 rezydencj\u0119. Nazwa\u0142 j\u0105 &#8211; Ogr\u00f3d Sui. Tu mieszka\u0142 i tworzy\u0142 do ko\u0144ca d\u0142ugiego \u017cycia. Jednym z najbardziej cenionych dzie\u0142 poety jest nie zbi\u00f3r wierszy czy [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/361"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=361"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/361\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=361"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=361"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=361"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}