{"id":3682,"date":"2012-01-06T09:24:16","date_gmt":"2012-01-06T08:24:16","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=3682"},"modified":"2012-01-06T09:23:14","modified_gmt":"2012-01-06T08:23:14","slug":"tajemnica-pewnej-katalonskiej-rodziny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/01\/06\/tajemnica-pewnej-katalonskiej-rodziny\/","title":{"rendered":"Tajemnica pewnej katalo\u0144skiej rodziny"},"content":{"rendered":"<p>Rodzina Bohigas, \u017cyj\u0105ca w Katalonii od siedemnastu pokole\u0144, zajmowa\u0142a si\u0119 i zajmuje nadal winiarstwem. Dzieje tych wspania\u0142ych winiarzy\u00a0 (jak to w tym regionie bywa\u0142o) obfitowa\u0142y w burzliwe\u00a0 przypadki. Nie brakowa\u0142o w nich te\u017c tajemniczych wydarze\u0144\u00a0a nawet\u00a0nie rozwi\u0105zanych\u00a0 zagadek.<br \/>\nJedn\u0105 z nich\u00a0&#8211; uznawana potem przez rodzin\u0119 za najbardziej tajemnicze wydarzenie &#8211; by\u0142a historia zaginionego wina. W 1937 roku (by\u0142 to rok pe\u0142en krwi, brutalno\u015bci i \u015bmierci) Joan Vives Gibert, w obawie przed nadci\u0105gaj\u0105cymi oddzia\u0142ami republika\u0144skimi, zamurowa\u0142 w napr\u0119dce przygotowanej niszy w rozleg\u0142ych piwnicach 4,5 tys. butelek najprzedniejszej cavy. (Dla przypomnienia\u00a0&#8211; cava to katalo\u0144ski odpowiednik szampana, dzi\u015b ciesz\u0105cy si\u0119 niezwyk\u0142ym powodzenie i podbijaj\u0105cy \u015bwiat.) Wkr\u00f3tce po ukryciu winnego skarbu Joan\u00a0\u00a0 zosta\u0142 aresztowany i przez republikan\u00f3w rozstrzelany. Po ustaniu walk potomkowie zapobiegliwego winiarza usi\u0142owali odnale\u017a\u0107 w\u0142a\u015bciw\u0105 piwnic\u0119 na pewno ju\u017c dojrza\u0142ym winem, rozku\u0107 mur i butelki wystawi\u0107 na sprzeda\u017c. Nic z tego. Wina nie odnaleziono.<br \/>\nJordi Casanovas, potomek i dziedzic winnicy\u00a0 Joana, nadal ma nadziej\u0119, \u017ce trafi na \u00f3w skarb. Wszystkich zwiedzaj\u0105cych\u00a0 rozleg\u0142e piwnice prosi o pomoc w poszukiwaniu winnego magazynu. W\u015br\u00f3d poszukiwaczy by\u0142 te\u017c Polak i to znany mi osobi\u015bcie, a nawet zaprzyja\u017aniony\u00a0&#8211;\u00a0 znany aktor (by\u0142y),\u00a0 a obecnie\u00a0 r\u00f3wnie wybitny winiarz\u00a0&#8211; Marek Kondrat. O swojej przygodzie w piwnicach rodziny\u00a0 Bohigas m\u00f3wi on tak:\u00a0<em> &#8211; Penetrowa\u0142em te piwnice. Skarbu nie znalaz\u0142em, lecz dzi\u0119ki temu odkry\u0142em jedno z najlepszych win musuj\u0105cych &#8211; katalo\u0144sk\u0105 cav\u0119. Cava gran reserva to wyrafinowana mieszanka bia\u0142ych szczep\u00f3w. Wino po drugiej fermentacji dojrzewa minimum 30 miesi\u0119cy w butelkach, w sta\u0142ej temperaturze14\u00b0C. Ma aromat owoc\u00f3w cytrusowych i bardzo elegancki smak z nutami sk\u00f3rki pomara\u0144czy, jab\u0142ka, gruszki. Pi\u0107 je mo\u017cna zawsze, ale w temperaturze 6 &#8211; 8\u00b0C.<br \/>\n<\/em>I przywi\u00f3z\u0142 ten skarb nad Wis\u0142\u0119. Dzi\u0119ki temu i ja mog\u0119 cieszy\u0107 podniebienie b\u0105belkami legendarnej cavy. Takie wino mo\u017cna bez obawy poda\u0107 nawet Trzem Kr\u00f3lom!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rodzina Bohigas, \u017cyj\u0105ca w Katalonii od siedemnastu pokole\u0144, zajmowa\u0142a si\u0119 i zajmuje nadal winiarstwem. Dzieje tych wspania\u0142ych winiarzy\u00a0 (jak to w tym regionie bywa\u0142o) obfitowa\u0142y w burzliwe\u00a0 przypadki. Nie brakowa\u0142o w nich te\u017c tajemniczych wydarze\u0144\u00a0a nawet\u00a0nie rozwi\u0105zanych\u00a0 zagadek. Jedn\u0105 z nich\u00a0&#8211; uznawana potem przez rodzin\u0119 za najbardziej tajemnicze wydarzenie &#8211; by\u0142a historia zaginionego wina. W [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3682"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3682"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3682\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3728,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3682\/revisions\/3728"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3682"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3682"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3682"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}