\u00a0\u00a0Karnawa\u0142\u00a0\u00a0w toku. Niemal co tydzie\u0144 jaka\u015b impreza: a to u nas, a to u przyjaci\u00f3\u0142. I wsz\u0119dzie podaj\u0105 drinki. Czasem ca\u0142kiem nieznane a dobre. Jak SoCo.
\nHistoria drinka zwanego Southern Comfort liczy ponad 130 lat i zaczyna si\u0119 w najbardziej kosmopolitycznym i wielokulturowym mie\u015bcie Ameryki P\u00f3\u0142nocnej. W Nowym Orleanie irlandzki barman Martin Wilkes Heron, poszukuj\u0105c alternatywy dla ostrej whiskey, stworzy\u0142 alkohol \u0142\u0105cz\u0105cy w sobie tradycj\u0119 z nowoczesno\u015bci\u0105.
\nDo najwy\u017cszej jako\u015bci whiskey Heron doda\u0142 aromatyczne i egzotyczne przyprawy: cynamon, wanili\u0119, czekolad\u0119 oraz karmel. T\u0105 wyj\u0105tkow\u0105 mieszank\u0119 uzupe\u0142ni\u0142 jeszcze egzotycznymi owocami\u00a0– pomara\u0144czami, s\u0142odkimi cytrynami, wi\u015bniami i brzoskwiniami. To by\u0142 ca\u0142y Nowy Orlean w butelce.
\nA Nowy Orlean to \u015bwiatowa stolica jazzu i ameryka\u0144ska stolica karnawa\u0142u. Tu przenikaj\u0105 si\u0119 kolory, smaki, zapachy tworz\u0105c niepowtarzalne kompozycje\u00a0 rozbudzaj\u0105ce wszystkie zmys\u0142y.
\nJednym z najpopularniejszych sposob\u00f3w podawania Southern Comfort, zwanego przez jego mi\u0142o\u015bnik\u00f3w SoCo, okaza\u0142o si\u0119 mieszanie trunku z kroplami \u015bwie\u017co wyci\u015bni\u0119tej limonki. Tak zamawia si\u0119\u00a0 go w barach Nowego Orleanu a potem wsz\u0119dzie tam, gdzie go\u015bci ten wyj\u0105tkowy alkohol. Po\u0142\u0105czenie SoCo z bardzo wyrazistym smakiem limonki, nada\u0142o tej miksturze jeszcze bardziej g\u0142\u0119boki i ciekawy smak. Okaza\u0142o si\u0119 to tak popularnym zabiegiem, \u017ce nast\u0119pcy Martina Wilkesa Herona postanowili zr\u00f3wnowa\u017cy\u0107 w idealnych proporcjach te smaki i zamkn\u0105\u0107 je w butelce. W ten spos\u00f3b powsta\u0142 likier Southern Comfort Lime. Kompozycja doskonale wymieszana i gotowa do serwowania.
\nPrawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c usi\u0142owa\u0142em sam sporz\u0105dzi\u0107 t\u0119 mikstur\u0119. Najpierw wi\u0119c parokrotnie wypr\u00f3bowa\u0142em orygina\u0142 a potem si\u0119gn\u0105\u0142em po butelk\u0119 burbona i pozosta\u0142e ingrediencje. Parokrotnie zmienia\u0142em proporcje, zmienia\u0142em ostro\u017cnie te\u017c i sk\u0142ad. Nic z tego. My\u015bl\u0119, \u017ce tajemnica tkwi w Nowym Orleanie.\u00a0 Wniosek jest prosty: jeszcze mnie tam nie by\u0142o, a\u00a0teraz jest pow\u00f3d. I to podw\u00f3jny. Drugi nazywa si\u0119 tabasco. Wyspa kt\u00f3ra jest ojczyzna tego sosu jest niezbyt odleg\u0142a od miasta SoCo. Zobaczymy wi\u0119c co da si\u0119 zrobi\u0107 w tej kwestii.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0\u00a0Karnawa\u0142\u00a0\u00a0w toku. Niemal co tydzie\u0144 jaka\u015b impreza: a to u nas, a to u przyjaci\u00f3\u0142. I wsz\u0119dzie podaj\u0105 drinki. Czasem ca\u0142kiem nieznane a dobre. Jak SoCo. Historia drinka zwanego Southern Comfort liczy ponad 130 lat i zaczyna si\u0119 w najbardziej kosmopolitycznym i wielokulturowym mie\u015bcie Ameryki P\u00f3\u0142nocnej. W Nowym Orleanie irlandzki barman Martin Wilkes Heron, poszukuj\u0105c […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3735"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3735"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3735\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3992,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3735\/revisions\/3992"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3735"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3735"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3735"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}