{"id":380,"date":"2007-12-04T08:00:17","date_gmt":"2007-12-04T07:00:17","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=380"},"modified":"2007-12-03T15:22:10","modified_gmt":"2007-12-03T14:22:10","slug":"u-basi-na-imieninach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2007\/12\/04\/u-basi-na-imieninach\/","title":{"rendered":"U Basi na imieninach…"},"content":{"rendered":"

Bard Warszawy Stanis\u0142aw Grzesiuk (a po nim chyba dzisiejszy ulubieniec m\u0142odej publiczno\u015bci Muniek Staszczyk) \u015bpiewa\u0142: „U cioci na imieninach\/ zak\u0105ska i flaszka wina…” Tak te\u017c by\u0142o i u Basi. Tyle tylko, \u017ce Barb\u00f3rka w naszym domu rozci\u0105gni\u0119ta b\u0119dzie w czasie i potrwa przez trzy kolejne soboty. I tak dobrze, \u017ce sko\u0144czy si\u0119 na tyle wcze\u015bnie i b\u0119dzie jeszcze czas na przygotowania \u015bwi\u0105teczne.<\/p>\n

\"DSCN0523.JPG\"<\/p>\n

Pierwsze koty za p\u0142oty. Wiecz\u00f3r by\u0142 chyba udany, bo go\u015bcie zgodzili si\u0119 wyj\u015b\u0107 ale grubo po p\u00f3\u0142nocy i tylko dzi\u0119ki obietnicy (dotrzymanej), i\u017c b\u0119d\u0105 mogli wynie\u015b\u0107 najbardziej smakuj\u0105ce im dania. Znikn\u0119\u0142a wi\u0119c z p\u00f3\u0142miska ryba faszerowana w galarecie (gefiltefisz w wykonaniu solenizantki to mistrzostwo \u015bwiata), a tak\u017ce tort orzechowy i zupa pomara\u0144czowa.
\nNie dostali nic wi\u0119cej, bo wszystko spa\u0142aszowali. A co by\u0142o to wida\u0107 na obrazkach. Kolacja by\u0142a polsko-w\u0142oska. Rozpoczyna\u0142a j\u0105 wspomniana ju\u017c ryba i carpaccio. Mia\u0142em troch\u0119 tremy, bo robi\u0142em t\u0119 prost\u0105 wydawa\u0142oby si\u0119 przek\u0105sk\u0119 po raz pierwszy.<\/p>\n

\"DSCN0522.JPG\"<\/p>\n

Najwi\u0119ksza trudno\u015b\u0107 to oczywi\u015bcie w\u0142a\u015bciwe pokrojenie pol\u0119dwicy. P\u0142atki mi\u0119sa winny by\u0107 tak cieniutkie by mo\u017cna by\u0142o przez nie czyta\u0107 gazet\u0119. W\u0142o\u017cy\u0142em wi\u0119c sztab\u0119 pol\u0119dwicy do zamra\u017calnika i odczeka\u0142em trzy godziny. Mi\u0119so stwardnia\u0142o ale nie zamarz\u0142o. W tym stanie dawa\u0142o si\u0119 dobrze kroi\u0107. Krajalnic\u0119 ustawi\u0142em na najcie\u0144sze z mo\u017cliwych plasterki. I w\u00f3wczas okaza\u0142o si\u0119, \u017ce k\u0142opot sprawia te\u017c zdejmowanie ich z maszyny w taki spos\u00f3b by nie kruszy\u0142y si\u0119 lub nie rozrywa\u0142y. Samo uk\u0142adanie na p\u00f3\u0142misku to te\u017c sztuka. Troch\u0119 zbyt p\u00f3\u017ano wpad\u0142em na my\u015bl, \u017ce dno p\u00f3\u0142miska powinno by\u0107 lekko natarte oliw\u0105. U\u0142atwia\u0142oby to potem pobieranie dania i nak\u0142adanie na talerze go\u015bci.<\/p>\n

Gdy p\u00f3\u0142misek by\u0142 ju\u017c w ca\u0142o\u015bci pokryty krwistymi p\u0142atkami pola\u0142em carpaccio najlepsz\u0105 oliw\u0105 (tym razem wzi\u0105\u0142em liguryjsk\u0105 Carli, bo jest bardzo delikatna) i skropi\u0142em octem balsamicznym z Modeny o smaku le\u015bnych owoc\u00f3w. To by\u0142 te\u017c dobry wyb\u00f3r. Zw\u0142aszcza, \u017ce ocet i pachnia\u0142, i smakowa\u0142 malinami. Jeszcze tylko odrobina pieprzu prosto z m\u0142ynka, p\u0142atki parmigiano i poszarpane listki \u015bwie\u017cego szpinaku. Zabra\u0142o to sporo czasu a ogo\u0142ocenie p\u00f3\u0142miska trwa\u0142o zaledwie par\u0119 minut.
\nO zupie pomara\u0144czowej ju\u017c pisa\u0142em wi\u0119c nie b\u0119d\u0119 si\u0119 powtarza\u0142. Wydaje si\u0119, \u017ce to b\u0119dzie w\u015br\u00f3d naszych przyjaci\u00f3\u0142 tegoroczny przeb\u00f3j sezonu. Wszyscy dopytywali si\u0119 o przepis.<\/p>\n

\"DSCN0525.JPG\"<\/p>\n

Danie g\u0142\u00f3wne stanowi\u0142y pieczone przepi\u00f3rki z modr\u0105 kapust\u0105 i puree ziemniaczanym. Przepi\u00f3rki to prosta robota. Kupuje si\u0119 je ju\u017c oskubane i wypatroszone. Wystarczy posoli\u0107, owin\u0105\u0107 plasterkiem s\u0142oniny (by podczas pieczenia mi\u0119so nie wysch\u0142o), w\u0142o\u017cy\u0107 do brzuszka odrobin\u0119 np. rozmarynu lub – je\u015bli kto woli – kulk\u0119 ziela angielskiego czy ja\u0142owca i do piekarnika. Ka\u017cdy ptaszek to jednoosobowa porcja. Ani za du\u017ca, ani za ma\u0142a.<\/p>\n

Okaza\u0142o si\u0119 te\u017c, \u017ce polskie przepi\u00f3reczki bardzo lubi\u0105 (a my wszyscy te\u017c) w\u0142oskie wino Primitivo Salento charakteryzuj\u0105ce si\u0119 owocowym aromatem i smakiem. (Niebagateln\u0105 zalet\u0105 jest te\u017c niewyg\u00f3rowana cena tego trunku.)<\/p>\n

Na deser by\u0142y ro\u017cki z kruchego ciasta faszerowane konfiturami z r\u00f3\u017cy oraz tort orzechowy. Tortu nie pr\u00f3bowa\u0142em ale ilo\u015bci jakie poch\u0142on\u0119li moi przyjaciele \u015bwiadczy\u0142y dobitnie o jego jako\u015bci. Zd\u0105\u017cy\u0142em „za\u0142apa\u0107 si\u0119” na dwa rogaliki. Bardzo je lubi\u0119. Zw\u0142aszcza, ze to przepis Babci Eufrozyny.<\/p>\n

\"DSCN0520.JPG\"<\/p>\n

Rozmowom przy stole (tym razem nic o polityce a du\u017co o sztuce, wszyscy bowiem byli\u015bmy \u015bwie\u017co po obejrzeniu wystawy flamandzkiego malarstwa) towarzyszy\u0142a muzyka z nowych p\u0142yt. Dosta\u0142a Basia bowiem pi\u0119kny czterop\u0142ytowy bo\u017conarodzeniowy album oratoryjno-kantatowy Jana Sebastiana Bacha. Gdy umilk\u0142y d\u017awi\u0119ki zwiastuj\u0105ce zbli\u017caj\u0105ce si\u0119 \u015bwi\u0119ta przeszli\u015bmy na wspomnienia m\u0142odo\u015bci i do ko\u0144ca kolacji towarzyszy\u0142a nam Ella Fitzgerald i Luis Armstrong.<\/p>\n

To by\u0142a pi\u0119kna noc!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bard Warszawy Stanis\u0142aw Grzesiuk (a po nim chyba dzisiejszy ulubieniec m\u0142odej publiczno\u015bci Muniek Staszczyk) \u015bpiewa\u0142: „U cioci na imieninach\/ zak\u0105ska i flaszka wina…” Tak te\u017c by\u0142o i u Basi. Tyle tylko, \u017ce Barb\u00f3rka w naszym domu rozci\u0105gni\u0119ta b\u0119dzie w czasie i potrwa przez trzy kolejne soboty. I tak dobrze, \u017ce sko\u0144czy si\u0119 na tyle wcze\u015bnie […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/380"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=380"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/380\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=380"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=380"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=380"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}