{"id":3801,"date":"2012-01-24T08:00:39","date_gmt":"2012-01-24T07:00:39","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=3801"},"modified":"2012-01-23T12:16:27","modified_gmt":"2012-01-23T11:16:27","slug":"wedgwood-%e2%80%93-zycie-po-zyciu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/01\/24\/wedgwood-%e2%80%93-zycie-po-zyciu\/","title":{"rendered":"Wedgwood – \u017cycie po \u017cyciu"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Najnowsze nabytki w mojej kolekcji<\/em><\/p>\n

Nie mog\u0119 si\u0119 oprze\u0107 pokusie, by pokaza\u0107 nowe nabytki z bazaru na Kole. Oczywi\u015bcie chodzi o niebieski fajans angielski. Ostatnio ulubionym moim motywem s\u0105 konie i je\u017ad\u017acy. Basia wi\u0119c zamawia u kupc\u00f3w na bazarze talerze, p\u00f3\u0142miski, zupierki z angielskimi d\u017cokejami. I w minion\u0105 niedziel\u0119 uda\u0142o si\u0119 kupi\u0107 (pokazany wy\u017cej) ten pi\u0119kny p\u00f3\u0142misek i 12 talerzy do drugiego dania.
\nTe zakupy spowodowa\u0142y, \u017ce zacz\u0105\u0142em szuka\u0107 informacji o najs\u0142ynniejszej angielskiej firmie czyli Wedgwood, o kt\u00f3rej jaki\u015b czas temu pisa\u0142em tu za fachow\u0105 pras\u0105, i\u017c nadszed\u0142 jej absolutny koniec.\u00a0 Przytoczy\u0142em w\u00f3wczas fragmenty tekstu znawcy tematu – W\u0142adys\u0142awa Serwatowskiego.
\nAutor ko\u0144czy\u0142 artyku\u0142 sugeruj\u0105c, \u017ce Anglicy nie dopuszcz\u0105 do upadku firmy tak znacz\u0105cej w historii sztuki i rozs\u0142awiaj\u0105cej kunszt mistrz\u00f3w fajansu oraz porcelany z Wielkiej Brytanii. Wygl\u0105da na to, \u017ce tak si\u0119 sta\u0142o. Wedgwood chyba zosta\u0142 ocalony. Potwierdzaj\u0105 to i handlarze z Ko\u0142a przywo\u017c\u0105cy z zachodu ca\u0142kiem nowe wyroby tej wspania\u0142ej firmy. S\u0105 w\u015br\u00f3d nich nowe projekty ale\u00a0– na szcz\u0119\u015bcie dla takich zbieraczy jak ja\u00a0– i produkowane wed\u0142ug najstarszych wzor\u00f3w.
\nJeszcze raz wi\u0119c (nie zwa\u017caj\u0105c na zarzuty, i\u017c si\u0119 powtarzam) przypomn\u0119 informacje o za\u0142o\u017cycielu firmy oraz o zwi\u0105zkach jego fabryki z Polsk\u0105.
\nWedgwood to jeden z najbardziej znanych na \u015bwiecie producent\u00f3w porcelany, kt\u00f3rego historia si\u0119ga niemal 250 lat. Manufaktura za\u0142o\u017cona w 1759 r. przez Josiaha Wedgwooda I z biegiem lat przekszta\u0142ci\u0142a si\u0119 w mi\u0119dzynarodowy koncern, kt\u00f3ry jednak pozosta\u0142 wierny tradycji i niezmiennie zachwyca swoimi produktami. Ceramika Wedgwood przez stulecia go\u015bci\u0142a na sto\u0142ach arystokracji, koronowanych g\u0142\u00f3w i wybitnych osobisto\u015bci, zdobi\u0142a wytworne salony. Josiah Wedgwood, nazywany „ojcem angielskich garncarzy”, w 1765 r. za wykonanie serwisu dla kr\u00f3lowej Charlotty otrzyma\u0142 tytu\u0142 Garncarza Jej Kr\u00f3lewskiej Mo\u015bci. By\u0142 te\u017c wielkim wynalazc\u0105 – to jemu garncarstwo zawdzi\u0119cza takie tworzywa jak fajans delikatny (tzw. fajans kr\u00f3lowej), kamionka bazaltowa i delikatna kamionka jaspisowa. Wyroby z tych materia\u0142\u00f3w – nie tylko zastawa sto\u0142owa, ale tak\u017ce inne naczynia i przedmioty dekoracyjne, np. wazy czy popiersia – przez wiele lat by\u0142y znakiem rozpoznawczym Wedgwooda. Od ponad 100 lat firma produkuje porcelan\u0119 fine bone china, kt\u00f3ra charakteryzuje si\u0119 trwa\u0142o\u015bci\u0105, odporno\u015bci\u0105 na st\u0142uczenia i pi\u0119knym odcieniem bieli.
\nPorcelana Wedgwooda by\u0142a zamawiana na sto\u0142y kr\u00f3l\u00f3w Anglii, kr\u00f3la Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego, rosyjskiego cara Aleksandra I, szacha Persji i arystokracj\u0119 europejsk\u0105. W Polsce ceramik\u0119 sto\u0142ow\u0105 Wedgwooda stosowano w ksi\u0105\u017c\u0119cych pa\u0142acach Radziwi\u0142\u0142\u00f3w, Sanguszk\u00f3w i Jab\u0142onowskich. Porcelana sto\u0142owa Wedgwooda utrwala\u0142a histori\u0119 okoliczno\u015bciowymi serwisami lub oryginalnymi formami sztuki u\u017cytkowej. Tak upami\u0119tniono koronacje kr\u00f3la Jerzego VI w 1937 r. i kr\u00f3lowej El\u017cbiety II w 1953 r. oraz jubileusz\u00a0\u00a0 25-lecia\u00a0\u00a0 panowania kr\u00f3lowej El\u017cbiety II. Pierwsz\u0105 wizyt\u0119 Papie\u017ca Jana Pawia II w Wielkiej Brytanii w maju 1982 r. Wedgwood uhonorowa\u0142 zaprojektowaniem talerza, zaliczanego bardziej do obiekt\u00f3w muzealno-pami\u0105tkowych ni\u017c sto\u0142owych. Na prze\u0142omie XVIII i XIX wieku na ceramice Wedgwooda ukaza\u0142y si\u0119 plakiety dekoracyjne z wizerunkami kr\u00f3la Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego oraz medaliony jaspisowe hetman\u00f3w Stanis\u0142awa \u017b\u00f3\u0142kiewskiego, Jana Zamoyskiego i Stefana Czarnieckiego (w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie). Na polskich sto\u0142ach spotyka si\u0119 porcelan\u0119 kostn\u0105 Gold Chelsea projektowan\u0105 przez Michaela Dillona, g\u0142\u00f3wnego modelatora Wedgwooda w latach 1980 -1990, autora g\u0142\u00f3w reliefowych Jana Pawia II i Lady Dian\u0119 Spencer, jako ksi\u0119\u017cnej Walii.
\nChwa\u0142a wi\u0119c tym, kt\u00f3rzy nie pozwalaj\u0105, by taka firma upad\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Najnowsze nabytki w mojej kolekcji Nie mog\u0119 si\u0119 oprze\u0107 pokusie, by pokaza\u0107 nowe nabytki z bazaru na Kole. Oczywi\u015bcie chodzi o niebieski fajans angielski. Ostatnio ulubionym moim motywem s\u0105 konie i je\u017ad\u017acy. Basia wi\u0119c zamawia u kupc\u00f3w na bazarze talerze, p\u00f3\u0142miski, zupierki z angielskimi d\u017cokejami. I w minion\u0105 niedziel\u0119 uda\u0142o si\u0119 kupi\u0107 (pokazany wy\u017cej) ten […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3801"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3801"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3801\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3804,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3801\/revisions\/3804"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3801"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3801"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3801"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}