{"id":3821,"date":"2012-02-03T08:00:54","date_gmt":"2012-02-03T07:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=3821"},"modified":"2012-02-02T09:59:41","modified_gmt":"2012-02-02T08:59:41","slug":"co-podawal-swoim-pracodawcom-antoni-teslar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/02\/03\/co-podawal-swoim-pracodawcom-antoni-teslar\/","title":{"rendered":"Co Antoni Teslar gotowa\u0142 swoim pracodawcom"},"content":{"rendered":"<p>Jeden z najs\u0142ynniejszych polskich kucharzy (cho\u0107 Francuz z pochodzenia) przez d\u0142ugie lata gotowa\u0142 w pa\u0142acu Potockich w Krzeszowicach. Zostawi\u0142 po sobie ca\u0142kowicie ju\u017c polsk\u0105 rodzin\u0119 Teslar\u00f3w, kt\u00f3rzy zas\u0142yn\u0119li w kilku dziedzinach sztuk z malarstwem i architektur\u0105 na czele. Protoplasta rodu pozostawi\u0142 po sobie tak\u017ce dzie\u0142o zatytu\u0142owane &#8222;Kuchnia polsko-francuska&#8221;, z kt\u00f3rego czerpali pe\u0142nymi gar\u015bciami tak\u017ce inni kucharze i to przez d\u0142ugie lata. A czy by\u0142o warto si\u0119ga\u0107 po nauki mistrza Antoniego przekonajcie si\u0119 sami. Oto pierwsze menu z kart ksi\u0105\u017cki i pierwszy przepis:<br \/>\n<strong><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/M\u00f3j-pasztet-z-zaj\u0105ca.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-3902\" title=\"OLYMPUS DIGITAL CAMERA\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/M\u00f3j-pasztet-z-zaj\u0105ca-300x225.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"\/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/M\u00f3j-pasztet-z-zaj\u0105ca-300x225.jpg 300w, \/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2012\/02\/M\u00f3j-pasztet-z-zaj\u0105ca.jpg 640w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/strong><\/p>\n<p><em>Pasztet z zaj\u0105ca <\/em><\/p>\n<p><strong>OBIAD I.<\/strong><br \/>\nRos\u00f3\u0142 polski.<br \/>\nT\u0119baliki neapolita\u0144skie.<br \/>\nSzynka na szpinaku.<br \/>\nPasztet z zaj\u0105ca w auszpiku.<br \/>\nKap\u0142ony\u00a0\u00a0 z\u00a0 ro\u017cna.\u00a0\u00a0&#8211;\u00a0 Sa\u0142ata.<br \/>\nKompot.<br \/>\nKardy na bulionie.<br \/>\nP\u0105czki.<br \/>\nOwoce.<br \/>\nKawa.<br \/>\n<strong>Ros\u00f3\u0142 polski (na 10 os\u00f3b ).<br \/>\n<\/strong>2 kg. mi\u0119sa wo\u0142owego, 1 kg. ciel\u0119ciny i jedn\u0105 kur\u0119 nastawi\u0107 na ogie\u0144 w r\u0105dlu i zala\u0107 zimn\u0105 wod\u0105. Gdy zawrze, nie zbiera\u0107 szumowin ani t\u0142uszczu; gotowa\u0107 wolno przez 4 godziny. W grube kawa\u0142ki pokrajan\u0105 w\u0142oszczyzn\u0119 ugotowa\u0107 do mi\u0119kko\u015bci, kur\u0119 z roso\u0142u wyj\u0105\u0107, wymy\u0107, pokraja\u0107 w kawa\u0142ki, z\u0142o\u017cy\u0107 razem z ugotowan\u0105 jarzyn\u0105 w garnek, zala\u0107 powy\u017cszym roso\u0142em przecedzonym przez serwet\u0119, doda\u0107 5 ziarnek ziela angielskiego i przez 1\/4\u00a0\u00a0\u00a0 godziny gotowa\u0107. Nast\u0119pnie ros\u00f3\u0142 odstawi\u0107, t\u0142uszcz zdj\u0105\u0107, doda\u0107 1\/4\u00a0\u00a0 lt. kaszki cz\u0119stochowskiej ugotowanej na wodzie, wymytej i wystudzonej, dosoli\u0107 i poda\u0107.<br \/>\nJeszcze nie raz zapewne b\u0119d\u0119 si\u0119ga\u0142 po ksi\u0105\u017ck\u0119 Teslara. Dzi\u015b ko\u0144cz\u0105c ten kr\u00f3tki cytat spiesz\u0119 z wyja\u015bnieniem. Ma\u0142o kto wie zapewne co to s\u0105 kardy, a to po prostu pyszna jarzyna, taki rodzaj selera. Smacznego!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jeden z najs\u0142ynniejszych polskich kucharzy (cho\u0107 Francuz z pochodzenia) przez d\u0142ugie lata gotowa\u0142 w pa\u0142acu Potockich w Krzeszowicach. Zostawi\u0142 po sobie ca\u0142kowicie ju\u017c polsk\u0105 rodzin\u0119 Teslar\u00f3w, kt\u00f3rzy zas\u0142yn\u0119li w kilku dziedzinach sztuk z malarstwem i architektur\u0105 na czele. Protoplasta rodu pozostawi\u0142 po sobie tak\u017ce dzie\u0142o zatytu\u0142owane &#8222;Kuchnia polsko-francuska&#8221;, z kt\u00f3rego czerpali pe\u0142nymi gar\u015bciami tak\u017ce inni [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3821"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3821"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3821\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3904,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3821\/revisions\/3904"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3821"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3821"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3821"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}