{"id":3883,"date":"2012-01-09T08:00:01","date_gmt":"2012-01-09T07:00:01","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=3883"},"modified":"2012-01-31T17:46:03","modified_gmt":"2012-01-31T16:46:03","slug":"calkiem-nielegalne-piece","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/01\/09\/calkiem-nielegalne-piece\/","title":{"rendered":"Ca\u0142kiem nielegalne piece"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

Po d\u0142u\u017cszym pobycie w Italii zaczynam t\u0119skni\u0107 do polskiego chleba. Zw\u0142aszcza razowego. Ale te\u017c i do kilku innych gatunk\u00f3w. Bardzo lubi\u0119 chleby z chyba najpopularniejszej teraz w stolicy piekarni Lubaszki. Je\u015bli wida\u0107 gdzie\u015b kolejk\u0119 po pieczywo po mo\u017cna mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce dostawc\u0105 jest w\u0142a\u015bnie ten piekarz. Tak za czas\u00f3w minionych kupowa\u0142o si\u0119 chleb z piekarni Ka\u0142asy przy ulicy Polnej.To jasne, \u017ce t\u0119skni\u0119 tak\u017ce za w\u0142asnym chlebem z ziarenkami, zio\u0142ami i otr\u0119bami (na zdj\u0119ciu). Ale je\u015bli wlaz\u0142e\u015b mi\u0119dzy wrony… i tak dalej.<\/p>\n

Ale nie mog\u0119 tak w czambu\u0142 pot\u0119pi\u0107 wszystkie wypieki w\u0142oskich mistrz\u00f3w. Zw\u0142aszcza tych z malutkich miejscowo\u015bci na dalekiej prowincji czyli na samym ko\u0144cu p\u00f3\u0142wyspu. Mo\u017cna znale\u017a\u0107 \u015bwietne wypieki w Kalabrii, Basilicacie, Apuglii.<\/p>\n

W tym ostatnim regionie maj\u0105 stare tradycje piekarskie. W wielkiej ksi\u0119dze „Culinaria Italia” znalaz\u0142em taki zapis:<\/p>\n

Jest nie do pomy\u015blenia, \u017ceby w apulijskiej wiejskiej kuchni zabrak\u0142o pieca, w kt\u00f3rym piecze si\u0119 chleb ale r\u00f3wnie\u017c potrawy mi\u0119sne. Niegdy\u015b jednak nie by\u0142o wcale to tak \u0142atwe. Zar\u00f3wno je\u015bli idzie o upieczenie pane czy o gotowanie. Wed\u0142ug starych praw miejskich obowi\u0105zywa\u0142 zakaz stawiania piec\u00f3w w domach prywatnych. W ten spos\u00f3b w\u0142adze \u00a0Apuglii zapobiega\u0142y niebezpiecze\u0144stwu po\u017caru i r\u00f3wnocze\u00ad\u015bnie zapewnia\u0142y sobie solidne \u017ar\u00f3d\u0142o dochod\u00f3w, zmuszaj\u0105c mieszka\u0144c\u00f3w do korzystania z piec\u00f3w pu\u00adblicznych, kt\u00f3re by\u0142y pod nadzorem urz\u0119dnik\u00f3w. Obowi\u0105zek nadzoru piec\u00f3w spoczywa\u0142 cz\u0119sto na uniwersytetach. Funkcje nadzorc\u00f3w pe\u0142nili pracownicy uczelni.<\/p>\n

Aby unikn\u0105\u0107 uci\u0105\u017cliwego podatku od pieczenia, Apulijczycy budowali na wsiach ma\u0142e i nierzucaj\u0105ce si\u0119 w oczy piece kamienne, w kt\u00f3rych piekli wpraw\u00addzie nielegalnie, ale za darmo. W razie nag\u0142ej kontro\u00adli mo\u017cna by\u0142o te prymitywne budowle w oka mgnieniu zburzy\u0107 i – zachowuj\u0105c czyste sumienie – twierdzi\u0107, \u017ce ta kupa gruzu to \u017caden piec. Te pozwa\u00adlaj\u0105ce unika\u0107 podatk\u00f3w piece wiejskie sta\u0142y si\u0119 nieza\u00adst\u0105pionym elementem kuchni apulijskiej i pozostaj\u0105 nim do dzisiaj. W tiella, <\/em>czyli w glinianych garnkach z blaszan\u0105 pokrywk\u0105, przygotowuje si\u0119 potrawy w rodzaju zapiekanek, piecze najr\u00f3\u017cniejsze gatunki chleba i przyrz\u0105dza focaccia, calzuni <\/em>(pieczywo z ciasta kruchego ob\u0142o\u017cone cebul\u0105, pomidorami, oliwkami bez pestek i solonymi filetami z sardeli) oraz panzerotti <\/em>(pierogi z kruchego ciasta wype\u0142nione pomido\u00adrami, mozzarell\u0105, sardelami i cebul\u0105). Do tych wszystkich da\u0144, a tak\u017ce do apulijskich specja\u0142\u00f3w z mi\u0119sa, potrzebny jest dobry stary piec opalany drewnem.<\/p>\n

Pr\u00f3bowa\u0142em tego wszystkiego. Bardzo mi smakowa\u0142o. Zw\u0142aszcza focaccia i panzerotti. W drodze powrotnej do domu jednak coraz intensywniej my\u015bla\u0142em o wiejskim, \u017cytnim pytlowym.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po d\u0142u\u017cszym pobycie w Italii zaczynam t\u0119skni\u0107 do polskiego chleba. Zw\u0142aszcza razowego. Ale te\u017c i do kilku innych gatunk\u00f3w. Bardzo lubi\u0119 chleby z chyba najpopularniejszej teraz w stolicy piekarni Lubaszki. Je\u015bli wida\u0107 gdzie\u015b kolejk\u0119 po pieczywo po mo\u017cna mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce dostawc\u0105 jest w\u0142a\u015bnie ten piekarz. Tak za czas\u00f3w minionych kupowa\u0142o si\u0119 chleb z piekarni […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3883"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3883"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3883\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3886,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3883\/revisions\/3886"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3883"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3883"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3883"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}