{"id":3891,"date":"2012-02-23T08:00:59","date_gmt":"2012-02-23T07:00:59","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=3891"},"modified":"2012-02-09T16:46:11","modified_gmt":"2012-02-09T15:46:11","slug":"poczatek-tej-manii-dal-wieden","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/02\/23\/poczatek-tej-manii-dal-wieden\/","title":{"rendered":"Pocz\u0105tek tej manii da\u0142 Wiede\u0144"},"content":{"rendered":"

\u00a0\"\"<\/a><\/p>\n

Jaki\u015b czas temu sp\u0119dzi\u0142em kilka dni w Wiedniu. Pojecha\u0142em na wyst\u0119p polskich artyst\u00f3w operowych, z kt\u00f3rymi zaprzyja\u017ani\u0142em si\u0119 prowadz\u0105c koncerty zatytu\u0142owane „Opera od kuchni”. W Wiedniu\u00a0– co chyba ca\u0142kiem jasne\u00a0– moim przewodnikiem by\u0142 paOLOre. Wspominam do dzi\u015b wsp\u00f3lne wyprawy z przyjemno\u015bci\u0105.
\n\u00a0Moje zainteresowanie opr\u00f3cz muzyki budzi\u0142y oczywi\u015bcie tak\u017ce wiede\u0144skie restauracje i wspania\u0142e sklepy spo\u017cywcze. W\u00f3wczas to po raz pierwszy odwiedzi\u0142em wielki magazyn z r\u00f3wnie wielkimi tradycjami czyli dom towarowy Juliusa Meinla. To by\u0142o prze\u017cycie!
\nDzi\u015b sklepy Juliusa Meinla s\u0105 obecne w Polsce. Warto wi\u0119c przytoczy\u0107 kilka anegdot z pocz\u0105tk\u00f3w tej austriackiej firmy. Pierwsza kawiarnia wiede\u0144ska powsta\u0142a w roku 1683, natomiast\u00a0 w 1862 roku Julius Meinl zacz\u0105\u0142 w Wiedniu pali\u0107 kaw\u0119 i sprzedawa\u0107 j\u0105 w ma\u0142ych porcjach, co mo\u017cna uzna\u0107 za punkt zwrotny w historii kawy. Dotychczas sprzedawano surow\u0105 kaw\u0119 wymagaj\u0105c\u0105 obr\u00f3bki, natomiast Julius Meinl, jako pierwszy oferowa\u0142 kaw\u0119 ju\u017c palon\u0105. Innowacja Meinla u\u0142atwi\u0142a wielu konsumentom czerpanie przyjemno\u015bci z kawy, jednocze\u015bnie daj\u0105c gwarancj\u0119 sta\u0142ej jako\u015bci produktu. I tak rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 historia sp\u00f3\u0142ki Meinl, prowadzona z sukcesem po dzi\u015b dzie\u0144 przez pi\u0105t\u0105 generacja rodziny Meinla. Dwa podstawowe i najbardziej rozpowszechnione gatunki kawy to Kaffea Arabica oraz Robusta. Arabica odznaczaj\u0105ca si\u0119 delikatniejszym smakiem, intensywniejszym aromatem i wi\u0119ksz\u0105 kwaskowo\u015bci\u0105, jej ziarna s\u0105 bardziej pod\u0142u\u017cne od ziaren Robusty i maj\u0105 zakrzywiony przedzia\u0142ek. Natomiast Robusta charakteryzuje si\u0119 bardziej wyrazistym smakiem, jest bardziej intensywna i mocniejsza. Ponadto wspomniane gatunki kawy wymagaj\u0105 r\u00f3\u017cnych warunk\u00f3w do uprawy.<\/p>\n

Zbi\u00f3r owoc\u00f3w rozpoczyna niezwykle wa\u017cny, dla jako\u015bci kawy, proces obr\u00f3bki. Po wy\u0142uskaniu ziaren, poddaje si\u0119 jej obr\u00f3bce na sucho b\u0105d\u017a na mokro. Przy zastosowaniu metody suchej kawa poddawana jest d\u0142ugotrwa\u0142emu suszeniu na s\u0142o\u0144cu, a nast\u0119pnie obrabiana. Metoda na mokro polega na przemywaniu ziaren du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 wody, kt\u00f3ra powoduje nasi\u0105kanie ziaren i rozpocz\u0119cie procesu fermentacji. Ta metoda pozwala lepiej zachowa\u0107 aromat i stanowi podstaw\u0119 przygotowania kawy najwy\u017cszej jako\u015bci. Dbaj\u0105c, o jako\u015b\u0107 swoich produkt\u00f3w Julius Meinl dalszej obr\u00f3bce poddaje tylko te ziarna, kt\u00f3re przesz\u0142y obr\u00f3bk\u0119 na mokro.
\nSurowe ziarna kawy s\u0105 pozbawione smaku. Dopiero proces palenia pozwala na wydobycie smaku i aromatu. Ka\u017cda dostawa kawy do Julius Meinl jest kilkakrotnie sprawdzana i rygorystycznie oceniana. Je\u015bli pobrana pr\u00f3bka zawiera ponad 5% wadliwych ziaren ca\u0142a dostawa zostaje zwr\u00f3cona. Palenie kawy Julius Meinl odbywa si\u0119 w Wiedniu oraz we W\u0142oszech pod okiem do\u015bwiadczonych fachowc\u00f3w. Proces ten polega na podgrzewaniu ziaren kawy na sucho, w rezultacie czego wydobywaj\u0105 ukryte aromaty. Smak kawy zale\u017cy od czasu i temperatury palenia, jak r\u00f3wnie\u017c od mieszanki ziaren. Mieszanie r\u00f3\u017cnych rodzaj\u00f3w kaw oraz pochodz\u0105cych z r\u00f3\u017cnych
\nkraj\u00f3w pozwala na osi\u0105gni\u0119cie perfekcyjnego oraz nieprzeci\u0119tnego charakteru kawy. Julius Meinl przyk\u0142ada du\u017c\u0105 uwag\u0119 do kontroli jako\u015bci swoich wyrob\u00f3w, podczas pierwszej degustacji pr\u00f3buje si\u0119 surow\u0105 kaw\u0119, nast\u0119pnie przyrz\u0105dza si\u0119 mieszank\u0119 i dokonuje kolejnej degustacji, i tak ju\u017c od 150 lat. Mani kawowej uleg\u0142a ca\u0142a Europa a nawet ca\u0142y \u015bwiat.
\nKawa jest bardzo wra\u017cliwym produktem na takie czynniki jak tlen, zapachy, \u015bwiat\u0142o oraz ciep\u0142o, dlatego tak istotne jest odpowiednie pakowanie i przechowywanie kawy, niezale\u017cnie czy jest to kawa mielona czy te\u017c ziarnista. Pragn\u0105c uchroni\u0107 kaw\u0119 przed wp\u0142ywem szkodliwych czynnik\u00f3w i zachowa\u0107 jej niepowtarzalny smak oraz aromat Julius Meinl pieczo\u0142owicie pakuje swoje produkty. Mielona kawa pakowana jest pr\u00f3\u017cniowo, natomiast opakowanie kawy ziarnistej wyposa\u017cone jest w jednokierunkowy zaworek, umo\u017cliwiaj\u0105cy wypuszczanie zb\u0119dnych gaz\u00f3w, jednocze\u015bnie uniemo\u017cliwiaj\u0105cy przedostanie si\u0119 do kawy powietrza i obcych zapach\u00f3w.
\n\u00a0Kawa jest drugim, tu\u017c po ropie naftowej, najwa\u017cniejszym produktem handlowym na skal\u0119 og\u00f3lno\u015bwiatow\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0 Jaki\u015b czas temu sp\u0119dzi\u0142em kilka dni w Wiedniu. Pojecha\u0142em na wyst\u0119p polskich artyst\u00f3w operowych, z kt\u00f3rymi zaprzyja\u017ani\u0142em si\u0119 prowadz\u0105c koncerty zatytu\u0142owane „Opera od kuchni”. W Wiedniu\u00a0– co chyba ca\u0142kiem jasne\u00a0– moim przewodnikiem by\u0142 paOLOre. Wspominam do dzi\u015b wsp\u00f3lne wyprawy z przyjemno\u015bci\u0105. \u00a0Moje zainteresowanie opr\u00f3cz muzyki budzi\u0142y oczywi\u015bcie tak\u017ce wiede\u0144skie restauracje i wspania\u0142e sklepy spo\u017cywcze. […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3891"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3891"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3891\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3893,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3891\/revisions\/3893"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3891"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3891"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3891"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}