{"id":4961,"date":"2012-08-06T08:00:26","date_gmt":"2012-08-06T06:00:26","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=4961"},"modified":"2012-08-01T16:37:17","modified_gmt":"2012-08-01T14:37:17","slug":"co-widac-w-szklance-na-dnie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/08\/06\/co-widac-w-szklance-na-dnie\/","title":{"rendered":"Co wida\u0107 w szklance na dnie"},"content":{"rendered":"

\u00a0Szklanki czy kufle maj\u0105 r\u00f3\u017cne kszta\u0142ty i rozmiary. Od setek lat pijemy w nich piwo. Jednak ma\u0142o kto wie, \u017ce rytua\u0142 doboru w\u0142a\u015bciwego szk\u0142a do gatunku piwa jest tak samo wa\u017cny jak wyb\u00f3r odpowiedniego kieliszka do rodzaju wina. Szk\u0142o to jeden z najistotniejszych element\u00f3w piwnej kultury ? w\u0142a\u015bciwie dobrane wydobywa z niego aromat, smak i charakter. Dobrze dobrana szklanka czy kufel sprawi, \u017ce piwo uka\u017ce nam swoje najlepsze cechy\u00a0– wszystkie smaki i aromaty b\u0119d\u0105 dobrze zgrane. Je\u017celi jednak wybierzemy szklank\u0119 przypadkowo, istnieje ryzyko, \u017ce zamiast cieszy\u0107 si\u0119 smakiem dobrego piwa, otrzymamy nap\u00f3j, kt\u00f3ry nie spe\u0142ni naszych oczekiwa\u0144. W zale\u017cno\u015bci od kszta\u0142tu szklanki lub kufla, w kt\u00f3rym podawane jest piwo, mo\u017cna uwypukli\u0107 okre\u015blone cechy piwa jak smak, zapach, barw\u0119, klarowno\u015b\u0107, pienisto\u015b\u0107. Naczynia o przekroju w\u0119\u017cszym u szczytu ni\u017c w \u015brodku doskonale uwydatniaj\u0105 aromat piwa. Z kolei szk\u0142a szersze u szczytu wp\u0142ywaj\u0105 na pian\u0119: utrzymuj\u0105 j\u0105, dzi\u0119ki czemu jest trwalsza.\u00a0 Jak zatem dobra\u0107 szklank\u0119 odpowiedni\u0105 do piwa? Czy istniej\u0105 jakie\u015b zasady, czy mo\u017ce kszta\u0142t szklanki to tylko design i wyobra\u017ania projektanta ? Jak si\u0119 w tym po\u0142apa\u0107 wyja\u015bnia specjalny przewodnik po piwnym szkle opracowany w Kompanii Piwowarskiej.<\/p>\n

Klasyczny Lager.<\/strong> Gatunek ten podajemy w prostych lub rozszerzonych lekko szklankach z cienkiego szk\u0142a. Lager pachnie chmielem i s\u0142odem dlatego szklanka nie musi zw\u0119\u017ca\u0107 si\u0119 tulipanowo ku g\u00f3rze by kumulowa\u0107 ulotne aromaty. Cienkie szk\u0142o sprawia, \u017ce podczas picia piwo przelewaj\u0105c si\u0119 przez rant szklanki musuje delikatnie podniebienie i j\u0119zyk, podkre\u015blaj\u0105c cechy orze\u017awiaj\u0105ce, bardzo istotne dla tego gatunku.\"\"<\/a><\/p>\n

Weissbier.<\/strong> Piwo pszeniczne posiada wiele cech, kt\u00f3re warunkuj\u0105 dob\u00f3r odpowiedniego kszta\u0142tu szklanki. Piwa tego typu doskonale si\u0119 pieni\u0105, a ich piana to wa\u017cny element wizualny. Dlatego szklanki do Weissbier maj\u0105 rozszerzon\u0105 czasz\u0119 w g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci szklanki, tworz\u0105c efektown\u0105 kul\u0119 z piany wie\u0144cz\u0105c\u0105 piwo. Zw\u0119\u017cenie na g\u00f3rze szklanki kumuluje aromat, dzi\u0119ki czemu jeszcze intensywniej odczuwamy zapachowe nuty banan\u00f3w, go\u017adzik\u00f3w.<\/a><\/p>\n

Ale.<\/strong> Ale to angielskie piwo g\u00f3rnej fermentacji o zdecydowanym, silnym bukiecie. Owoce, chmiel, karmel i alkohol to tylko niekt\u00f3re z nich. Tak aromatyczne piwa podaje si\u0119 w prostych, otwartych szklankach z grubego szk\u0142a. Aromat uwalnia si\u0119 wtedy ca\u0142\u0105 powierzchni\u0105 szklanki i cieszy zmys\u0142y z\u0142o\u017con\u0105 kompozycj\u0105.<\/p>\n

Schwarzbier.<\/strong> Schwarzbier nazywany jest piwem deserowym dzi\u0119ki swoim kawowo\u00a0– s\u0142odowym nutom. Jest pe\u0142en aromat\u00f3w, dlatego podajemy go w kielichu, kt\u00f3ry mo\u017cna podgrza\u0107 d\u0142oni\u0105. W zale\u017cno\u015bci od upodoba\u0144 mo\u017cemy trzyma\u0107 go delikatnie za st\u00f3pk\u0119 i pi\u0107 zimnego jak mro\u017con\u0105 kaw\u0119, lub obj\u0105\u0107 i podgrza\u0107 delikatnie by poczu\u0107 orzechy, toffi i kakao. Delikatne rozszerzenie na g\u00f3rze kielicha pozwala eksponowa\u0107 kremow\u0105 i g\u0119st\u0105 pian\u0119.\"\"<\/a><\/p>\n

Pilzner Bohemski<\/strong>. Pilzner to jedno z niewielu piw, kt\u00f3re w zale\u017cno\u015bci od okazji wymagaj\u0105 r\u00f3\u017cnych naczy\u0144. Je\u017celi chcemy delektowa\u0107 si\u0119 bogatym aromatem pilznera i doceni\u0107 jego bursztynowy kolor, wybieramy w\u0105skie delikatnie zw\u0119\u017cane ku g\u00f3rze szklanki, kt\u00f3re pozwalaj\u0105 stopniowo uwalnia\u0107 si\u0119 aromatom chmielowym, s\u0142odowym i estrowym. W sytuacji za\u015b, gdy mamy ochot\u0119 po prostu napi\u0107 si\u0119 doskonale goryczkowego piwa i poczu\u0107 prawdziw\u0105 rado\u015b\u0107 piwosza, pijemy go z solidnego kufla z grubego szk\u0142a. Pewny chwyt za ucho, szeroka czapa piany i uderzenie zapachu chmielu sprawi, \u017ce poczujemy klimat czeskiej gospody.<\/p>\n

Stout.<\/strong> Ten kto pi\u0142 stouta wie, \u017ce nie spos\u00f3b oprze\u0107 si\u0119 jego kremowej, g\u0119stej pianie i czarnej, g\u0142\u0119bokiej barwie. W\u0142a\u015bnie te walory piwa determinuj\u0105 rodzaj szklanki w jakiej serwujemy ten gatunek. Szeroka, do\u015b\u0107 ci\u0119\u017cka z rozszerzon\u0105 g\u00f3rn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 szklanka sprawia, \u017ce barwa stouta nabiera jeszcze wi\u0119kszej g\u0142\u0119bi a piana uk\u0142ada si\u0119 w wysok\u0105 koron\u0119 wie\u0144cz\u0105c piwo. Du\u017ca \u015brednica szklanki powoduje jednocze\u015bnie uwalnianie aromat\u00f3w kawy i gorzkiej czekolady, kt\u00f3re s\u0105 domen\u0105 tych irlandzkich piw g\u00f3rnej fermentacji.<\/p>\n

Trapist.<\/strong> Trapist to przedstawiciel belgijskiej odmiany Ale czyli piwo g\u00f3rnej fermentacji. Jest to jednak piwo szczeg\u00f3lne, gdy\u017c powstaje tylko w kilku miejscach na \u015bwiecie. S\u0105 to belgijskie (oraz jeden holenderski) browary nale\u017c\u0105ce do zakonu Trapist\u00f3w, w kt\u00f3rych mnisi warz\u0105 piwo. Powstaj\u0105 tam niezwykle bogate, aromatyczne piwa o wysokiej zawarto\u015bci alkoholu. Szk\u0142o do tego piwa cz\u0119\u015bciowo opiera si\u0119 na legendzie, i odwzorowuje kszta\u0142t \u015awi\u0119tego Graala, cz\u0119\u015bciowo za\u015b przypomina kielich do koniaku co jest ju\u017c cech\u0105 praktyczn\u0105 . Po prostu kszta\u0142t szklanki u\u0142atwia podgrzewanie szklanki r\u0119k\u0105 co sprzyja powolnemu odkrywaniu bukietu tego piwa.<\/p>\n

Bock. <\/strong>Niemiecki gatunek piwa Bock (czyli po polsku Ko\u017alak), to piwo o wysokiej pe\u0142ni smaku i przepi\u0119knej, ciemnobursztynowej barwie z miedzianym po\u0142yskiem, z kt\u00f3r\u0105 kontrastuje kremowa piana. Podkre\u015blenie barwy tego piwa to cel piwowar\u00f3w, dlatego szklanki dedykowane temu stylowi to symetryczne, tulipany na stopce. Ten rodzaj szk\u0142a doskonale \u0142\u0105czy dostojny, ci\u0119\u017cki profil aromatyczny piwa z g\u0142\u0119bok\u0105 barw\u0105, kt\u00f3ra iskrzy si\u0119 w pokalu krystaliczn\u0105 klarowno\u015bci\u0105.<\/p>\n

Po tej lekcji mo\u017cemy si\u0119gn\u0105\u0107 do lod\u00f3wki po ulubione piwo i siorbn\u0105\u0107 \u0142yk\u00a0… z butelki!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0Szklanki czy kufle maj\u0105 r\u00f3\u017cne kszta\u0142ty i rozmiary. Od setek lat pijemy w nich piwo. Jednak ma\u0142o kto wie, \u017ce rytua\u0142 doboru w\u0142a\u015bciwego szk\u0142a do gatunku piwa jest tak samo wa\u017cny jak wyb\u00f3r odpowiedniego kieliszka do rodzaju wina. Szk\u0142o to jeden z najistotniejszych element\u00f3w piwnej kultury ? w\u0142a\u015bciwie dobrane wydobywa z niego aromat, smak i […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4961"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4961"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4961\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4964,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4961\/revisions\/4964"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4961"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4961"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4961"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}