![\"0Brwka_duza.jpg\"](\"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/0Brwka_duza.jpg\" "\\"0Brwka_duza.jpg\\"")
\u00a0<\/p>\n\u00a0<\/p>\n
Na zdj. Willa Bor\u00f3wka<\/em>\u00a0\u00a0<\/p>\n Pierwsza kolacja w „Willi Bor\u00f3wka” by\u0142a bardzo udana. Nie do\u015b\u0107, \u017ce w mi\u0142ym towarzystwie poniewa\u017c go\u015bcili nas tam Agnieszka (autorka wielu zdj\u0119\u0107 do naszych ksi\u0105\u017cek a tak\u017ce naszych portret\u00f3w) oraz Kamil (wydawca naszych ksi\u0105\u017cek) to w pi\u0119knym miejscu Milan\u00f3wka i w willi, kt\u00f3ra liczy sobie 105 lat. W 1903 roku Artur Hoser wybudowa\u0142 ten dom jako prezent \u015blubny dla swojej \u017cony W\u0142adys\u0142awy.<\/p>\n Dzisiejszy w\u0142a\u015bciciel budynek pi\u0119knie odrestaurowa\u0142 i otworzy\u0142 tu wytworn\u0105 restauracj\u0119. A jako, \u017ce jest Belgiem to oczywi\u015bcie\u00a0 menu jest te\u017c flamandzko-walo\u0144skie. Gotuje za\u015b \u015bwietna szefowa sprowadzona z ojczyzny w\u0142a\u015bciciela. Z zalet „Willi Bor\u00f3wka” wymieni\u0107 trzeba tak\u017ce niez\u0142\u0105 kart\u0119 win. A przede wszystkim ich ceny. Tu bowiem wina s\u0105 – w por\u00f3wnaniu z wi\u0119kszo\u015bci\u0105 restauracji warszawskich –\u00a0 po prostu niedrogie. Restaurator wychodzi ze s\u0142usznego za\u0142o\u017cenia, \u017ce lepiej zyska\u0107 nieco mniej ale mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce go\u015bcie zam\u00f3wi\u0105 kolejne butelki oraz przyjd\u0105 tu na kolacj\u0119 jeszcze nie raz. Inni tego nie rozumiej\u0105 i wina kosztuj\u0105 u nich wielokrotnie dro\u017cej ni\u017c w sklepie, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o hurcie.\u00a0 Wystarczy jako przyk\u0142ad cena wina, kt\u00f3re z wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 pili\u015bmy do kolacji. A by\u0142o to moje ulubione pi\u0119cioletnie\u00a0 Sancerre, kt\u00f3re tu kosztowa\u0142o 95 z\u0142.<\/p>\n Nie opisz\u0119 ca\u0142ej kolacji poniewa\u017c nie grzeba\u0142em w talerzach Agnieszki i Kamila uwa\u017caj\u0105c, \u017ce to nie wypada. Ale widzia\u0142em po ich twarzach, \u017ce s\u0105 smakowo dopieszczeni. Zreszt\u0105 pol\u0119dwiczki wieprzowe i pachnia\u0142y, i wygl\u0105da\u0142y bardzo apetycznie wi\u0119c zadowolenie Agnieszki jest zrozumia\u0142e. W\u0119gorz na zielono (to danie Kamila) wpad\u0142 mi w oko i przy nast\u0119pnej wizycie na pewno go zam\u00f3wi\u0119. Tym razem jad\u0142em ma\u0142\u017ce z selerem naciowym i ostr\u0105 papryk\u0105. W pierwszej chwili zestawienie delikatnych ma\u0142\u017cy z piekieln\u0105 papryk\u0105 wyda\u0142o mi si\u0119 nadto ryzykowne. Po kilku chwilach uzna\u0142em je za bardzo udany eksperyment. Nieszczeg\u00f3lnie podoba\u0142y mi si\u0119 frytki, bo cho\u0107 Belgowie szczyc\u0105 si\u0119 pono\u0107 najlepszymi frytkami na \u015bwiecie, te by\u0142y mi\u0119kkie i ca\u0142kiem bez wyrazu.<\/p>\n Risotto z owocami morza, kt\u00f3re jad\u0142a Basia zaledwie poprawne. Ta niska b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a ocena wynika z przegotowania ry\u017cu. A my obydwoje lubimy ry\u017c tak jak i makaron al dente.<\/p>\n Spor\u0105 porcj\u0119 zachwytu zarezerwowa\u0142em na deser i dla deseru. Sorbet ze szparag\u00f3w to rewelacja. Pucharek pe\u0142en lodowej masy pachn\u0105cej i smakuj\u0105cej jak s\u0142odkie szparagi wprawi\u0142 nas w stan euforii. I cho\u0107by tylko dla tego jednego dania warto by\u0142o wybra\u0107 si\u0119 do Bor\u00f3wki. Jeszcze ze dwie takie wyprawy i b\u0119d\u0119 got\u00f3w do napisania recenzji i przyznania gwiazdek w rankingu „Polityki”.<\/p>\n A tymczasem poka\u017c\u0119 Wam urod\u0119 tego miejsca. Oto Willa Bor\u00f3wka!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u00a0 Na zdj. Willa Bor\u00f3wka\u00a0\u00a0 Pierwsza kolacja w „Willi Bor\u00f3wka” by\u0142a bardzo udana. Nie do\u015b\u0107, \u017ce w mi\u0142ym towarzystwie poniewa\u017c go\u015bcili nas tam Agnieszka (autorka wielu zdj\u0119\u0107 do naszych ksi\u0105\u017cek a tak\u017ce naszych portret\u00f3w) oraz Kamil (wydawca naszych ksi\u0105\u017cek) to w pi\u0119knym miejscu Milan\u00f3wka i w willi, kt\u00f3ra liczy sobie 105 lat. W 1903 roku […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/507"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=507"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/507\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=507"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=507"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=507"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nW gor\u0105ce dni mo\u017cna je\u015b\u0107 na dworze, a go\u015bcie z dzie\u0107mi nie musz\u0105 martwi\u0107 si\u0119 o potomstwo, bo jest tu pok\u00f3j pe\u0142en zabawek i ogr\u00f3d. A i menu dzieci\u0119ce w karcie tak\u017ce.<\/p>\n![\"0Risotto.jpg\"](\"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/0Risotto.jpg\" "\\"0Risotto.jpg\\"")
\u00a0\u00a0<\/p>\n