![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2012\/09\/Sowa-and-Przyjaciele1.jpg\" "\\"Sowa")
<\/a><\/p>\nTeraz mog\u0119 ju\u017c pokaza\u0107 kart\u0119 da\u0144, kt\u00f3rymi Robert i jego za\u0142oga (na zdj\u0119ciu) uwiedli go\u015bci uczestnicz\u0105cych w spotkaniu:<\/p>\n
MENU
\n10 wrze\u015bnia 2012
\n****
\n\u0141oso\u015b norweski confit z galaretk\u0105 rabarbarow\u0105
\npodany na ch\u0142odniku z m\u0142odej botwiny z jogurtem i granulowanym anchois
\nWino: Cremant d’Alsace Rose
\nAC Alsace, Runner, Francja<\/p>\n
****
\nFoie gras aromatyzowana wi\u015bniami z hibiskusem
\npodana z plastrami w\u0119dzonego dzika, karmelizowanymi orzeszkami\u00a0 pinii
\ni pikantnym chutneyem z fig
\nWino: Gewurztraminer 2010
\nAC Alsace, Runner, Francja<\/p>\n
****
\nBisque ze skorupiak\u00f3w z marynowanym mi\u0119sem kraba z Alaski
\ni sosem vinaigrette z\u00a0 je\u017cowca
\nWino: Sauvignon Blanc 2011
\nMarlborough, Greywacke, Nowa Zelandia<\/p>\n
****
\nW\u0119dzona pier\u015b z g\u0119si ko\u0142udzkiej
\npodana na pur\u00e9e kalafiorowo-waniliowym,
\nz\u00a0 glazurowanymi buraczkami i emulsj\u0105 z le\u015bnych zi\u00f3\u0142
\nWino: Chateau de Montfucon „Baron Louis” 2009
\nAOC Cotes du Rhone, Chateau de Montfucon, Francja<\/p>\n
****
\nPoliczki ciel\u0119ce podane na trufli z pur\u00e9e marchewkowo-lawendowym,
\nszalotkami confit i grillowanymi borowikami
\nWino: Valpolicella Cru Poiega 2008
\nDOC Valpolicella Classico, Mazzi, W\u0142ochy<\/p>\n
****
\nJogurtowe parfait z owocami le\u015bnymi i lodami z w\u0119dzonego mleka koziego
\nWino: Red Liquer Wine
\nSerra Gaucha, Casa Valduga, Brazylia<\/p>\n
Nie przera\u017cajcie si\u0119 ilo\u015bci\u0105 da\u0144. By\u0142y to bowiem dania degustacyjne czyli male\u0144kie porcje. Podobnie z winami. Dzi\u0119ki temu mog\u0119 spokojnie my\u015ble\u0107 o smaku fantastycznej zupy ze skorupiak\u00f3w i je\u017cowca albo o policzkach ciel\u0119cych, kt\u00f3re s\u0105 przebojem w wielu dobrych restauracjach.
\nTak jak dyktuje moda \u015bciana oddzielaj\u0105ca sal\u0119 restauracji od kuchni jest szklana. Mo\u017cna wi\u0119c podgl\u0105da\u0107 mistrz\u00f3w przyrz\u0105dzaj\u0105cych nasze dania. Szk\u0142o jest na tyle grube, \u017ce nie s\u0142ycha\u0107 co i jak tam do siebie pokrzykuj\u0105.
\nRestauracja dysponuje 300 tytu\u0142ami win z r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w\u00a0oraz serami, suszon\u0105 szynk\u0105 i niezwyk\u0142a wr\u0119cz oliw\u0105 a wszystko to produkty hiszpa\u0144skie. Co wa\u017cniejsze\u00a0– mo\u017cna je kupowa\u0107.
\nI na koniec informacja wa\u017cna dla portfeli. To nie jest restauracja tania ale te\u017c i nie przesadnie droga. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 da\u0144 kosztuje oko\u0142o 40 z\u0142. I tylko ryby (stale \u015bwie\u017ce) s\u0105 dro\u017csze. Mo\u017cna tu przychodzi\u0107 bez podpierania si\u0119 zasobami dziadka czy bogatej narzeczonej. A gdy ju\u017c kto\u015b tu wpadnie raz, to b\u0119dzie my\u015bla\u0142 o kolejnych wizytach.
\nPami\u0119ta\u0107 te\u017c nale\u017cy, \u017ce Sowa odziedziczy\u0142 lokal z tradycjami. Tu bowiem by\u0142a s\u0142ynna na Czerniakowie „Sielanka”. W czasach PRL za\u015b nie mniej g\u0142o\u015bna „Karczma S\u0142upska”.<\/p>\n
Recenzj\u0119 z „Sowy” b\u0119d\u0119 m\u00f3g\u0142 napisa\u0107 po paru miesi\u0105cach funkcjonowania lokalu, gdy bedzie mia\u0142 ju\u017c swoj\u0105 publiczno\u015b\u0107 a za\u0142oga dojdzie do stanu normalno\u015bci po okresie \u015bwi\u0119towania otwarcia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u00a0Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c dziupla nie jest ma\u0142a i nale\u017ca\u0142oby j\u0105 jako\u015b inaczej nazwa\u0107. Otwarta w\u0142a\u015bnie w Warszawie restauracja „Sowa&Przyjaciele” jest lokalem zar\u00f3wno wytwornym jak i klimatycznym czy wr\u0119cz przytulnym (mimo sporych rozmiar\u00f3w). Ale klimat i przytulno\u015b\u0107 tworzy sam Robert Sowa i jego wspania\u0142a, m\u0142oda acz wielce ju\u017c utytu\u0142owana za\u0142oga.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5174"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5174"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5174\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5183,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5174\/revisions\/5183"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5174"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5174"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5174"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}