{"id":5347,"date":"2012-10-04T08:00:30","date_gmt":"2012-10-04T06:00:30","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=5347"},"modified":"2012-10-03T15:56:03","modified_gmt":"2012-10-03T13:56:03","slug":"co-sie-kryje-za-tymi-nazwami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/10\/04\/co-sie-kryje-za-tymi-nazwami\/","title":{"rendered":"Co si\u0119 kryje za tymi nazwami?"},"content":{"rendered":"

Jest w\u015br\u00f3d nas spora grupa mi\u0119so\u017cerc\u00f3w. Sam te\u017c do niej nale\u017c\u0119, cho\u0107 nie zapominam tak\u017ce o rybach i innych wodnych \u017cyj\u0105tkach. Nie wszyscy jednak\u00a0– przynajmniej ci mieszkaj\u0105cy mi\u0119dzy Odr\u0105 a Bugiem i niezbyt cz\u0119sto wychylaj\u0105cy si\u0119 zagranic\u0119\u00a0– dok\u0142adnie wiedz\u0105 co si\u0119 kryje za nazwami, kt\u00f3re za chwile przytocz\u0119. A warto wiedzie\u0107. Powiem wi\u0119cej: trzeba to wiedzie\u0107, bo coraz cz\u0119\u015bciej i w polskich restauracjach znale\u017a\u0107 mo\u017cna dobre mi\u0119sa. I w\u00f3wczas prawdziwy smakosz musi wiedzie\u0107 o czym rozmawia z kelnerem sk\u0142adaj\u0105c zam\u00f3wienie.
\n\"\"<\/a><\/p>\n

Steki – z lewej Limousin a z prawej New York\u00a0 Fot. P. Adamczewski<\/em><\/p>\n

Stosown\u0105 \u015bci\u0105gawk\u0119 znalaz\u0142em w „Wielkiej ksi\u0119dze grillowania wg Webera”.<\/p>\n

STEK RIB EYE
\nSteki rib eye wykrawa si\u0119 z antrykotu. Ich przero\u015bni\u0119ta t\u0142uszczem tkanka mi\u0119sna gwarantuje najwi\u0119ksz\u0105 przyjemno\u015b\u0107 jedzenia. Nale\u017cy odci\u0105\u0107 zewn\u0119trzn\u0105 warstw\u0119 t\u0142uszczu grubo\u015bci ok. 5 cm, \u017ceby podczas grillowania nie strzela\u0142y\u00a0 w powietrze p\u0142omienie.
\nSTEK STRIP
\nTen stek pochodzi z grubego rostbefu i bywa nazywany stekiem klubowym albo nowojorskim. Dosy\u0107 chudy kawa\u0142ek mi\u0119sa jest nieco twardszy od steku z antrykotu lub pol\u0119dwicy, za to bardzo wyrazisty w smaku.
\nFILET MIGNON
\nSteki z pol\u0119dwicy s\u0105 mi\u0119kkie jak mas\u0142o, lecz
\ntak\u017ce odpowiednio drogie. Piecze si\u0119 je bardzo
\nkr\u00f3tko metod\u0105 bezpo\u015bredni\u0105 w bardzo wysokiej
\ntemperaturze.
\nSTEK PORTERHOUSE
\nKlasyczny stek, kt\u00f3ry sk\u0142ada si\u0119 z pol\u0119dwicy i rostbefu, przedzielonych ko\u015bci\u0105. Steki te grilluje si\u0119 najpierw metod\u0105 bezpo\u015bredni\u0105 w wysokiej temperaturze, a nast\u0119pnie w ni\u017cszej.
\nSTEK T-BONE
\nJest podobny do steku porterhouse, lecz z mniejszym kawa\u0142kiem pol\u0119dwicy, poniewa\u017c pochodzi z umiejscowionego bardziej z przodu kawa\u0142ka tuszy wo\u0142owej.<\/p>\n

STEK SIRLOIN
\nWykrojony z cienkiego rostbefu stek odznacza si\u0119 delikatnym marmurkowaniem. Doskonale nadaje si\u0119 na szasz\u0142yki. Mi\u0119so jest najlepsze, gdy niteczki t\u0142uszczu s\u0105 w nim dobrze widoczne.
\nPIECZE\u0143 PASTORSKA
\nPiecze\u0144 pastorska, nazywana te\u017c burmistrzowsk\u0105, jest chudym kawa\u0142kiem mi\u0119sa, kt\u00f3re nadaje si\u0119 zar\u00f3wno do pieczenia w piekarniku, jak i do grillowania jak du\u017cy stek. Mi\u0119so jest stosunkowo tanie i aromatyczne.
\nSTEK Z \u0141ATY
\nTen stek wykrawa si\u0119 z \u0142aty poni\u017cej pol\u0119dwicy. Ma p\u0142aski, owalny kszta\u0142t i d\u0142ugie, wyra\u017anie widoczne w\u0142\u00f3kna. Cieszy si\u0119 coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015bci\u0105. Nale\u017cy zawsze kroi\u0107 go w poprzek w\u0142\u00f3kien.
\nSTEK SKIRT
\nTen stek jest tak\u017ce g\u0119sto przero\u015bni\u0119ty t\u0142uszczem. Wykraja si\u0119 go z przepony wo\u0142owej i niekiedy bywa bardzo \u0142ykowaty. Po grillowaniu jest jednak bardziej soczysty i aromatyczny ni\u017c stek z \u0142aty, zw\u0142aszcza gdy wcze\u015bniej le\u017ca\u0142 w marynacie.
\nSTEK Z FA\u0141SZYWEJ POL\u0118DWICY
\nZwykle z \u0142opatki wo\u0142owej nie przyrz\u0105dza si\u0119 stek\u00f3w, ale tutaj robimy wyj\u0105tek. Stek wykrojony z wysokiej cz\u0119\u015bci \u0142opatki jest niezwykle delikatny.<\/p>\n

Na koniec kilka porad dotycz\u0105cych wyboru mi\u0119sa wo\u0142owego w sklepie. Czym si\u0119 kierowa\u0107, by si\u0119 nie rozczarowa\u0107 w kuchni i przy stole? Najwa\u017cniejszymi kryteriami przy zakupie wo\u0142owiny s\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119sa i zawarto\u015b\u0107 t\u0142uszczu. Zw\u0142aszcza marmurkowato\u015b\u0107, czyli t\u0142uszcz \u015br\u00f3dmi\u0119\u015bniowy, kt\u00f3ry w postaci cienkich niteczek przerasta w\u0142\u00f3kna, ma decyduj\u0105ce znaczenie dla smaku i soczysto\u015bci grillowanego steku. Dojrzewanie mi\u0119sa w odpowiednich warunkach tak\u017ce ma du\u017cy wp\u0142yw na to, \u017ce po upieczeniu jest ono delikatne i aromatyczne. W czasie procesu dojrzewania enzymy zamykaj\u0105 tkank\u0119 mi\u0119\u015bniow\u0105 i mi\u0119so kruszeje. Przy zakupie wo\u0142owina powinna mie\u0107 barw\u0119 od r\u00f3\u017cowej po jasnoczerwon\u0105. Je\u015bli mi\u0119so jest ciemnoczerwone albo brunatne, pochodzi od starszych zwierz\u0105t i prawdopodobnie b\u0119dzie nieco \u0142ykowate. Powierzchnia mi\u0119sa powinna by\u0107 wilgotna, lecz w \u017cadnym wypadku nie mokra ani lepka.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jest w\u015br\u00f3d nas spora grupa mi\u0119so\u017cerc\u00f3w. Sam te\u017c do niej nale\u017c\u0119, cho\u0107 nie zapominam tak\u017ce o rybach i innych wodnych \u017cyj\u0105tkach. Nie wszyscy jednak\u00a0– przynajmniej ci mieszkaj\u0105cy mi\u0119dzy Odr\u0105 a Bugiem i niezbyt cz\u0119sto wychylaj\u0105cy si\u0119 zagranic\u0119\u00a0– dok\u0142adnie wiedz\u0105 co si\u0119 kryje za nazwami, kt\u00f3re za chwile przytocz\u0119. A warto wiedzie\u0107. Powiem wi\u0119cej: trzeba to […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5347"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5347"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5347\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5360,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5347\/revisions\/5360"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5347"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5347"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5347"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}