![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2012\/11\/Atkinson-Patrycja-i-jej-wina.jpg\" "\\"OLYMPUS")
<\/a><\/p>\n
\nOba prezenty \u0142\u0105czy kobieta\u00a0– Patricia Atkinson. To Angielka rzucona na po\u0142udnie Francji i pozostawiona sama (m\u0105\u017c musia\u0142 na pewien czas wr\u00f3ci\u0107 do Londynu, by zosta\u0107 tam na sta\u0142e) w nieznanym \u015brodowisku, bez znajomo\u015bci j\u0119zyka i wiedzy winiarskiej. A ten ostatni punkt to szkopu\u0142 najwi\u0119kszy. Pa\u0144stwo Atkinson bowiem sprzedawszy co tam mieli w Londynie, kupili dom i winnic\u0119 pod Bergerac.
\nI co z tego wszystkiego wynik\u0142o? Patricia opisa\u0142a swoje – momentami dramatyczne a czasem komiczne – prze\u017cycia w dw\u00f3ch tomach, w\u0142a\u015bnie ukazuj\u0105cych si\u0119 na rynku ksi\u0119garskim. A \u017ce jej ksi\u0119gi tycz\u0105 wina to i „Czas wina” roztoczy\u0142 nad nimi patronat.
\nTom pierwszy „W dojrzewaj\u0105cym s\u0142o\u0144cu” to\u00a0– jak pisa\u0142 londy\u0144ski Guardian\u00a0– „najbardziej zajmuj\u0105ca opowie\u015b\u0107 o la vrai vie rustique francaise od czasu „Roku w Prowansji” Petera Mayle’a.” \u00a0Ja bym posun\u0105\u0142 si\u0119 w ocenie jeszcze dalej (a obie ksi\u0105\u017cki znam): dzie\u0142o Patricii Atkinson jest o niebo ciekawsze. Na dodatek autorka szybko sta\u0142a si\u0119 uznan\u0105 producentk\u0105 wina i podbi\u0142a rynki Europy a nawet Azji. Potrafi\u0142a te\u017c pokaza\u0107 jak wygl\u0105da trud winogradnika – fascynuj\u0105cy i morderczy jednocze\u015bnie. Teraz, w\u0105chaj\u0105c i pij\u0105c pinot noir lub primitivo b\u0119d\u0119 z wi\u0119kszym szacunkiem i sympatia my\u015bla\u0142
\n\u00a0o tych, kt\u00f3rzy specjalnie dla mojej przyjemno\u015bci \u00f3w trunek przygotowali. Drugi tom\u00a0– „Sezon na winobranie”\u00a0– jeszcze przede mn\u0105. B\u0119d\u0119 czyta\u0142 t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119 s\u0105cz\u0105c na przemian wytrawne lub s\u0142odkie wyroby tej wspania\u0142ej kobiety z Chateau Gageac.
\nTo lektura optymistyczna, by nie rzec wr\u0119cz rozweselaj\u0105ca a w towarzystwie wina wr\u0119cz przywracaj\u0105ca do \u017cycia mimo szarugi za oknem.
\nRecenzj\u0119 winiarska odk\u0142adam na p\u00f3\u017aniej, gdy butelki b\u0119d\u0105 ju\u017c puste a ksi\u0105\u017cki zamkni\u0119te i od\u0142o\u017cone na p\u00f3\u0142k\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Z redakcji „Czasu wina”\u00a0– dwumiesi\u0119cznika z kt\u00f3rym od lat wsp\u00f3\u0142pracuj\u0119 – dosta\u0142em dwa tomy \u015bwie\u017co pachn\u0105ce farb\u0105 drukarsk\u0105 i dwie butelki o nieznanym jeszcze bukiecie, bo ich nie odkorkowa\u0142em.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5608"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5608"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5608\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5618,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5608\/revisions\/5618"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}