{"id":5688,"date":"2012-11-29T08:00:26","date_gmt":"2012-11-29T07:00:26","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=5688"},"modified":"2012-11-28T10:08:42","modified_gmt":"2012-11-28T09:08:42","slug":"bez-bakalii-nie-ma-zycia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2012\/11\/29\/bez-bakalii-nie-ma-zycia\/","title":{"rendered":"Bez bakalii nie ma \u017cycia"},"content":{"rendered":"

Ostatnio dzie\u0144 w dzie\u0144 mam do czynienia z wytwornymi dzie\u0142ami. Po wczorajszej promocji ksi\u0105\u017cki tajemniczej dzi\u015b si\u0119gam do ksi\u0105\u017cki wr\u0119cz „zaczytanej”. Pisze Marta Norkowska w swojej „Najnowszej kuchni wytwornej i gospodarskiej” wydanej ponad sto lat temu: „Sztuka kulinarna cz\u0119sto bywa upo\u015bledzon\u0105 i lekcewa\u017con\u0105, a jednakowo\u017c jest ona podstaw\u0105 zdrowia, a wi\u0119c poniek\u0105d i \u017cycia ludzkiego\u00a0– jest r\u0119kojmi\u0105 szcz\u0119\u015bcia domowego. Bo w c\u00f3\u017cby si\u0119 zamieni\u0142o nasze \u017cycie, gdyby\u015bmy si\u0119 tylko karmili sam\u0105 poezj\u0105 i nauk\u0105? W c\u00f3\u017cby si\u0119 zamieni\u0142a owa idealna mi\u0142o\u015b\u0107\u00a0 i szcz\u0119\u015bcie domowego ogniska, gdyby nie by\u0142a podsycan\u0105 najzwyklejsz\u0105 proz\u0105\u00a0– smacznym obiadem lub wykwintn\u0105 wieczerz\u0105?”<\/p>\n


\nZalecaj\u0105c swoim czytelniczkom najlepsze sposoby gospodarowania i podaj\u0105c liczne przepisy autorka poucza tak\u017ce jak zaopatrzy\u0107 spi\u017carnie, by nigdy w nich niczego nie zabrak\u0142o bardzo cz\u0119sto pisze o bakaliach. Zw\u0142aszcza w okresach przed\u015bwi\u0105tecznych s\u0105 one wr\u0119cz obowi\u0105zkowe. I to nie tylko do ciast, tort\u00f3w, makowc\u00f3w, piernik\u00f3w czy innych deser\u00f3w. Bakalie, zw\u0142aszcza migda\u0142y, orzechy i rodzynki s\u0105 niezb\u0119dne do zup, ryb, farsz\u00f3w mi\u0119snych. A \u017ce w\u0142a\u015bnie zbli\u017caj\u0105 si\u0119 \u015bwi\u0119ta warto zajrze\u0107 do domowych zapas\u00f3w, by podczas gotowania czego\u015b wa\u017cnego nie zabrak\u0142o.
\nRynek bakaliowy dzi\u015b to pot\u0119\u017cny interes. Rosn\u0105ca z roku na rok ( o 14 proc. od czerwca 2010 do maja 2011) sprzeda\u017c wszelkich orzech\u00f3w, migda\u0142\u00f3w, rodzynek przekracza dzi\u015b 600 mln z\u0142. Jest o co walczy\u0107. I robi\u0105 to z powodzeniem wielkie firmy jak Bakalland (25 proc. krajowego rynku), Helio (9 proc.), Atlanta (ponad 8 proc.), Jutrzenka. Handlowcy zauwa\u017cywszy, \u017ce rynek bakalii do ciast wprawdzie ro\u015bnie ale coraz wolniej i wygl\u0105da na nasycony, wylansowali\u00a0 mod\u0119 na bakaliowe przek\u0105ski. Dzi\u015b stanowi\u0105 one niemal 50 procent na polskim rynku, gdy te same produkty kupowane do ciast i deser\u00f3w to tylko 20 proc., a do sa\u0142atek i innych produkt\u00f3w spo\u017cywczych zaledwie 14 proc..
\nImporterzy i sprzedawcy maj\u0105 jednak nadziej\u0119, \u017ce polscy klienci nie powiedzieli jeszcze ostatniego s\u0142owa w tej dziedzinie. \u0141asuchy znad Wis\u0142y bowiem zjadaj\u0105 zaledwie nieca\u0142e 2 kg bakalii rocznie, gdy S\u0142owacy\u00a0– 3 kg, Niemcy ponad 5 kg, W\u0142osi ponad 7 kg a Grecy biadaj\u0105cy nad sw\u0105 sytuacj\u0105, zjadaj\u0105 niemal 12 kg r\u00f3\u017cnorodnych bakalii.<\/p>\n

Dla pobudzenia smaku za\u015b dwa przepisy:<\/p>\n

Zupa orzechowa
\n<\/strong>4 szklanki roso\u0142u ugotowanego na mi\u0119sie wo\u0142owym i kawa\u0142ku kurczaka, p\u00f3\u0142 szklanki \u015bmietany krem\u00f3wki, 20 dag \u0142uskanych orzech\u00f3w w\u0142oskich, 2 \u017c\u00f3\u0142tka, pieprz, cukier, s\u00f3l
\n<\/em>1.Orzechy posieka\u0107, utrze\u0107\u00a0 w mo\u017adzierzu, wymiesza\u0107 ze \u015bmietan\u0105 oraz \u017c\u00f3\u0142tkami.
\n2.Ros\u00f3\u0142 doprowadzi\u0107\u00a0 do wrzenia, doda\u0107 mieszaj\u0105c do masy orzechowo-\u015bmietanowo-\u017c\u00f3\u0142tkowej. Wymiesza\u0107.
\n3. Doprawi\u0107\u00a0 zup\u0119\u00a0 cukrem, sol\u0105 i pieprzem.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/strong><\/p>\n

Keks Gra\u017cyny (cwibak)<\/strong><\/p>\n

6 bia\u0142ek,15 dag (3\/4 szklanki) cukru,10 \u0142y\u017cek m\u0105ki,10 dag roztopionego mas\u0142a,1,5 szklanki r\u00f3\u017cnych bakalii(rodzynki, orzechy, pokrojone suszone \u015bliwki, daktyle i figi),szczypta soli
\n\u00a0\u0141y\u017cka m\u0105ki do opr\u00f3szenia bakalii, \u0142y\u017ceczka mas\u0142a do wysmarowania formy
\n<\/em>1.Bia\u0142ka ubi\u0107\u00a0 ze szczypt\u0105 soli na sztywn\u0105 pian\u0119, pod koniec dodaj\u0105c po trochu cukier, m\u0105k\u0119 i w ko\u0144cu roztopione i och\u0142odzone mas\u0142o.
\n2.Bakalie opr\u00f3szy\u0107 m\u0105k\u0105, doda\u0107 do ciasta, wymiesza\u0107.
\n3.Po wysmarowaniu formy\u00a0 wla\u0107\u00a0 do niej ciasto i piec w temperaturze 180 st.\u00a0 C do\u00a0 momentu, kiedy ciasto si\u0119 zrumieni, a patyczek w nie wk\u0142uty b\u0119dzie suchy.<\/p>\n

Fot. P.Adamczewski<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ostatnio dzie\u0144 w dzie\u0144 mam do czynienia z wytwornymi dzie\u0142ami. Po wczorajszej promocji ksi\u0105\u017cki tajemniczej dzi\u015b si\u0119gam do ksi\u0105\u017cki wr\u0119cz „zaczytanej”. Pisze Marta Norkowska w swojej „Najnowszej kuchni wytwornej i gospodarskiej” wydanej ponad sto lat temu: „Sztuka kulinarna cz\u0119sto bywa upo\u015bledzon\u0105 i lekcewa\u017con\u0105, a jednakowo\u017c jest ona podstaw\u0105 zdrowia, a wi\u0119c poniek\u0105d i \u017cycia ludzkiego\u00a0– […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5688"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5688"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5688\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5690,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5688\/revisions\/5690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5688"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5688"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5688"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}