www.dniherbaty.pl<\/a><\/p>\nJa za\u015b zamieszcz\u0119 tu tylko list\u0119 zwyci\u0119zc\u00f3w, bo jestem – jako przewodnicz\u0105cy jury – im to winien.<\/p>\n
Konkurs trwa\u0142 6 godzin, wystartowa\u0142o w nim 12 zawodnik\u00f3w z ca\u0142ej Polski, kt\u00f3rzy przygotowali w sumie a\u017c 36 napoj\u00f3w w wykorzystaniem kilkudziesi\u0119ciu herbat, alkoholi, sok\u00f3w, syrop\u00f3w i innych dodatk\u00f3w. Zwyci\u0119zc\u0105 zosta\u0142 sommelier z \u0142\u00f3dzkiej restauracji Costa del Mar Adam Karkowski, kt\u00f3ry wygra\u0142 podr\u00f3\u017c na Sri Lank\u0119 (d. Cejlon) po\u0142\u0105czon\u0105 ze zwiedzaniem plantacji herbaty oraz profesjonaln\u0105 sesj\u0105 kipersk\u0105 w Tea Roomie. Dwa pozosta\u0142e miejsca podzielili mi\u0119dzy siebie przedstawiciele Wroc\u0142awia – Jagoda Dyl\u0105d (Novocaina) oraz Pawe\u0142 Szyd\u0142owski (Alyki).<\/p>\n
T\u0119 relacj\u0119 zako\u0144cz\u0119 jak zwykle przytoczeniem ciekawej historyjki sprzed lat. Oto historyk Stanis\u0142aw Wasylewski w arcyciekawej ksi\u0105\u017cce „\u017bycie polskie w XIX wieku” pisa\u0142: „Anna Potocka, chc\u0105c upami\u0119tni\u0107 w swych wspomnieniach chwil\u0119 swoich zar\u0119czyn i pierwsz\u0105 rozmow\u0119 z narzeczonym, gdy powraca\u0142 z audiencji u Napoleona, zaczyna opis od uroczystych s\u0142\u00f3w: „podano herbat\u0119, nowo\u015b\u0107 najmodniejsz\u0105, z wolna si\u0119 przyjmuj\u0105c\u0105”. Genera\u0142 Ch\u0142opicki pija\u0142 rankiem herbat\u0119, zabielon\u0105 kilkoma kroplami surowej \u015bmietanki. Do tego 4 jajka na mi\u0119kko, bu\u0142eczk\u0119 lub rogal z mas\u0142em, co dzie\u0144 w domu robionym, dogryza\u0142 sardynkami, kawiorem i ulubionym „strachinem”. A oto scenka z Fantazego:<\/p>\n
Hrabina Respektowa m\u00f3wi do c\u00f3rki:
\n– Dianko, nalej\u017ce panu hrabiemu…
\nLecz patrz…herbat\u0119 daj mu najl\u017cejsz\u0105,
\nDaj cie\u0144 herbaty.
\nFantazy:
\nCie\u0144 jej? -A to czemu?
\nRespektowa:
\nSzanuj\u0119 pana nerwy…<\/p>\n
Dla propagandy nowego napoju pisywano ca\u0142e traktaty. Henryk Rzewuski wywodzi\u0142 w Teofra\u015bcie, \u017ce herbata musi by\u0107 naparzana r\u0105czk\u0105 uroczej kobiety, nalewana z ma\u0142ej, srebrnej herbatniczki, owini\u0119tej w serwet\u0119. Jaki\u015b wieszczek marzy\u0142:<\/p>\n
Druhu mi\u0142y, p\u00f3jd\u017a\u017ce bli\u017cej, d\u0142o\u0144 do mojej daj!
\nUlecimy jak ptak chy\u017cy w zapomnienia kraj.
\nUlecimy w jasny, wonny \u015bwiat marze\u0144 i dum,
\nPopod cichy, monotonny samowaru szum.<\/p>\n
Pi\u0119kne w kszta\u0142cie urn, srebrne lub mosi\u0119\u017cne by\u0142y pierwsze samowary, szybko przyj\u0119te przez zab\u00f3r rosyjski, nieznane reszcie Europy. Na\u00a0 Bia\u0142orusi i Litwie pijano herbat\u0119, zabe\u0142tan\u0105 konfiturami pod wp\u0142ywem s\u0105siad\u00f3w. Granic\u0105 jej popularno\u015bci by\u0142a linia Prosny. Polak zachodni pija\u0142 gotowan\u0105 w garnku herbat\u0119 jako lekarstwo jedynie w czasie choroby.”<\/p>\n
I tyle historii. Dzi\u015b herbat\u0119 traktujemy jak przyjemno\u015b\u0107, cho\u0107 pami\u0119ta\u0107 te\u017c nale\u017cy, \u017ce ma ona i wielki wp\u0142yw na nasz\u0105 kondycj\u0119. Tu jako dow\u00f3d przytocz\u0119 cytat z „Przegl\u0105du Brytyjskiego” z roku 1826: „W Penrith, w hrabstwie Cumberland, Mary Noble od sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu pi\u0119ciu lat pije g\u0142\u00f3wnie herbat\u0119. Obecnie liczy sobie sto siedem lat, jej zdrowie i kondycja s\u0105 tak dobre, \u017ce porusza si\u0119 bez laski.”<\/p>\n
Ja te\u017c! Czego i Wam \u017cycz\u0119!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Troch\u0119 to \u015bmieszne ale i sympatyczne. Bywaj\u0105 mistrzostwa Polski, Europy i \u015bwiata w…parzeniu herbaty. Oczywi\u015bcie bywaj\u0105 tak\u017ce olimpiady cukrownik\u00f3w, kucharzy oraz sommelier\u00f3w. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c powinienem wycofa\u0107 s\u0142owo „\u015bmieszne”. Bo\u00a0 chyba jeszcze \u015bmieszniejsze jest skakanie o tyczce czy przyznawanie z\u0142otych medali za skok przez koz\u0142a. Z mistrzostw w gotowaniu, pieczeniu, lukrowaniu i parzeniu kawy s\u0105 wymierne […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/589"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=589"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/589\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=589"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=589"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=589"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}