Mamy w tym roku tyle suszonych grzyb\u00f3w w\u0142asnego zbierania i z w\u0142asnego lasu, \u017ce starczy na obdzielenie bli\u017cszych przyjaci\u00f3\u0142 i dalszej rodziny. Pojechali\u015bmy wi\u0119c na wie\u015b w minionym tygodniu z postanowieniem, \u017ce do lasu nie p\u00f3jdziemy, a na naszym terytorium b\u0119dziemy udawa\u0107, \u017ce \u017cadnych grzyb\u00f3w nie widzimy.<\/p>\n
No i nie uda\u0142o si\u0119. Najpierw nasza wnuczka Zuzia przynios\u0142a do domu koszyk pe\u0142en przepi\u0119knych podgrzybk\u00f3w, kozak\u00f3w i par\u0119 prawdziwk\u00f3w a potem s\u0105siadka od kt\u00f3rej kupujemy wspania\u0142e jajka „kur wolnochodz\u0105cych” do\u0142o\u017cy\u0142a do kopy jaj wiadro oczyszczonych ju\u017c podgrzybk\u00f3w niezwyk\u0142ej urody. I co by\u0142o robi\u0107 – zn\u00f3w zabrali\u015bmy si\u0119 do suszenia.<\/p>\n
Przy okazji wyci\u0105gn\u0105\u0142em z p\u00f3\u0142ki atlas grzyb\u00f3w, by od\u015bwie\u017cy\u0107\u00a0 sw\u0105 wiedz\u0119 w tej dziedzinie. W naszych lasach bowiem po d\u0142ugiej nieobecno\u015bci pojawi\u0142y si\u0119 piaskowce: kasztanowaty i modrzak. To pi\u0119kne i bardzo smaczne grzyby, kt\u00f3re odstraszaj\u0105 ludzi zmian\u0105 barwy po wrzuceniu do koszyka. Dotyczy do g\u0142\u00f3wnie modrzaka, kt\u00f3ry swa nazw\u0119 zawdzi\u0119cza w\u0142a\u015bnie faktowi, i\u017c u\u0142amany zaczyna zmienia\u0107 barw\u0119 na b\u0142\u0119kitn\u0105. Wielu grzybiarzy widz\u0105c to wyrzuca modrzewiaka w przekonaniu, i\u017c jest truj\u0105cy. Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c lepiej wyrzuci\u0107 grzyba jadalnego ni\u017c zje\u015b\u0107 truj\u0105cego.<\/p>\n
Tu rada dla pocz\u0105tkuj\u0105cych: zbiera\u0107 nale\u017cy nie tylko z atlasem na podor\u0119dziu ale jeszcze lepiej w towarzystwie do\u015bwiadczonego grzybiarza, kt\u00f3ry ustrze\u017ce nas od b\u0142\u0119du. A jak wiadomo – praktyka czyni mistrza.<\/p>\n
Wertuj\u0105c ksi\u0105\u017ck\u0119 znalaz\u0142em kilka akapit\u00f3w, kt\u00f3re mnie mocno zainteresowa\u0142y. Dowiedzia\u0142em si\u0119 m.in. \u017ce cesarze rzymscy jadali muchomory (czy to przyczyni\u0142o si\u0119 do upadku Cesarstwa ksi\u0105\u017cka milczy). Najulubie\u0144szy ich grzyb (obok trufli) otrzyma\u0142 nazw\u0119 muchomora cesarskiego. W \u015bredniowieczu oba te gatunki grzyb\u00f3w zastrze\u017cone by\u0142y tylko dla ludzi szlachetnie urodzonych.<\/p>\n
Zach\u0142annym, a mo\u017ce raczej leniwym, ludziom wszystkiego zawsze ma\u0142o. Postanowili wi\u0119c grzyby „ucywilizowa\u0107” i zmusi\u0107 do ro\u015bni\u0119cia w hodowlach. I tak o uprawie pieczarek znale\u017a\u0107 mo\u017cna wzmianki ju\u017c z 1650 roku. Zainicjowali ten proceder Francuzi. Dzi\u015b uprawa pieczarek jest powszechna. A konkuruj\u0105 z nimi grzyby azjatyckie – twardziak jadalny znany jako shii-take i boczniak ostrygowaty. Oba grzybki znam doskonale i czasem je jadam. Do gustu mi przypad\u0142 zw\u0142aszcza twardziak. Usma\u017cony na ma\u015ble z odrobin\u0105 soli (jak nasz rodzimy rydz) jest prawdziwym przysmakiem.<\/p>\n
Po tej lekturze uda\u0142em si\u0119 do kuchni. Obiad wprawdzie by\u0142 gotowy, bo kaczk\u0119 luzowan\u0105 z czosnkiem, rodzynkami, migda\u0142ami, mi\u0119sist\u0105 s\u0142odk\u0105 papryk\u0105, kminem orientalnym i du\u017c\u0105 dawk\u0105 cukru przywioz\u0142em prawie gotow\u0105 z Warszawy. Wystarczy\u0142o brytfann\u0119 tylko na chwil\u0119 postawi\u0107 na kuchence ale dodatki trzeba by\u0142o przyrz\u0105dzi\u0107 na miejscu. Na przek\u0105sk\u0119 bowiem by\u0142y cztery dorodne kanie. Ale nie wymaga\u0142y one zbyt du\u017co zachodu: oczyszczone (nie myte), lekko posolone z obu stron rzucone zosta\u0142y na rozgrzane mas\u0142o na patelni i po kilkudziesi\u0119ciu sekundach sma\u017cenia z ka\u017cdej strony wyl\u0105dowa\u0142y na talerzach. Pycha!<\/p>\n
Ciekawe czy za tydzie\u0144 te\u017c b\u0119d\u0105?!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mamy w tym roku tyle suszonych grzyb\u00f3w w\u0142asnego zbierania i z w\u0142asnego lasu, \u017ce starczy na obdzielenie bli\u017cszych przyjaci\u00f3\u0142 i dalszej rodziny. Pojechali\u015bmy wi\u0119c na wie\u015b w minionym tygodniu z postanowieniem, \u017ce do lasu nie p\u00f3jdziemy, a na naszym terytorium b\u0119dziemy udawa\u0107, \u017ce \u017cadnych grzyb\u00f3w nie widzimy. No i nie uda\u0142o si\u0119. Najpierw nasza wnuczka […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/592"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=592"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/592\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=592"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=592"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=592"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}