{"id":6072,"date":"2013-01-24T08:00:38","date_gmt":"2013-01-24T07:00:38","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=6072"},"modified":"2013-01-23T11:00:37","modified_gmt":"2013-01-23T10:00:37","slug":"kurczak-po-wegiersku-ze-srodziemnomorskimi-elementami","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/01\/24\/kurczak-po-wegiersku-ze-srodziemnomorskimi-elementami\/","title":{"rendered":"Kurczak po w\u0119giersku ze \u015br\u00f3dziemnomorskimi elementami"},"content":{"rendered":"

Parokrotnie ju\u017c pisa\u0142em o tym, \u017ce moje pasje kulinarne rozbudzi\u0142 nieco starszy przyjaciel, wybitny dziennikarz sportowy, korespondent polskich medi\u00f3w na Ba\u0142kanach i na W\u0119grzech, t\u0142umacz literatury w\u0119gierskiej, autor \u015bwietnych ksi\u0105\u017cek kulinarnych, smakosz\u00a0– Tadeusz Olsza\u0144ski. Dzi\u0119ki niemu zacz\u0105\u0142em gotowa\u0107 i czyta\u0107 a potem podr\u00f3\u017cowa\u0107 i pisa\u0107 o kuchniach \u015bwiata.
\nDzi\u015b mam okazj\u0119 do ponownego wspomnienia o Tadeuszu, bo z nowego, znacznie rozszerzonego wydania jego ksi\u0105\u017cki „Nobel dla papryki” wyci\u0105gn\u0105\u0142em przepis, kt\u00f3ry wyda\u0142 mi si\u0119 kwintesencj\u0105 w\u0119giersko\u015bci. Potem jednak, podczas realizacji polece\u0144 autora, zacz\u0105\u0142em przepis modyfikowa\u0107, \u017ceby nie powiedzie\u0107 \u0142ama\u0107 zasady zalecane przez w\u0119gierskiego mistrza.<\/p>\n


\n\"\"<\/a><\/p>\n

To co pisz\u0119 dalej i polecam wszystkim, bo danie wysz\u0142o naprawd\u0119 \u015bwietnie, jest wi\u0119c raczej \u015br\u00f3dziemnomorska wariacj\u0105 na tle w\u0119gierskiej partytury Olsza\u0144skiego. I tak np. zast\u0105pi\u0142em smalec\u00a0 (nieodzowny element wszelkiego madziarskiego gotowania i sma\u017cenia) oliw\u0105. Po prostu uwielbiam oliw\u0119 a smalcu u\u017cywam w ostateczno\u015bci np. przy sma\u017ceniu p\u0105czk\u00f3w b\u0105d\u017a fawork\u00f3w. R\u00f3wnie\u017c czuszk\u0119 (jest trudno dost\u0119pna w naszych sklepach) zamieni\u0142em na peperoncino, kt\u00f3rego spory zapas zawsze mam w spi\u017carni a jej ostro\u015b\u0107 jest absolutnie taka sama.
\nPozosta\u0142e zalecenia stosowa\u0142em do\u015b\u0107 skrupulatnie. I zapewne dlatego danie wysz\u0142o dobrze. By\u0142o po w\u0119giersku ostre, acz znacznie delikatniejsze, co bez w\u0105tpienia jest zas\u0142ug\u0105 oliwy.<\/p>\n

\"\"<\/a>Fot. P. Adamczewski<\/em><\/p>\n

Tym razem do popijania, bo tak ostra kuchnia absolutnie wymaga towarzystwa wina, proponuj\u0119 trunek z Niziny W\u0119gierskiej.
\nNajpierw jednak zapraszam ch\u0119tnych do kuchni.
\nKurczak Olsza\u0144skiego w wersji Adamczewskiego
\n<\/strong>Kurczak (do 1,5 kg), 5 \u0142y\u017cek oliwy, 5 dag w\u0119dzonego boczku, 3 \u0142y\u017cki przecieru pomidorowego, 1 cebula, 1 str\u0105k papryki, 1 pomidor, kostka bulionu z kury, s\u0142odka papryka w proszku, 1- 2 str\u0105czki peperoncino, s\u00f3l
\n<\/em>1.Kurczaka umy\u0107, pokraja\u0107 w kawa\u0142ki, osuszy\u0107 i posoli\u0107.
\n2.Rozgrza\u0107 t\u0142uszcz na patelni i szybko obsma\u017cy\u0107 kawa\u0142ki mi\u0119sa na ostrym ogniu, aby si\u0119 przyrumieni\u0142y.
\n3.Prze\u0142o\u017cy\u0107 usma\u017cone kawa\u0142ki kurczaka do rondla, a do t\u0142uszczu na patelni wsypa\u0107 pokrojony w kostk\u0119 boczek, wytopi\u0107 troch\u0119, potem doda\u0107 i zrumieni\u0107 drobno posiekan\u0105 cebul\u0119. Skropi\u0107 – wod\u0105, wsypa\u0107 papryk\u0119 w proszku, a nast\u0119pnie pokrojone drobno: str\u0105k papryki i pomidora. Doda\u0107 przecier. Podla\u0107 minimalnie bulionem, posoli\u0107, dosypa\u0107 pokruszon\u0105 ostr\u0105 papryk\u0119, zamiesza\u0107,\u00a0 zagotowa\u0107 i zala\u0107 tym sosem znajduj\u0105ce si\u0119 w rondlu kawa\u0142ki usma\u017conego kurczaka.
\n4.Dusi\u0107 pod przykryciem kilka minut, uzupe\u0142niaj\u0105c bulionem, a\u017c kurczak zmi\u0119knie. Podawa\u0107 z makaronem.
\nA teraz proponowane wino:
\n<\/strong>Tokaji Furmint Mandolas to wytrawne, eleganckie, aromatyczne i \u015bwie\u017ce wino. W zapachu wyczuwalne odcienie: jab\u0142ek, moreli i pigwy. W smaku czyste i zr\u00f3wnowa\u017cone, z orze\u017awiaj\u0105c\u0105 cytrusow\u0105 kwasowo\u015bci\u0105. Finisz mi\u0119kki, z akcentem migda\u0142\u00f3w. Jeden ze znawc\u00f3w win w\u0119gierskich tak o nim pisze:\u00a0 „Znacie Tokaj? Ale wytrawny Tokaj? Nawet je\u017celi tak, to to wino poka\u017ce nast\u0119pne jego oblicze: konkretn\u0105 kwasowo\u015b\u0107 Furminta, ostr\u0105 mineralno\u015b\u0107 z wulkanicznej gleby, mog\u0142yby pozwoli\u0107 tym winem ci\u0105\u0107 papier. Ale tu dodatkowo mamy niez\u0142\u0105 ekstraktywno\u015b\u0107, kt\u00f3ra pozwala nieco okrzesa\u0107 tego „Madziara”. Tak czy owak, bez bia\u0142ych mi\u0119s (kurczak), mocnych ryb albo w\u0119dlin raczej nie podchod\u017acie.”<\/p>\n

\u017bycz\u0119 udanej i smacznej kolacji!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Parokrotnie ju\u017c pisa\u0142em o tym, \u017ce moje pasje kulinarne rozbudzi\u0142 nieco starszy przyjaciel, wybitny dziennikarz sportowy, korespondent polskich medi\u00f3w na Ba\u0142kanach i na W\u0119grzech, t\u0142umacz literatury w\u0119gierskiej, autor \u015bwietnych ksi\u0105\u017cek kulinarnych, smakosz\u00a0– Tadeusz Olsza\u0144ski. Dzi\u0119ki niemu zacz\u0105\u0142em gotowa\u0107 i czyta\u0107 a potem podr\u00f3\u017cowa\u0107 i pisa\u0107 o kuchniach \u015bwiata. Dzi\u015b mam okazj\u0119 do ponownego wspomnienia o […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6072"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6072"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6072\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6075,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6072\/revisions\/6075"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6072"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6072"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6072"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}