{"id":6116,"date":"2013-01-29T08:00:00","date_gmt":"2013-01-29T07:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=6116"},"modified":"2013-01-26T15:57:06","modified_gmt":"2013-01-26T14:57:06","slug":"jarosze-zmienili-tylko-swoje-imie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/01\/29\/jarosze-zmienili-tylko-swoje-imie\/","title":{"rendered":"Jarosze zmienili tylko swoje imi\u0119"},"content":{"rendered":"

Wiele jest odmian kuchni bezmi\u0119snej. I wiele stopni wtajemniczenia. S\u0105 wi\u0119c wegetarianie, s\u0105 weganie… A wszyscy oni przed laty zwali si\u0119 po polsku jaroszami.\u00a0I jedli\u00a0oraz gotowali podobnie do dzi\u015b obowi\u0105zuj\u0105cych regu\u0142.<\/p>\n


\nStosunkowo naj\u0142atwiej ugotowa\u0107 jakikolwiek posi\u0142ek, je\u015bli ma si\u0119 do dyspozycji pi\u0119kny kawa\u0142 mi\u0119sa. Znacznie trudniej wyczarowa\u0107 posilne, smaczne danie postne. Wiedz\u0105 to dobrze ci, kt\u00f3rzy zrezygnowali z jadania mi\u0119sa i stali si\u0119 wegetarianami. Trudne wi\u0119c zadanie mia\u0142y nasze prababki i babki, gdy\u017c posty i „suchedni” by\u0142y w dawnych czasach znacznie cz\u0119stsze, co pono\u0107 wp\u0142ywa korzystnie na kondycj\u0119 zdrowotn\u0105. Wedle rad dietetyk\u00f3w powinno si\u0119 jada\u0107 mi\u0119so w nie za du\u017cych ilo\u015bciach i to nawet niecodziennie. Przyjmuje si\u0119, \u017ce wszyscy zdrowi powinni przynajmniej raz w tygodniu jada\u0107 wy\u0142\u0105cznie potrawy bezmi\u0119sne, aby nie przeci\u0105\u017ca\u0107 organizmu produktami spalania bia\u0142ka zwierz\u0119cego. Pami\u0119ta\u0107 trzeba, \u017ce dieta jarska wymaga potraw bogatych w bia\u0142ko niezb\u0119dne dla organizmu. Niedob\u00f3r bia\u0142ka \u0142atwo zrekompensowa\u0107. Trzeba podawa\u0107 w\u00f3wczas sery, mleko, jaja, fasol\u0119.
\nDoskona\u0142ym rozwi\u0105zaniem wydaj\u0105 si\u0119 popularne od dawna w kuchniach polskich faszerowane jarzyny, szczeg\u00f3lnie go\u0142\u0105bki z kapusty czy mieszanki jarzynowo-mi\u0119sne, takie jak „ratatouille” czy fasolka po breto\u0144sku. S\u0105 to dania wymagaj\u0105ce niewielkiej ilo\u015bci mi\u0119sa.
\nPrzy dobrej organizacji kuchni\u00a0– jest to do\u015b\u0107 proste, zw\u0142aszcza je\u015bli przepisy dobierane s\u0105 spo\u015br\u00f3d tych, wed\u0142ug kt\u00f3rych nasze babki przyrz\u0105dza\u0142y potrawy zast\u0119puj\u0105ce mi\u0119sne obiady.<\/p>\n

\"\"<\/a>Fot. P. Adamczewski
\n<\/em>Suflet serowy na 6 os\u00f3b
\n<\/strong>2 \u0142y\u017cki maki, 2 \u0142y\u017cki mas\u0142a, 1 1\/2 szklanki mleka, 5 jaj, 25 dag utartego ostrego sera \u017c\u00f3\u0142tego, s\u00f3l, ga\u0142ka muszkato\u0142owa do smaku, 2 \u0142y\u017cki bu\u0142ki tartej, 2 \u0142y\u017cki mas\u0142a\u00a0 do posmarowania naczynia<\/em>.
\n1. W rondlu przyrz\u0105dzi\u0107 zasma\u017ck\u0119 z mas\u0142a i m\u0105ki, stale mieszaj\u0105c, a\u017c do zrumienienia, po czym wla\u0107 zimne mleko i dok\u0142adnie rozprowadzi\u0107 zasma\u017ck\u0119, a\u017c do zg\u0119stnienia. Zdj\u0105\u0107 z ognia. Posoli\u0107 i doda\u0107 start\u0105 ga\u0142k\u0119 muszkato\u0142ow\u0105 (na koniec no\u017ca), pr\u00f3buj\u0105c, do smaku.
\n2. Do sosu doda\u0107 \u017c\u00f3\u0142tka, nast\u0119pnie tarty ser i dobrze wymiesza\u0107.
\n3. Z bia\u0142ek ubi\u0107 pian\u0119 i delikatnie po\u0142\u0105czy\u0107 z mas\u0105.
\n4. Naczynie \u017caroodporne (najlepiej okr\u0105g\u0142e i wysokie) posmarowa\u0107 t\u0142uszczem, posypa\u0107 bu\u0142k\u0105 tart\u0105 i wy\u0142o\u017cy\u0107 do\u0144 przygotowan\u0105 mas\u0119.
\n5. Piec w \u015brednio nagrzanym piekarniku ok. 30 min. (nie zagl\u0105daj\u0105c, \u017ceby suflet nie opad\u0142). Po wyj\u0119ciu z piekarnika nale\u017cy natychmiast podawa\u0107 na st\u00f3\u0142. Ten przysmak kuchni francuskiej nadaje si\u0119 wy\u015bmienicie jako gor\u0105ca przystawka lub danie obiadowe czy kolacyjne z dodatkiem sa\u0142aty i z bu\u0142k\u0105 z mas\u0142em.
\nSuflet serowy mo\u017cna \u0142\u0105czy\u0107 te\u017c z szynk\u0105, sma\u017con\u0105 cebul\u0105, par\u00f3wkami, sma\u017conymi grzybami. Sk\u0142adniki te dodaje si\u0119 do masy przed zmieszaniem z ubitym bia\u0142kiem.
\nPomidory z jajkiem
\n<\/strong>Po 1\u00a0– 2 \u015bredniej wielko\u015bci j\u0119drne pomidory na osob\u0119, taka sama liczba jajek, s\u00f3l, pieprz, 1 \u0142y\u017cka mas\u0142a , ewentualnie lebiodka lub zio\u0142a prowansalskie<\/em>.
\n1. Pomidory umy\u0107, \u015bci\u0105\u0107 im czubki i wydr\u0105\u017cy\u0107 nasiona.
\n2. Wn\u0119trze pomidor\u00f3w lekko posoli\u0107 i posypa\u0107 zio\u0142ami.
\n3. Do ka\u017cdego pomidora wbi\u0107 po jednym jajku, posoli\u0107, posypa\u0107 pieprzem i reszt\u0105 zi\u00f3\u0142.
\n4. Nape\u0142nione pomidory ustawi\u0107 na wysmarowanej mas\u0142em\u00a0 blasze i piec, a\u017c jajka si\u0119 zetn\u0105 w \u015brednio nagrzanym piekarniku (w zbyt wysokiej temperaturze pomidory strac\u0105 form\u0119).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiele jest odmian kuchni bezmi\u0119snej. I wiele stopni wtajemniczenia. S\u0105 wi\u0119c wegetarianie, s\u0105 weganie… A wszyscy oni przed laty zwali si\u0119 po polsku jaroszami.\u00a0I jedli\u00a0oraz gotowali podobnie do dzi\u015b obowi\u0105zuj\u0105cych regu\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6116"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6116"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6116\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6122,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6116\/revisions\/6122"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6116"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6116"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6116"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}