Przed paroma dniami przytoczy\u0142em tu fragment ksi\u0105\u017cki wydanej przez oficyn\u0119 Nemrod, pi\u00f3ra Myko\u0142y Ma\u0144ko o \u015bwi\u0119tej g\u00f3rze prawos\u0142awia le\u017c\u0105cej w Grecji. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wszyscy z nas s\u0142yszeli sporo o G\u00f3rze Athos, a niekt\u00f3rzy nawet tam byli. My\u015bl\u0119, \u017ce dzisiejsza opowie\u015b\u0107 Myko\u0142y te\u017c si\u0119 spodoba. I przepis tak\u017ce.<\/p>\n
„Nie ma na Ukrainie miejsca bardziej \u015bwi\u0119tego ni\u017c \u0141awra Kijowsko-Pieczerska. To tu, w XI wieku, narodzi\u0142 si\u0119 wschodnios\u0142owia\u0144ski monastycyzm. Sta\u0142o si\u0119 to za spraw\u0105, mnicha Antoniego, kt\u00f3ry, po d\u0142u\u017cszym pobycie na G\u00f3rze Athos, wr\u00f3ci\u0142 do Kijowa i zamieszka\u0142 w jednej z pieczar, wydr\u0105\u017conych w urwistym brzegu Dniepru. Z czasem do Antoniego przy\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 wielu uczni\u00f3w. Tak powsta\u0142a wsp\u00f3lnota monasteru pieczerskiego.<\/p>\n
\u015awi\u0119to\u015b\u0107 mnich\u00f3w budzi\u0142a ogromny szacunek u kijowian, a wie\u015b\u0107 o ich pe\u0142nym wyrzecze\u0144 \u017cyciu szybko rozesz\u0142a si\u0119 po okolicy. Pocz\u0105tkowo mnisi mieszkali, jedli i modlili si\u0119 w pieczarach. Z czasem obok pieczar powsta\u0142a okaza\u0142a \u015bwi\u0105tynia – sob\u00f3r Za\u015bnieci\u0105 Bogarodzicy, a klasztor otoczono murem. Greckie s\u0142owo laur\u0105 pocz\u0105tkowo oznacza\u0142o osad\u0119 otoczon\u0105 murami, potem tym mianem zacz\u0119to okre\u015bla\u0107 wielkie m\u0119skie rnonastery. Z po\u0142udniowej strony soboru zbudowano drewnian\u0105 trapez\u0119. Od tej pory we wszystkich klasztorach Ukrainy trapez\u0119 buduje si\u0119 po po\u0142udniowej stronie cerkwi. Z up\u0142ywem czasu monaster rozr\u00f3s\u0142 si\u0119, a w XVII wieku sta\u0142 si\u0119 pot\u0119\u017cnym przedsi\u0119biorstwem. Nale\u017ca\u0142o do niego kilka miast, tysi\u0105ce wsi, rozleg\u0142e pola i lasy, m\u0142yny, cegielnie i huty. \u0141\u0105cznie na rzecz klasztoru pracowa\u0142o oko\u0142o stu tysi\u0119cy ch\u0142op\u00f3w pa\u0144szczy\u017anianych. Samych mnich\u00f3w mieszka\u0142o w monasterze oko\u0142o tysi\u0105ca. To dla nich zbudowano kilka nowych cerkwi i dom\u00f3w, piekarni\u0119 i drukarni\u0119. Pieczerska \u0141awra zas\u0142yn\u0119\u0142a z wyrobu kwasu chlebowego. Na polecenie prze\u0142o\u017conego monasteru, Piotra Mohy\u0142y, kopu\u0142y soboru pokryto z\u0142otem. Dla chorych mnich\u00f3w i starych kozak\u00f3w utworzono szpital \u015bw. Miko\u0142aja. Obok klasztoru powsta\u0142y winnice, sady morwowe i lipowe lasy.<\/p>\n
W XVIII wieku zbudowano tu ogromn\u0105 dzwonnic\u0119, w\u00f3wczas najwy\u017csz\u0105 budowl\u0119 w imperium rosyjskim. A w nast\u0119pnym stuleciu \u0141awra Kijowsko-Pieczerska sta\u0142a si\u0119 najwi\u0119kszym centrum religijno-pielgrzymkowym i najbogatszym monasterem wschodnich S\u0142owian. Czasy jej \u015bwietno\u015bci przerwa\u0142a rewolucja pa\u017adziernikowa. Monaster ogo\u0142ocono w\u00f3wczas ze wszystkich cennych rzeczy, kt\u00f3re na rozkaz w\u0142adz radzieckich sprzedano na Zach\u00f3d za bezcen. W 1926 roku cz\u0119\u015b\u0107 klasztoru przeznaczono na mu?zeum, a w 1930 klasztor w og\u00f3le zlikwidowano. W roku 1941, kilkana\u015bcie dni po zaj\u0119ciu Kijowa przez Niemc\u00f3w, w niejasnych okoliczno\u015bciach zosta\u0142 wysadzony w powietrze XI-wieczny sob\u00f3r Za\u015bni\u0119cia Bogarodzicy. Czynu tego dokonali prawdopodobnie partyzanci radzieccy. (…)<\/p>\n
Odrodzenie klasztoru nast\u0105pi\u0142o w 1988 roku, w okresie reform Gorbaczowa. Cz\u0119\u015b\u0107 \u0142awry oddano mnichom, cz\u0119\u015b\u0107 do dzi\u015b s\u0142u\u017cy jako muzeum. Po uzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Ukrain\u0119 odbudowano g\u0142\u00f3wny sob\u00f3r Za\u015bni\u0119cia, a jego kopu\u0142y znowu pokryto z\u0142otem. Dzisiaj, jak za dawnych lat, w starych budynkach krz\u0105taj\u0105 si\u0119 brodaci mnisi, a z okien kuchni roznosz\u0105 si\u0119 smakowite zapachy ukrai\u0144skich potraw. Barszcz i kapusta –\u00a0 w domu nie pusto. Ukrai\u0144cy lubi\u0105 je\u015b\u0107. (…) Urodzajna ziemia i ciep\u0142y klimat pozwalaj\u0105 hodowa\u0107 na brzegach Dniepru ro\u015bliny z po\u0142udnia i z p\u00f3\u0142nocy. (…)<\/p>\n
Wizyt\u00f3wk\u0105 kuchni naddnieprza\u0144skiej s\u0105 warenyki, zwane w Polsce pierogami. Ich r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 jest zadziwiaj\u0105ca. Na-dziewane s\u0105 ziemniakami, kapust\u0105, grzybami, mi\u0119sem, w\u0105tr\u00f3bka, nerkami, fasol\u0105, kasz\u0105…<\/p>\n
Warenyky<\/strong> Z przesianej m\u0105ki i wody zagnie\u015b\u0107 ciasto pierogowe. Rozwa\u0142kowa\u0107 na bardzo cienki placek i wyci\u0105\u0107 foremk\u0105 albo szklank\u0105 okr\u0105g\u0142e placuszki. Na placuszki k\u0142a\u015b\u0107 nadzienie i sk\u0142ada\u0107 na p\u00f3\u0142, nadaj\u0105c im kszta\u0142t p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyca i dobrze zlepiaj\u0105c brzegi ciasta. Warenyky ostro\u017cnie wrzuci\u0107 do wrz\u0105cej posolonej wody i gotowa\u0107 a\u017c do wyp\u0142yni\u0119cia na wierzch. Wyj\u0105\u0107, posmarowa\u0107 mas\u0142em. Warenyky podajemy ze \u015bmietan\u0105 lub sosem grzybowym.<\/p>\n Dzie\u0144 wcze\u015bniej ugotowa\u0107 ziemniaki w mundurkach. Po obraniu przemieli\u0107 przez maszynk\u0119, posoli\u0107, popieprzy\u0107. Cebul\u0119 obra\u0107, pokroi\u0107 w drobn\u0105 kostk\u0119, przyrumieni\u0107 na ma\u015ble, doda\u0107 do ziemniak\u00f3w, dobrze wymiesza\u0107. Je\u015bli kto\u015b nie lubi cebuli, do ziemniak\u00f3w mo\u017cna doda\u0107 tylko roztopione mas\u0142o.”<\/p>\n Inne przepisy z ciekawej ksi\u0105\u017cki Myko\u0142y w kolejnym cytacie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przed paroma dniami przytoczy\u0142em tu fragment ksi\u0105\u017cki wydanej przez oficyn\u0119 Nemrod, pi\u00f3ra Myko\u0142y Ma\u0144ko o \u015bwi\u0119tej g\u00f3rze prawos\u0142awia le\u017c\u0105cej w Grecji. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce wszyscy z nas s\u0142yszeli sporo o G\u00f3rze Athos, a niekt\u00f3rzy nawet tam byli. My\u015bl\u0119, \u017ce dzisiejsza opowie\u015b\u0107 Myko\u0142y te\u017c si\u0119 spodoba. I przepis tak\u017ce. „Nie ma na Ukrainie miejsca bardziej \u015bwi\u0119tego […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/612"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=612"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/612\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=612"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=612"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=612"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nNa ciasto: 50 dag maki pszennej, 2 szklanki zimnej wody, szczypta soli;<\/em>
\nNa farsz: 1 kg ziemniakow,cebula,10 dag mas\u0142a, s\u00f3l, pieprz<\/em><\/p>\n