
{"id":6237,"date":"2013-02-12T08:00:29","date_gmt":"2013-02-12T07:00:29","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=6237"},"modified":"2013-02-12T08:17:50","modified_gmt":"2013-02-12T07:17:50","slug":"co-gotuja-w-watykanskiej-kuchni","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/02\/12\/co-gotuja-w-watykanskiej-kuchni\/","title":{"rendered":"Co gotuj\u0105 w watyka\u0144skiej kuchni"},"content":{"rendered":"<p>Kt\u00f3\u017c mo\u017ce lepiej wiedzie\u0107 co gotowano za murami Watykanu ni\u017c teolog. Si\u0119gam wi\u0119c po jedn\u0105 z ksi\u0105\u017cek\u00a0 Josefa Imbacha zatytu\u0142owan\u0105 &#8222;Przysmaki papie\u017cy i pra\u0142at\u00f3w&#8221;. I czytam z wielkim zainteresowaniem:<\/p>\n<p><!--more--><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/02\/karmazyn.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-6243\" title=\"karmazyn\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/02\/karmazyn-300x225.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"225\" srcset=\"\/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2013\/02\/karmazyn-300x225.jpg 300w, \/adamczewski\/wp-content\/uploads\/2013\/02\/karmazyn.jpg 640w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><em>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Fot. P. Adamczewski<\/em><br \/>\n&#8222;W przeciwie\u0144stwie do \u015bwi\u0119tego Piotra, kt\u00f3remu prawdopodobnie (albo przewa\u017cnie) gotowa\u0142a te\u015bciowa (tylko o niej bowiem, a nie o \u017conie jest mowa w trzech pierwszych Ewangeliach), jego nast\u0119pcy kilka stuleci p\u00f3\u017aniej posiadali ju\u017c niema\u0142\u0105 dru\u017cyn\u0119, kt\u00f3ra zaspokaja\u0142a ich apetyt. Z kilku pokrytych kurzem list p\u0142ac, znajduj\u0105cych si\u0119 w archiwach watyka\u0144skich, wynika bez w\u0105tpienia, \u017ce papie\u017ce ze swoich szkatu\u0142 op\u0142acali nie tylko wielog\u0142osowe ch\u00f3ry \u015bpiewacze i oddzia\u0142y wojska, ale tak\u017ce gromad\u0119 pisarzy, kopist\u00f3w, notariuszy, bibliotekarzy, urz\u0119dnik\u00f3w zajmuj\u0105cych si\u0119 handlem odpustami i szambelan\u00f3w oraz naturalnie ca\u0142\u0105 armi\u0119 s\u0142u\u017cby &#8211; i \u017ce &#8211; niezupe\u0142nie na ostatku (a znaczy to tutaj: zupe\u0142nie najpierw) &#8211; musieli zadba\u0107 o swoich kucharzy, je\u015bli nie chcieli dworu i siebie samych raczy\u0107 surowymi potrawami.<br \/>\nPapie\u017c Miko\u0142aj III (1277 &#8211; 1280) na przyk\u0142ad zatrudnia\u0142 na dworze brygad\u0119 sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z jedenastu kucharzy. Nale\u017ca\u0142 do niej szef kuchni, kilku specjalist\u00f3w od gotowania zup i sos\u00f3w, piekarzy i cukiernik\u00f3w (jak by\u015bmy dzi\u015b powiedzieli; w\u00f3wczas s\u0142odzono przewa\u017cnie miodem), jak r\u00f3wnie\u017c kilku pos\u0142ugaczy i ludzi, kt\u00f3rzy degustowali zak\u0105ski. To, \u017ce Dante wys\u0142a\u0142 Miko\u0142aja III do piek\u0142a, ma zwi\u0105zek z praktykowanym przez tego papie\u017ca nepotyzmem, a nie z faktem, \u017ce troszczy\u0142 si\u0119 on o swoj\u0105 kuchni\u0119 nie mniej ni\u017c o powierzony mu \u015bwiat chrze\u015bcija\u0144ski.<br \/>\nPius V natomiast (1566 &#8211; 1572), kt\u00f3ry za swoje g\u0142\u00f3wne zadanie uwa\u017ca\u0142 reform\u0119 Ko\u015bcio\u0142a opart\u0105 na Soborze Trydenckim, zdawa\u0142 si\u0119 ma\u0142o wra\u017cliwy na rozkosze kulinarne. Po\u015bwiadczone jest, \u017ce lekarze wi\u0105zali jego napady zawrot\u00f3w g\u0142owy podczas Wielkiego Tygodnia roku 1568 z rygorystycznym praktykowaniem postu. W nast\u0119pnym roku nowy kucharz nadworny wci\u0105\u017c pr\u00f3bowa\u0142 przekonywa\u0107 64-letniego papie\u017ca, aby zamiast rezygnowa\u0107 z przyjmowania pokarmu zacz\u0105\u0142 stosowa\u0107 inne umartwienia. \u00d3w nieco szorstki nast\u0119pca \u015bwi\u0119tego Piotra wyrazi\u0142 zgod\u0119. Z kolei 22 lutego 1567 zagrozi\u0142 swemu nadwornemu kucharzowi Bartolomeo Scappiemu ekskomunik\u0105 za to, \u017ce ten odwa\u017cy\u0142 si\u0119 potajemnie okrasi\u0107 wywarem z mi\u0119sa czy te\u017c drobiu uroczyst\u0105 postn\u0105 zup\u0119, kt\u00f3r\u0105 podano z okazji pierwszej rocznicy ingresu papie\u017ca&#8230; Pobo\u017cny papie\u017c zmar\u0142 w roku 1572, w wieku prawie 68 lat, kiedy wyda\u0142 ponad trzystustronicowy katechizm i ca\u0142kowicie odnowi\u0142 modlitw\u0119 godzin (brewiarz) i liturgi\u0119. Zosta\u0142 pochowany w ko\u015bciele Santa Maria Maggiore i ju\u017c cztery lata po \u015bmierci og\u0142oszono go \u015bwi\u0119tym.<br \/>\nCavaliere Romano Moroni informuje w swoim stutrzytomowym Dizionario di erudizione storico-ecclesiastica, \u017ce Pius VI (1775-1799), kt\u00f3rego pontyfikat nale\u017cy do najd\u0142u\u017cszych w historii Ko\u015bcio\u0142a, w swoim testamencie umie\u015bci\u0142 kucharzy przed nadwornymi kapelanami. Jako papieski tajny kucharz urz\u0119dowa\u0142 niejaki magister Gaspare Gagliardi. Imi\u0119 jego podw\u0142adnego nie zachowa\u0142o si\u0119. Wiemy o nim tylko tyle, \u017ce wolno mu by\u0142o u\u017cywa\u0107 tytu\u0142u papieskiego tajnego wicekucharza. Co pozwala wysnu\u0107 wniosek, \u017ce szefowie kuchni figurowali w\u00f3wczas pod wy\u017cszymi szar\u017cami.&#8221;<\/p>\n<p>Ciekawe jakie b\u0119d\u0105 losy kucharza abdykuj\u0105cego w\u0142a\u015bnie papie\u017ca? Nawiasem m\u00f3wi\u0105c jest to\u00a0trzecia abdykacja. W dwie\u015bcie lat po Celestynie V (abdykowa\u0142 w 1294 r) opu\u015bci\u0142 tron papieski tak\u017ce Grzegorz XII ( w 1415 roku) ustalaj\u0105c sw\u0105 abdykacj\u0119 wraz z dwoma antypapie\u017cami.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kt\u00f3\u017c mo\u017ce lepiej wiedzie\u0107 co gotowano za murami Watykanu ni\u017c teolog. Si\u0119gam wi\u0119c po jedn\u0105 z ksi\u0105\u017cek\u00a0 Josefa Imbacha zatytu\u0142owan\u0105 &#8222;Przysmaki papie\u017cy i pra\u0142at\u00f3w&#8221;. I czytam z wielkim zainteresowaniem:<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6237"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6237"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6237\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6246,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6237\/revisions\/6246"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6237"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6237"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6237"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}