{"id":6322,"date":"2013-03-01T08:00:24","date_gmt":"2013-03-01T07:00:24","guid":{"rendered":"http:\/\/adamczewski.blog.polityka.pl\/?p=6322"},"modified":"2013-03-02T14:19:17","modified_gmt":"2013-03-02T13:19:17","slug":"niedzielne-sniadanie-z-duza-dawka-kultury","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/2013\/03\/01\/niedzielne-sniadanie-z-duza-dawka-kultury\/","title":{"rendered":"Niedzielne \u015bniadanie z du\u017c\u0105 dawk\u0105 kultury"},"content":{"rendered":"

\u00a0Bardzo lubi\u0119 niedzielne \u015bniadania. Wprawdzie nie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one od codziennych porannych posi\u0142k\u00f3w jakim\u015b szczeg\u00f3lnym menu ale towarzyszy im kultura a nie polityka.<\/p>\n


\nW dni powszednie jadamy oko\u0142o godziny 8\u00a0 gdy w Radio TOK FM trwaj\u0105 spory i dyskusje polityczne, czasem podwy\u017cszaj\u0105ce nam poziom adrenaliny\u00a0 i g\u0142osy dobiegaj\u0105ce z radia wprowadzaj\u0105 nas w stan podniecenia wyp\u0119dzaj\u0105cego resztki snu z organizmu. Jeste\u015bmy przygotowani na ca\u0142y dzie\u0144 intensywnej pracy.
\nNatomiast w niedziel\u0119 w\u0142\u0105czamy inn\u0105 stacj\u0119, jedyn\u0105 kt\u00f3ra w Polskim Radio nadaje audycje o muzyce powa\u017cnej, literaturze ( w tym poezji), sztuce czyli „Dw\u00f3jk\u0119”. I to s\u0105 tematy towarzysz\u0105ce nam przez godzin\u0119 w ka\u017cdy niedzielny poranek. Dobrze nas to nastraja na ca\u0142y dzie\u0144 a w dodatku za ka\u017cdym razem dowiadujemy si\u0119 czego\u015b nowego ze wszystkich tych dziedzin.\u00a0<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Jako pierwszy przy naszym stole pojawia si\u0119 prof. Miros\u0142aw Perz, wybitny muzykolog i wielka osobowo\u015b\u0107 radiowa, prezentuje on dzie\u0142a Bacha, opatruj\u0105c je jedynymi w swoim rodzaju, komentarzami. Ostatnio autor przedstawia nam kantaty zgodnie z porz\u0105dkiem roku liturgicznego; ka\u017cda z nich odpowiada kolejnej\u00a0 niedzieli lub \u015bwi\u0119tu. Profesor za\u015b opowiada o kontek\u015bcie historycznym, a przede wszystkim religijnym i liturgicznym, przedstawia w\u0142asne t\u0142umaczenia tekst\u00f3w, interpretuje symbolik\u0119 zawart\u0105 w dzie\u0142ach Bacha. W cyklu wykorzystywane s\u0105 przede wszystkim nagrania, kt\u00f3rych dokona\u0142 Masaaki Suzuki ze swoim Bach Collegium Japan oraz plejad\u0105 europejskich i japo\u0144skich solist\u00f3w \u015bpiewak\u00f3w.
\nGdy tylko umilkn\u0105 ostatnie nuty bachowskie pojawia si\u0119 r\u00f3wnie frapuj\u0105cy nas temat: malarstwo i rze\u017aba. Dwie wspania\u0142e historyczki i krytyczki sztuki Bo\u017cena Fabiani\u00a0\u00a0 lub Gra\u017cyna Bastek (wyst\u0119puj\u0105 na zmian\u0119 czyli co drugi tydzie\u0144) opowiadaj\u0105 o sztuce np. w\u0142oskiego Odrodzenia. Obie m\u00f3wi\u0105 niezwykle barwnie i potoczy\u015bcie. Unikaj\u0105 przy tym zar\u00f3wno naukowego jak i charakterystycznego dla wi\u0119kszo\u015bci krytyk\u00f3w sztuki \u017cargonu na og\u00f3\u0142 niezrozumia\u0142ego lub nawet niezno\u015bnego\u00a0 dla szarych odbiorc\u00f3w.
\nMy za\u015b przypominamy sobie omawiane rze\u017aby czy obrazy, kt\u00f3re ogl\u0105dali\u015bmy podczas w\u0142oskich woja\u017cy. Nieznane za\u015b zapisujemy w pami\u0119ci (i komputerze), by spotka\u0107 si\u0119 z nimi przy kolejnej w\u0119dr\u00f3wce.
\nA ca\u0142ej tej uczcie duchowej towarzysz\u0105 nam ulubione potrawy \u015bniadaniowe: jajka w szklance z oliw\u0105 extra vergine, prosciuto San Daniele lub szynka Pana Po\u0142cia, twaro\u017cek Nowaka lub Zi\u0119bi\u0144skiego, ser Kozidymek lub Frontiera polecane przez Brzucha, mi\u00f3d z krajowych pasiek i chleb Lubaszki, kt\u00f3ry staje si\u0119 najbardziej wzi\u0119tym piekarzem w stolicy.<\/p>\n

\u00a0<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00a0Bardzo lubi\u0119 niedzielne \u015bniadania. Wprawdzie nie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one od codziennych porannych posi\u0142k\u00f3w jakim\u015b szczeg\u00f3lnym menu ale towarzyszy im kultura a nie polityka.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6322"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6322"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6322\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6377,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6322\/revisions\/6377"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6322"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6322"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/adamczewski\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6322"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}